Cesare, pięćdziesięcioletni robotnik, wdowiec, żyjący samotnie, jest pewnego dnia w tramwaju świadkiem nagłej śmierci człowieka. Wówczas jakby po raz pierwszy dociera do świadomości Cesare nieuchronność jego własnej śmierci. Pod wrażeniem tego silnego przeżycia, Cesare postanawia z dnia na dzień odmienić swoją egzystencję. Rzuca pracę, chociaż nie nabył jeszcze prawa do emerytury. Chce jednak przez resztę lat, jakie mu pozostały, wolny od trudów i przymusów, korzystać tylko z radości i przyjemności życia, jakby pragnąć nadrobić czas, stracony na pracę, obowiązki i wyrzeczenia. Wkrótce jednak, wytrącony z normalnego toku codzienności, czuje się, bardziej niż kiedykolwiek dotąd, stary, samotny i opuszczony. Kończą mu się oszczędności i znów musi szukać środków do życia.
Po wojnie atomowej garstka ocalałych ludzi, próbując odbudować świat jaki znali, zaczyna tworzyć coraz bardziej zaawansowane roboty. Po latach powstają pierwsze androidy, które powoli zaczynają wyręczać ludzi we wszystkich pracach. Wkrótce coraz mądrzejsze maszyny, postanawiają zastąpić ludzi nowym modelem robota, do złudzenia przypominającym człowieka.
Człowiek staje się złodziejem z desperacji. Jeśli jego tożsamość wyjdzie na jaw, sąsiedzi mogą go zlinczować. Jedyną przyjazną osobą w mieście jest miejscowy ksiądz.
Jest rok 1952. Po aresztowaniu ojca i matki czternastoletnia Wiera jedzie na południe jak najdalej od miasta rodzinnego i ludzi, którzy już nie są jej bliscy. Na miejscu starszy sierżant milicji Stawridi, dowiedziawszy się o nieszczęściu dziewczynki, umieszcza ją w szkole z internatem. Tak wiele Wiera przeżyła już dramatów, nieraz była na krawędzi rozpaczy. Jednak życzliwość nowych przyjaciół, pomoc i współczucie dorosłych pomagają jej dotrwać do wiosny 1953 roku, kiedy przychodzi długo oczekiwany telegram od rodziców...
Najmłodszy z tytanów Krios otrzymuje szansę na uwolnienie siebie i braci z otchłani Tartaru w zamian za doprowadzenie do upadku władcy Krety Kadmosa. Krios udaje się więc na Kretę gdzie zakochuje się w córce króla, odkrywa mroczne rytuały jakie są tam odprawiane, musi walczyć z legionami żołnierzy i potworami.
George Haverstick, weteran wojny koreańskiej, pośpiesznie poślubia Isabel, którą poznał w szpitalu podczas leczenia nerwicy. Ku przerażeniu Isabel, w podróż poślubną na Florydę wyruszają starym karawanem. Większość czasu spędzają na kłótniach, a w Wigilię Bożego Narodzenia odwiedzają kolegę George'a z czasów wojny, Ralpha Baltza. Jednak żona Ralpha, Dorothea, właśnie opuściła go, zabierając ze sobą dziecko. Każda z par obserwuje trudności małżeńskie drugiej pary.
Profesor Bernard Hichcock wstrzykuje żonie wynalezioną przez siebie substancję zwalniającą prace serca, ale dawka okazuje się zbyt duża i kobieta umiera. Załamany ucieka z rodzinnej posiadłości, by 12 lat później wrócić z nowa ukochaną. Cinzia od początku czuje się niekomfortowo, gdyż zewsząd otaczają ją portrety byłej żony Bernarda. Co gorsza, wkrótce jej mąż zaczyna popadać w obsesję, a w posiadłości pojawia się duch Margarethy.
Jerry Ryan jest prawnikiem. Kiedy jego żona zażądała rozwodu zrezygnował z kariery prawnika w Nebrasce. Wylądował samotnie w Nowym Jorku, tułając się tu i tam, bez celu w życiu. Przypadkowo spotyka się z Gittel Mosca, tancerką z Greenwich Village, również samotną w wielkim mieście, mającą za sobą nieudany związek. Oboje próbują dać sobie jeszcze jedną szansę na miłość...