Filmy 1948

Malarz pokojowy, Pilou (Bourvil), odmalowuje elewację budynku i ze swojego wiszącego rusztowania obserwuje przez okna lokatorów. Sam szuka w Paryżu swojej narzeczonej Yvette (Suzy Delair) i spotyka wyglądającą jak ona Fernande (Suzy Delair). Ta jest nieszczęśliwa z powodu Alberta (René Dupuy), który chce poślubić inną. Ale malarz Pilou troszczy się o wszystkich i po skończonym zadaniu przypadkowo znajduje na rogu ulicy swoją ukochaną.

Po poddaniu się hipnozie jeden z pracowników rancza Hoppy's Bar 20 zostaje oszukany i wciągnięty w niezgodnie z prawem działania.

Gonfaron (Fernandel) jest szczekaczem w domu aukcyjnym Cassis. Chętnie zgodził się udawać, że jest szczęśliwym odbiorcą głównej wygranej National Lottery, aby uniknąć kłopotów małżeńskich swojego przyjaciela Viali (Antonin Berval), który jest prawdziwym zwycięzcą i ma kochankę Ginette (Arlette Merry). Fałszywy milioner zostanie także fałszywym kochankiem Ginette aż do dnia...

Na małej meksykańskiej wyspie mieszka grupa Indian, którzy żyją kultywując tradycyjne obyczaje i którzy gardzą obcymi ludźmi. Piękna Maclovia i ubogi Jose są parą zakochanych, ale jej ojciec nie pozwala na ich małżeństwo, a nawet żeby się spotykali, z powodu ubóstwa Jose. Młodzieniec podejmuje działania, żeby się wykształcić i zarobić na własną łódź rybacką, by zdobyć względy jej ojca...

Grupa ludzi - reżyser, scenarzysta i aktorzy - spotyka się, aby omówić koncepcję filmu, który zamierzają zrealizować. Dzieje się to krótko po zakończeniu II wojny światowej. Pada propozycja, aby opowiedzieć historię znajomych scenarzysty: Martina, handlarza sztuki i Christine, jego pokojówki o wiejskim pochodzeniu. Mężczyzna jest zauroczony dziewczyną, a po przeżytym razem w schronie bombardowaniu, zakochuje się wręcz. Różnica klasowa powoduje jednak, że rezygnuje z uczucia. Wyrusza na front. Po powrocie okazuje się, że została mu tylko koszula na plecach. Zwraca się do ojca dziewczyny z prośbą o dach nad głową. Tym razem Christine go odrzuca, głównie z powodu urażonej dumy. W tym momencie opowiadania członkowie ekipy przestają się zgadzać, jak powinny potoczyć się dalej losy bohaterów. W kocu pytają Martina i Christine oto, co było dalej...

Wieczorem 24 czerwca 1859 roku Szwajcar Henry Dunant (Jean-Louis Barrault) znalazł się w pobliżu pola bitwy pod Solferino, gdzie wojska piemonckie i francuskie stawiły czoła armii austriackiej. Dziesiątki tysięcy rannych pozostają bez pomocy. Henry Dunant organizuje szpital polowy i uzyskuje od Napoleona III (Jean Debucourt) zwolnienie więźniów austriackich wojskowych lekarzy do leczenia rannych. Następnie będzie kontynuował swoją akcję i stworzy Czerwony Krzyż.

Dziennikarz McNeal, na polecenie redaktora "Chicago Times", szuka nadawcy ogłoszenia o nagrodzie dla człowieka, który wyjaśni okoliczności zabójstwa policjanta. Za tę zbrodnię został skazany polski emigrant Frank Wiecek. McNeal odnajduje autorkę anonsu, która okazuje się matką Wiecka. Latami ciężkiej pracy zdobyła pieniądze na nagrodę, aby móc ponownie podjąć walkę o uniewinnienie syna. Dziennikarz bada akta sprawy, odnajduje ludzi, od których mógłby uzyskać potrzebne informacje.

Augustin (Armand Bernard) nieśmiały chłopak, ale wzorowy pracownik i sekretarz przemysłowca Fontangasa, beznadziejnie kocha Christiane (Suzy Carrier) - córkę swojego szefa. Chce jednak, aby jego córka poślubiła swojego partnera, bogatego kawalera, aby zdobyć jego fortunę. Aby uciec od tak nieszczęsnego losu, Christiane musi znaleźć podstęp. Rozwiązaniem jest Bichon, dziecko, które Jacques, jej młodszy brat, ma mieć z niejaką Loulou. Twierdząc, że dziecko jest jej, a Augustin jest ojcem, ma nadzieję zmusić ojca, by nie poślubić mężczyznę, którego nie kocha.

Rok 1865. Młody Orso della Rebbia (José Luccioni) wraca na Korsykę na prośbę swojej siostry Colomby (Catherine Damet). Podczas przeprawy spotyka młodą Angielkę. Przybył pod koniec podróży i chociaż sprzeciwia się wendecie, zgadza się pomścić ojca, który został zamordowany za namową burmistrza wioski. Zabija dwóch synów przeciwnika i wygrywa makię. Aresztowany korzysta z pomocy świadków, aby uzasadnić, że był w stanie samoobrony.

Jacques Marchand (André Valmy) opuszcza szpital psychiatryczny po dwóch latach. Został tam uwięziony po przestępstwie, którego nie popełnił, z winy swojego prawnika. Przyjaciele zbierają się, by świętować jego powrót do normalnego życia, w którym pełni funkcję prywatnego detektywa. Ostatniego wieczoru Jacques znajduje się ze sztyletem w dłoni: zamordowano młodą kobietę. Czy Jacques Marchand jest naprawdę szalony? W rzeczywistości jest to wszystko wymyślone przez Freda (Louis Salou), jego partnera, przestępstwo, które zorganizował, aby pozbyć się kompromitujących wspólników. Ale nie ma scenariusza policyjnego tak dobrze skonstruowanego, by policja nie mogła go rozwikłać, więc po przygodach, w których prawdopodobieństwo nie zawsze jest królową, Fred potwierdza szczegół, który go potępia.