Filmy 1958

Pseudo-genialny Kojot ma tylko jedno marzenie - upolować na obiad Strusia Pędziwiatra. Aby osiągnąć cel, nie zawaha się użyć granatów, dynamitu, trapezu, a nawet tajemniczego olejku przyspieszającego...

Ekranizacja znanego wiersza Juliana Tuwima. Pan Maluśkiewicz na łupince orzecha wyrusza na oceany, by przeżyć niesamowite przygody.

Na początku, na tle zachmurzonej panoramy górskich szczytów, pojawia się tremolo w wysokim rejestrze smyczków i półtonowe motywy fletów przechodzące w grę metalicznie brzmiących instrumentów perkusyjnych i fortepianu. Wówczas następuje wejście lektora zapowiadającego przedstawione w filmie wydarzenia. Widzimy grupę sześciu mężczyzn, którzy, korzystając ze świetnej pogody, wyruszają na górską wyprawę, czemu towarzyszą stylizowane subtelnie na „góralską nutę” motywy, coraz śmielej rozwijane na tle smyczkowego tremola.

Film animowany Witolda Giersza Przygoda marynarza z 1958 opowiada historię rozbitka, który trafia na bezludną wyspie. Tam spotyka kanibali chcących z niego przyrządzić smakowity posiłek. Dzięki sprytowi i niebanalnym pomysłom marynarzowi uda się uchronić przed pożarciem.

Konstanty Ildefons Gałczyński myślał o przeniesieniu swojej twórczości na ekran filmowy. W 1949 roku na łamach „Przekroju” opublikował niekompletny scenariusz, który opowiada o wizycie w Nieborowie „ministra pełnomocnego Lampakistanu”. Tekst, który miały uzupełnić piosenki, zawiera zarówno wątki polityczno-kryminalne, jak i miłosne. Do tej historii sięgnął Jerzy Kotowski, kręcąc niemal dziesięć lat później, Wystawę abstrakcjonistów. Głównym wątkiem tej purnonsensowej animacji jest kradzież konia zagranicznego dyplomaty. Z filmu dowiadujemy się m.in., do kogo podobny jest maharadża bez konia i jak kończy się walka o nową sztukę.

Szewczyk Kopytko mieszka i pracuje u starego majstra. Płata figla za figlem, nie może się powstrzymać. Rozłoszczony majster ucieka z zakładu. Kopytko rusza w świat w poszukiwaniu swojego opiekuna. W drodze zdobywa przyjaciela, równie psotnego gąsiora. Docierają do zamku Króla Niemądrego. Ten zarządza, że wszyscy poddani mają oddać buty i chodzić boso. Kopytko z Gąsiorem trafiają do więzienia, a tam spotykają starego majstra. Szyją buta za butem i wyrzucają poddanym przez okienko w wieży. Królowi Niemądremu dają nauczkę, wtrącając go do lochu. Żądają oddania butów wszystkim poddanym. Król spełnia żądania i sam siebie ogłasza Królem Bosym I. Majster, Kopytko i Gąsior zadowoleni wracają do zakładu. Film rysunkowy dla dzieci w reżyserii Edwarda Musiałowicza powstał na motywach bajki Kornela Makuszyńskiego, a muzykę skomponował Jerzy Wasowski, „Starszy Pan”. Z bajki płynie nauka, że prawdziwe szkody biorą się z głupoty, a nie ze skłonności do psocenia.

Utworzone z graficznych kresek myszka i kotek, często zmieniając swoje postacie, prowadzą na ekranie szaloną gonitwę.

Szeregowy żołnierz w czasie musztry porusza się jak człowiek-manekin. Padają komendy, gwizdek nadaje rytm. Kiedy żołnierz stoi nieruchomo, po jego czapce, broni i nosie wędruje mucha. Po musztrze żołnierz wywiesza na broni białą chusteczkę, a sam układa się do snu. We śnie to on nosi wysokie odznaczenia wojskowe i musztruje kobiece nogi na wysokich obcasach.

Oparta o muzykę onomatopeiczną miniatura półfabularna. Dziesięcioletnia dziewczynka ze skrzypcami wędruje po zakamarkach Starego Miasta, odkrywając tym samym dla siebie – i dla widza – uroki tamtych miejsc.

Ten krótki nastrojowy film prezentujący piękno bieszczadzkiej przyrody zawiera w sobie wiele z tego, co odnajdziemy w późniejszych filmach Władysława Ślesickiego: urzeczenie górskim krajobrazem, zamiłowanie do filmowania detali pieczołowicie zdejmowanych na polach, łąkach, dróżkach i duktach. Przede wszystkim jednak wyczulenie na materialne piękno, które wkrótce zniknie… W zwyczajności potrafił Ślesicki dostrzec niezwykłość, która w pełni mogła objawić się dopiero z upływem czasu. Dlatego tak urzekają nas dziś ujęcia koni brodzących w rzece, drabiniastego wozu pokonującego bród, chłopskiego podwórka z pokrytą strzechą chatą o bielonych wapnem ścianach i stadkiem indyków, dźwięk dzwonu dobiegający z drewnianego kościółka, czy przydrożny Chrystus.