Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje alienacja, strach.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Młody ksiądz, mający przed sobą marne perspektywy, gdyż jest poważnie chory, przybywa do małego miasteczka, by objąć urząd proboszcza w skromnej parafii. Chce pomagać okolicznym mieszkańcom, niosąc im Słowo Boże. Szybko orientuję się jednak, iż parafianie nie darzą go zbytnią sympatią, nie za bardzo chcą się u niego spowiadać, ani nie mają do niego należytego szacunku. Ksiądz jest załamany takim obrotem sprawy. Dopiero rozmowy z przyjacielem, wikarym z sąsiedniego miasta, oraz zapisywane w osobistym dzienniku przemyślenia, dają mu siłę do działania...
Clareece „Precious” Jones to szesnastoletnia otyła, czarna dziewczyna, która mieszka w Harlemie pod koniec lat osiemdziesiątych. Nie dość, że jest po raz drugi w ciąży, w dodatku z własnym ojcem, który regularnie ją gwałci, to jeszcze matka bije ją i poniża. W domu nikt nie pracuje, a rodzina utrzymuje się tylko i wyłącznie dzięki pomocy socjalnej. Precious nie potrafi płynnie czytać i pisać, a poza tym zostaje wyrzucona ze swojego liceum. Dziewczyna nienawidzi samej siebie, a odskocznią od nieznośnej codzienności jest dla niej świat własnej wyobraźni. Zupełnie załamana i pozbawiona jakiejkolwiek nadziei Precious, pewnego dnia postanawia walczyć o lepsze jutro dla siebie i dwójki swoich dzieci. I nic jej w tej walce nie powstrzyma!
W roku 1982 wprost nad Johanessburgiem (RPA) zatrzymuje się statek kosmiczny. Rząd przechwytuje obcych i umieszcza ich w obozie nazwanym Dystryktem 9, będącym dzielnicą slumsów. Tam przybysze z kosmosu zmuszeni są zostać, aż światowe władze zdecydują, co z nimi zrobić.
28 lat później prywatnej firmie MNU zwierza się zadanie utrzymania porządku i przesiedlenia kosmitów do nowego obozu. Napięte stosunki między rasami zdają się osiągać apogeum. Kluczem do rozwiązania problemu staje się Wikus van de Merwe (Sharlto Copley) - pracownik Multi-National United, który zostaje wystawiony na działanie obcej biotechnologii.
Głównym bohaterem American Beauty i narratorem zarazem jest 42-letni Lester Burnham (Kevin Spacey). Oto facet, który po dwudziestu latach letargu budzi się do prawdziwego życia. Impulsem do zmian staje się koleżanka córki, w typie lolitki, rozbudzająca jego zmysły. Pod jej wpływem przewartościowuje swoje życie – ćwiczy i powraca do formy fizycznej, rzuca pracę, staje się szczery i bezkompromisowy. Powraca do marzeń z młodości, które okazują się złudzeniami, bo czy palenie trawki, jeżdżenie sportowym wozem, albo beztroska „Mc-praca” uczyni go wolnym i młodym?
Historia pokazuje konflikt pokoleń na przykładzie surowego, prostolinijnego farmera - ojca, a jednym z jego synów - urodzonym buntownikiem, który rozpaczliwie chce poznać swoją matkę, właścicielkę domu publicznego w pobliskim Monterey.
Tytułowa Mowa ptaków jest językiem, jakim posługują się wykluczeni z agresywnej, hałaśliwej większości: dręczony przez dzieci nauczyciel historii, wyrzucony z pracy polonista, trędowaty kompozytor, dziewczyna sprzątająca w domu bankiera, szpotawa kwiaciarka i zafascynowana kinem uczennica. Zepchnięci na out przez reprodukujący bezmyślność system, przez skandujące „Nie-na-wi-dzę! Nie-na-wi-dzę!” stadionowe bandy nazioli; na swoją obronę mają tylko ironię, kwiaty i cytaty z klasyków.
Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?
David (Dustin Hoffman) wraca w rodzinne strony wraz ze swoją żoną. Pewnego dnia na kobietę napada jeden z mieszkańców i ją gwałci. Czy skromny naukowiec poradzi sobie z tą sytuacją?
Młoda Amerykanka Alicia (Juno Temple) przylatuje do Chile na wakacje do swojej kuzynki Sary (Emily Browning). Wspólnie z miejscowymi przyjaciółmi udają się na wybrzeże, aby wypocząć w domku letniskowym nad wodą. Jednak jeszcze przed dotarciem na miejsce docelowe grupę na parę dni musi opuścić Sara, ponieważ ma pilną sprawę do załatwienia w mieście. Alicia, choć nie chce, musi jechać dalej bez kuzynki, z nieznanymi jej ludźmi. Po dotarciu na miejsce niechęć dziewczyny do towarzystwa jeszcze bardziej się pogłębia. Dodatkowo męczy ją bezsenność, przez co zaczyna odrywać się od rzeczywistości.