Filmy 1949

Panoyau (Saturnin Fabre), pierwszy klient młodej prawniczki Nicole (Sophie Desmarets), zostaje skazany na śmierć. Jednak nadal twierdzi, że jest niewinny, a Nicole postanawia zrobić wszystko, aby go uratować. Dzięki przyjacielowi (Raymond Bussières) gilotyna („Wdowa”) zostaje skradziona. Nicole prowadzi swojego narzeczonego Claude’a (Jean Desailly) w szaloną przygodę, „Wdowa” podróżuje z nimi w skrzyni, a policja jest na ich tropie. Odkryją prawdziwego zabójcę i Panoyau zostanie ocalony.

Dwóch żołnierzy ARMIR, Ninetto Traballa i Carlo de Viola, przebywa w Charkowie na froncie rosyjskim. Nino zostaje schwytany przez Sowietów. Carlo ratuje się z zasadzki, zabierając ze sobą buty przyjaciela. Po powrocie do Włoch Carlo jest spłukany, podobnie jak wielu weteranów. Przypomina sobie, że jest właścicielem butów Nino i postanawia udać się do Emilii, żony Ninetto. Opowiada jej o bohaterskiej śmierci męża na murach Charkowa. Emilia się waha. Carlo udaje się jednak zdobyć sympatię i wraz z ojcem i siostrą wprowadza się do domu kobiety.

Król Jan IV z Cerdagne (Maurice Chevalier) podczas oficjalnej wizyty we Francji uzyskał dzięki zastępcy Bourdierowi (Alfred Adam) dobrą kolację, dobre mieszkanie... i resztę: czyli żonę i kochankę, co pozwoliło zastępcy osiągnąć stopień ministra..

Rzym , druga połowa lat czterdziestych XX wieku . Beniamino Lomacchio, pracownik gminy wraz z żoną i dwojgiem dzieci pozostających na ich utrzymaniu, po tym jak stracił dom po zamachu bombowym w czasie drugiej wojny światowej, postanowił tymczasowo przenieść się do budynku zamkniętej szkoły. Wszystko przebiega dobrze, dopóki urząd miasta nie zdecyduje się ponownie otworzyć szkołę. Lomacchio rozpoczyna więc poszukiwanie nowego mieszkania.

Profesor Bresci jest człowiekiem głęboko oddanym studiowaniu historii i kultury Wschodu. Pewnej nocy mimowolnie przywołuje diabła, który proponuje spełnienie każdego jego życzenia. Bresci zachwycony wypowiada swoje życzenia: chce zostać sławnym i zakochać się w pięknej sekretarce znanego polityka.

Pierre Bernier (Yves Vincent) jest malarzem. Sukces odniósł dzięki obrazowi pt. "Naga kobieta", do którego pozowała Loulou (Gisèle Pascal), którą poślubił. Ale czas minął i teraz kocha księżniczkę Paule de Chabran (Michèle Philippe), piękną, bogatą i zamężną kobietę. Chce się rozwieść, aby móc poślubić Paule de Chabran, ku rozpaczy Loulou, która próbuje popełnić samobójstwo. Przepełniony wyrzutami sumienia Pierre postanawia zostać z Loulou, ale kiedy ona rozumie, że robi to z litości, a nie z miłości, decyduje się wyprowadzić i odnajduje Roncharda (Jean Davy), innego malarza i byłego kochanka.

Arlette (Colette Richard) i jej brat Jean (Jean-Pierre Méry) zostają sami i zrujnowani po samobójstwie ojca. Jean znalazł pracę w Kamerunie, ale żeby nie zostawić siostry samej, postanawia wysłać ją do ich jedynych krewnych, czterech kuzynek, sióstr i starych panien Davernich mieszkających w najstarszej dzielnicy starego miasta na północy. Psotna młodość Arlette wstrząśnie smutną rutyną starych panien. Odkrywając dawną nieznaną idyllę jednej z sióstr, Marie (Elisa Ruis), Arlette spróbuje ponownie połączyć wątki, jednocześnie znajdując miłość.

Film jest kompilacją komedii starego niemego kina ze studia filmowego Macka Sennetta.

Jeff (Claude Dauphin), nazywany „Jean de la Lune” ze względu na swoją szczerość, jest kwiaciarzem, ale nazywa siebie artystą zajmującym się kwiatami. Zakochuje się w Marceline (Danielle Darrieux), bardzo kapryśnej kochance jednego ze swoich przyjaciół, i poślubia ją. Czyniąc to, będzie musiał znieść obecność Clotaire'a (François Périer), brata Marceliny i wspólnika wszystkich jej niewierności. Pewnego dnia Marcelina przygotowuje się do opuszczenia męża na prośbę ostatniego kochanka, ale po drodze ogarniają ją wyrzuty sumienia. Jeff, pewny siebie i wciąż zakochany, widzi powrót ukochanej.