Filmy Wenezuela

Bohaterka filmu Kathy, bardzo wcześnie wkracza w dorosłe życie. Nie znajduje oparcia u matki i brata, którzy troszczą się jedynie o własne sprawy. Jednakże w szkole poznaje chłopaka, który staje się jej najbliższą osobą. Przez pierwszą miłość, poprawczak i zachłyśnięcie się wolnością dochodzi do pełni samodzielności.

Julio, chłopak z dobrej rodziny, sprzeciwia się woli ojca i potajemnie żeni się z aktorką. Kiedy jego żona zapada na zdrowiu, bezrobotny śpiewak postanawia okraść dom rodziców. Po śmierci żony żyje ze śpiewania wraz z córką, ale ona zakochuje się w chłopaku z dobrej rodziny i historia zdaje się powtarzać…

Ana (Ariadna Gil) ucieka sprzed ołtarza ślubnego i leci z Wenezueli do Paryża, aby zrealizować swoje marzenie o zostaniu wielką gwiazdą opery. Wielki paryski reżyser Italo Medici (Lluís Homar) kręci operę "Kopciuszek", ale czy Ana zmieści się w szklanym pantofelku, zanim zostanie deportowana z powrotem do Caracas? Zła, spiskująca, Celeste (Arielle Dombasle) próbuje udaremnić to Anie. Ale Ana ma świetny pomocny zespół: jej rosyjski trener głosu, zamożny lesbijski psychoanalityk, przewidywalny gejowski kelner, astrolog i doktor voodoo. Uff, teraz się zacznie zabawa!

Drobny przestępca żyje w swoim świecie i nagle trafia do więzienia. Tam dowiaduje się jak skorumpowany jest system prawny.

On dorastał na wygnaniu w Wenezueli. Powraca do rodzinnego kraju, do Chile, by pomścić ojca, zamordowanego kilkadziesiąt lat wcześniej w Santiago przez wojskową dyktaturę. Pojawia się pod domem znienawidzonego przedstawiciela dawnego reżimu – generała Corteza. Rzuca bombę dymną. Zostaje zauważony przez kamery telewizyjne. Ona uciekła z Wenezueli z nadzieją, że znajdzie w Chile lepsze życie. W ciągu dnia sprząta w szpitalu, wieczorami tańczy w nocnym klubie w Santiago, a za wynajem mieszkania płaci seksem. W szpitalu, w którym pracuje, leży generał Cortez. On i Ona spotykają się...

Tancerka, pracująca w obskurnym Salón Panamá, zakochuje się w transwestycie, który trzyma ze skorumpowanym policjantem. 20 grudnia 1989 roku armia amerykańska "najeżdża" Panamę i zostaje zabitych tysiące niewinnych ludzi. Film powstał na podstawie autentycznych wydarzeń.

Śledząc losy szóstki bohaterów reżyser prowadzi widzów w skrajnie różne obszary cementowej dżungli, jaką jest wenezuelska stolica. Film koncentruje się na osobistych relacjach bohaterów, w szczególności na ich walce o zachowanie i pielęgnowanie miłości w obliczu stałego poczucia zagrożenia.

Pan Arguello jest dyrektorem szkoły. W plecaku jednej z uczennic 14-letniej Caty znajduje strzykawkę. Podejrzewa dziewczynę o branie narkotyków. Ich relacje nie są od tego czasu najlepsze. Pewnego dnia Cata ma wypadek. Jej rodzice mają zjawić się dopiero za kilka godzin. Do tego czasu dyrektor towarzyszy dziewczynie. Wygląda na to, że ich relacja ulega znaczącej zmianie. Zaczyna się najważniejsza historia w ich życiu…

Tytuł filmu odnosi się do wieku głównego bohatera, którego wszyscy wokół uważają za dziecko, kiedy on sam już się nim nie czuje. „Wiek buntu” to film zaskakujący. Bohaterem jest 10-letni Samuel, który wraz ze swoją niedawno rozwiedzioną matką właśnie wrócił do miasta. Zamieszkują w rezydencji ekscentrycznej babci, gdzie chłopak zastaje nowy tajemniczy świat, w którym to on okazuje się bardziej dorosły niż jego infantylnie zachowująca się matka. Przejście Samuela w wiek dojrzewania jest metaforą szybkiego przejścia Kuby od romantycznego idealizmu do bolesnej rzeczywistości.