Filmy 1958

Dwaj ludzie z szafą to jedna z pierwszych etiud Romana Polańskiego. Przedstawia tytułowych dwóch mężczyzn niosących przez centrum miasta brzemię codzienności reprezentowane tu przez szafę, niewygodny i całkowicie abstrakcyjny przedmiot na ulicach miasta. Staje się owa szafa powodem wielu kłopotów, niby przyziemnych ale jakże naturalnych. Polański w tejże groteskowej opowieści stara się przekonać widza, że każda odmienność, inność mogą być powodem do nietolerancyjnego zachowania się tak społeczeństwa jak i pojedyńczych osób.

Bobek, czyli Bogumił Kobiela we własnej osobie wybiera się na odpoczynek na Mazury. Dojeżdża autostopem i zmierza raz pieszo, raz łodzią na miejsce spotkania z niejaką Małgorzatą. Mężczyźni w swoim gronie grają karty, ale on ma w swojej ręce kartkę od dziewczyny. Kiedy na drodze jego łodzi stają krowy, nie poddaje się, obiera inny szlak wodny. Błogą ciszę przerywają podniesione głosy z radioodbiornika. Inni turyści spieszą mu na ratunek, niepotrzebnie. Kiedy traci wiarę w spotkanie z Małgorzatą, porwany wiatrem cylinder naprowadza go na trop dziewczyny. Krótka wycieczka po Mazurach utrzymana jest w stylu pogodnego surrealizmu, którego znakiem jest czarny cylinder, przedmiot z innego świata, jakby żyjący własnym życiem.

Zgodnie ze wstępem przedstawionym w samym filmie są to "sceny z życia człowieka", które widz powinien sobie sam ułożyć w głowie w pewną całość. Poszczególne sceny wprowadzają stopniowo kolejnych bohaterów na zasadzie sztafety, gdzie poznana przez nas postać zostaje zastąpiona coraz to nowym bohaterem niosącym problem dramatu, niczym w biegu sztafetowym. Film na podstawie sztuki "Rabies eller Lindras livets kval av likars jämmer?" (Wścieklizna czy agonia życia łagodzona zawodzeniem rówieśników?)

Niekonwencjonalna fabuła złożona z luźno powiązanych ze sobą scen rozgrywających się w starej secesyjnej kamienicy, wyraźnie inspirowana dokonaniami awangardy francuskiej lat dwudziestych.

Dyplomowa etiuda Janusza Majewskiego. Perypetie klienta restauracji z opornym kelnerem podane w formie surrealistycznej groteski.

Reportaż z pielgrzymki wiernych do Kalwarii Zebrzydowskiej, która miała miejsce wiosną 1958 r. Zapis największego i najstarszego w Polsce Misterium Męki Pańskiej odgrywanego co roku przez aktorów-amatorów wędrujących przez Stacje Drogi Krzyżowej za Chrystusem.

Pewien profesor wraz ze swoim asystentem eksperymentują z promieniowaniem na zlecenie rządu. W tym samym czasie dwoje komunistycznych agentów próbuje włamać się do pracowni i wykraść sekrety naukowca. Jak by tego było mało w okolicy pojawia się wilkołak.

Filmowa wędrówka po warszawskim Powiślu. Spokojne podwórka w pobliżu centrum stolicy, tutaj jeszcze można usłyszeć zapomniane już melodie kataryniarza. Życie toczy się wolno, straganiarki cierpliwie czekają na klientów. Pacjenci szpitala na Solcu opalają się w słońcu. Jest jeszcze tutaj wiele ruin, które przypominają o niedalekiej przeszłości.