Filmy 1962

Dwa samochody zatrzymują się na światłach, by zmierzyć się podczas ulicznego wyścigu. Jeden z nich wypada z trasy i tonie w odmętach rzeki. Jedyną osobą, która ocalała w wypadku jest kobieta (Mary Henry). Od wypadku zaczynają się w jej życiu tajemnicze epizody…

Jimmy Stewart gra tu szlachetnego i naiwnego prawnika z wielkiego miasta, który postanawia stawić czoła bandycie Liberty Valance'owi (Lee Marvin) terroryzującemu miasteczko na Pograniczu. Największą gwiazdą filmu jest jednak John Wayne, prawy kowboj i mistrz w posługiwaniu się bronią. Idealistycznego prawnika i twardego ranczera połączy nie tylko wspólny cel pozbycia się Valance'a ale też i miłość do jednej kobiety (Vera Miles).

Prawdziwa historia zabójcy Roberta Strouda (Burt Lancaster), który przebywając 43 lata w więzieniu Alcatraz, kształcił się i został światowej sławy autorytetem w dziedzinie ptaków. W filmie występują Thelma Ritter, Telly Savalas i Karl Malden.

Nieśmiały pisarz Jules, Austriak z pochodzenia, dzieli miłość do literatury, sztuki i kobiet z Francuzem Jimem. Mężczyźni żyją na modłę bohemy. W czasie wyprawy na jedną z wysp na Morzu Adriatyckim poznają żywiołową Catherine, w której obaj się zakochują. W przededniu wybuchu I Wojny Światowej Jules i Catherine decydują się wyjechać do Austrii i tam pobrać. Po zakończeniu konfliktu Catherine i Jules zapraszają Jima do swojego domku. Kiedy mężczyzna przybywa na miejsce, odkrywa, że para ma kilkuletnią córkę, ale ich małżeństwo nie układa się najlepiej. Ponowne spotkanie Catherine i Jima obudzi łączące ich niegdyś, ale nigdy niezrealizowane uczucie.

Mondo Cane można by tłumaczyć jako "Pieskie Życie". Z tym związkiem frazeologicznym kojarzy się zazwyczaj szarówa, pustka w portfelu i nieprzejednany wykidajło w gospodzie. Taki był słodko-gorzki film Charliego Chaplina pod tym właśnie tytułem. Trudno o większe nieporozumienie. Mondo Cane opowiada o życiu skundlonym, atawistycznym, sprowadzonym to najniższych instynktów – chuci, głodu i chęci przeżycia. Nakręcony w 1962 roku film, wprowadzony na ekrany jako dokument etnograficzny, to w istocie najczystsze kino eksploatacji. Wątpliwości cenzury budziły przede wszystkim sceny bezwzględnego uboju dziesiątek zwierząt, które w spazmach dogorywają na ekranie, oraz zarejestrowana w trakcie encierro – gonitwy byków i ludzi w Pampelunie – śmierć człowieka. Ironii całemu przedsięwzięciu dodaje jaskrawa kolorystyka, wynikająca z zastosowania w filmie Technicoloru.

Profesor w średnim wieku zakochuje się w 14-letniej dziewczynie.

Ronin Sanjuro Tsubaki tuła się od miasta do miasta w poszukiwaniu pracy. Pewnej nocy, w świątyni, w której właśnie nocuje, jest świadkiem spotkania grupy młodych samurajów, którzy są zaniepokojeni rosnącą korupcją i bezprawiem w ich miasteczku. Sanjuro postanawia im pomóc.

W więziennej karetce spotykają się oskarżeni w dwóch sprawach. Pierwsi to grupa gangsterów pod wodzą niejakiego Profesora – przydomek zawdzięcza niezwykłej elegancji i nieprzeciętnej inteligencji. Obmyślił genialny plan napadu na furgonetkę przewożącą pieniądze do banku. Szczegóły opracował na ruchomych makietach, grupa wielokrotnie ćwiczyła swoje zadania, a każdy z jej członków miał przygotowane murowane alibi. Problemy pojawiają się dopiero podczas ucieczki, ale Profesor jest przygotowany na każdą ewentualność. I gdy wydaje się, że cała akcja zakończy się sukcesem, nagle okazuje się, że z rezerwowego samochodu stojącego na strzeżonym parkingu ktoś ukradł koła.

Felicja, główna bohaterka filmu, jest młodą, początkującą aktorką, zakochaną bez wzajemności w koledze po fachu – Rawiczu. Gdy pada nań podejrzenie o zabicie volksdeutscha, dziewczyna podejmuje się ukryć go w swoim mieszkaniu. Marzy, że Rawicz mieszkając z nią, odwzajemni jej uczucie. Żeby mieć ukochanego przy sobie, gotowa jest na każde poświęcenie. I rzeczywiście, los wystawi ją kilkakrotnie na bardzo ciężką próbę. Felicja przetrzyma jednak wszystko w nadziei, że Rawicz zostanie z nią – także gdy wojna się skończy. Nie dostrzega, że jej ofiara stała się dla niego ciężarem nie do zniesienia. Nie przypuszcza, że kiedy tylko nadarzy się sposobność, aktor porzuci świadka swych upokorzeń, załamań i upadków. Wiktor jest człowiekiem słabym, bez charakteru, stacza się coraz niżej. Tuż po zakończeniu wojny wraca do Felicji, ale tylko po to, by popełnić samobójstwo… Felicja pozbawiona złudzeń i większych ambicji zdobywa jednak ogromną popularność dzięki udziałowi w radiowej sadze rodzinnej. A może także wiarę w sens życia.

Opowieść o niesfornych braciach – Jacku i Placku, którzy za najokropniejszą rzecz uważają pracę, złośliwymi figlami uprzykrzają się mieszkańcom Zapiecka, są żarłoczni, okrutni i leniwi. Pewnego dnia wpadają na genialny w swej prostocie pomysł – postanawiają ukraść księżyc…