Filmy 1958

Przeszukaj katalog
Zaliczony do Złotej Setki Teatru Telewizji spektakl w reż. Adama Hanuszkiewicza. Sztuka Jeana Giraudoux była jednym z pierwszych zarejestrowanych przedstawień Teatru Telewizji. Premierę miała w 1958 roku. Nieśmiała, pełna zahamowań dziewczyna imieniem Agnieszka, którą zagrała Kalina Jędrusik, spotyka przypadkiem niejakiego pana de Bellac (Adam Hanuszkiewicz), który zdradza jej tajemnicę powodzenia u mężczyzn. By je zdobyć, wystarczy tylko mówić wszystkim, że są piękni. Agnieszka zaczyna stosować receptę nieznajomego w pracy. Umiejętnie łechtając próżność współpracowników i zwierzchników, sprawia, że nudne biurowe życie zmienia się nie do poznania…
Dokument opowiada o rabunku oraz dewastacji, jakiej dokonali hitlerowcy na Ołtarzu Wita Stwosza z Krakowa.
Historia drogi do kina, podczas której tytułowi bohaterowie doświadczą niesamowitych przygód, by na koniec sami okazali się postaciami z ekranu. Autotematyczna animacja na podstawie pierwowzoru literackiego autorstwa Czesława Janczarskiego.


Konstanty Ildefons Gałczyński myślał o przeniesieniu swojej twórczości na ekran filmowy. W 1949 roku na łamach „Przekroju” opublikował niekompletny scenariusz, który opowiada o wizycie w Nieborowie „ministra pełnomocnego Lampakistanu”. Tekst, który miały uzupełnić piosenki, zawiera zarówno wątki polityczno-kryminalne, jak i miłosne. Do tej historii sięgnął Jerzy Kotowski, kręcąc niemal dziesięć lat później, Wystawę abstrakcjonistów. Głównym wątkiem tej purnonsensowej animacji jest kradzież konia zagranicznego dyplomaty. Z filmu dowiadujemy się m.in., do kogo podobny jest maharadża bez konia i jak kończy się walka o nową sztukę.
Film animowany Witolda Giersza Przygoda marynarza z 1958 opowiada historię rozbitka, który trafia na bezludną wyspie. Tam spotyka kanibali chcących z niego przyrządzić smakowity posiłek. Dzięki sprytowi i niebanalnym pomysłom marynarzowi uda się uchronić przed pożarciem.
Po burzy droga zostaje zasypana przez osuwisko, więc pewnien inżynier znajduje nocleg w pobliskiej willi. Na miejscu dostrzega na ścianie obraz, który wydaje się mu na tyle znajomy, że wywołuje wspomnienia z poprzedniego życia...
Dyplomowa etiuda Janusza Majewskiego. Perypetie klienta restauracji z opornym kelnerem podane w formie surrealistycznej groteski.
Jest to krótki materiał filmowy z planu zdjęciowego podczas realizacji filmu "Twarz" Ingmara Bergmana. Film opatrzono komentarzem słownym (jednego z pracowników Szwedzkiego Instytutu Filmowego) i opublikowano po śmierci reżysera.
Filmowa wędrówka po warszawskim Powiślu. Spokojne podwórka w pobliżu centrum stolicy, tutaj jeszcze można usłyszeć zapomniane już melodie kataryniarza. Życie toczy się wolno, straganiarki cierpliwie czekają na klientów. Pacjenci szpitala na Solcu opalają się w słońcu. Jest jeszcze tutaj wiele ruin, które przypominają o niedalekiej przeszłości.
Dokument obrazujący układ urbanistyczny Warszawy w latach 50. Skrzyżowanie Alei Jerozolimskich i Marszałkowskiej, stoi tam okazały drogowskaz, który informuje, gdzie leżą Helsinki, Kopenhaga, Oslo... a gdzie leży Warszawa? Kamera szuka Warszawy. 200 kilometrów torów tramwajowych łączy odległe dzielnice. Podróżujemy tramwajem przez ulice, kocie łby, łąki i pola, a za nimi są wielkie osiedla. Miasto buduje się na podwarszawskich wsiach, daleko od centrum. A co się dzieje w centrum...? Puste place i ruiny.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…