Mieszkańcy domu spokojnej starości zbudowali maszynę do samodzielnego wykonania eutanazji, aby pomóc ich śmiertelnie choremu przyjacielowi. Mimo, że mają do czynienia z szeregiem dylematów, pogłoski o maszynie zaczynają się rozprzestrzeniać. Po odejściu przyjaciela, wkrótce coraz więcej ludzi chce skorzystać z urządzenia.
Osiemdziesiąt lat temu pewne małżeństwo archeologów, Państwo Frobisher-Smythe, wybudowało piękny dom, w którym zamieszkali razem z córką Sarą. Niestety, oboje zginęli tragicznie w czasie prac przy wydobywaniu grobowca króla Tutankhamena. Sarah pozostała w domu rodziców pod opieką okrutnego i podstępnego opiekuna, Victora Rodenmaara Seniora. Kiedy dorastała, odkryła w domu znaki prowadzące do ukrytego przez jej ojca skarbu. Nigdy jednak go nie odnalazła, aż w końcu wyprowadziła się z Domu Anubisa. Obecnie w domu Anubisa mieści się tradycyjna brytyjska szkoła z internatem. Victor wciąż tu mieszka, opracowawszy eliksir zapobiegający starzeniu. Eliksir ten jednak nie jest w stanie zapewnić mu nieśmiertelności, dopóki nie zostanie wypity z Kielicha Ankh. To właśnie kielich był przedmiotem poszukiwań zarówno Sary, jak i Victora oraz jego poddanych, większość których zresztą pracuje w szkole w charakterze nauczycieli. Tu pojawia się Nina, wyjątkowa dziewczyna z Ameryki. Jest w niej coś szczególnego? Czyżby to właśnie ona została wybrana do odnalezienia Kielicha Ankh i odkrycia zagadki nieśmiertelności? Teraz Nina oraz jej koleżanki i koledzy ze szkoły muszą podjąć wspólny wysiłek w rozwiązaniu zagadki Domu Anubisa.
Grégoire Ponceludon de Malavoy, młody hydrolog opuszcza rodzinne strony i udaje się do Wersalu celem przedłożenia królowi propozycji osuszenia bagien w La Dombes. Markiz de Bellegarde, stary lekarz związany z dworem Ludwika XVI, zaprzyjaźnia się z młodym inżynierem zachwycony jego inteligencją. Przestrzega go jednak, że musi być świadom, jakie konsekwencje poniesie ktoś kto szuka poparcia na dworze królewskim, a nie daj Boże się skompromituje.
Reżyser obnaża obyczaje i mentalność włoskiej prowincji. Tony Gasparini (Alberto Lionello) opowiada swojemu przyjacielowi, lekarzowi Castellaniemu (Gigi Ballista) o swoich prywatnych problemach. Lekarz uważa, że najlepszym lekarstwem jest zaproszenie przyjaciela na imprezę. Nawet nie waha się rzucić mu w ramiona żony Noemi (Beba Loncar).
Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.