Filmy 1963

Haircut #3 to kolejny eksperymentalny film Warhola, przedstawiciela nurtu awangardy. Nakręcony w Nowym Jorku niemy zapis na taśmie czarno-białej przedstawia obcinanie włosów Johnny'emu Doddowi przez Billy'ego Name'a.

Na jakich zasadach funkcjonuje elektryczność? Film oświatowy Wiesława Drymera wyjaśnia to zagadnienie w przystępny sposób.

Akcja filmu toczy się w londyńskiej dzielnicy Stratford East. Po latach nieobecności marynarz Charlie Gooding wraca do domu. Jednakże jego stary dom jest właśnie w stanie rozbiórki. Zaś jego żona Maggie ułożyła sobie życie z innym mężczyzną oraz została matką. Charlie zaczyna walczyć o żonę. W całym filmie bohaterowie mówią dialektem – cockneyem, by oddać całkowicie realia londyńskiej dzielnicy.

Dzień z życia kobiet w Domu Studenckim „Nawojka” przy Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Patronka DS – Nawojka – zgodnie z legendą próbowała w XV wieku w męskim przebraniu podjąć studia. Dziś w akademiku mieszka ponad 700 dziewcząt, które studiują prawo, filologie i nauki przyrodnicze. Urodziły się w czasie wojny, ale u progu lat 60. korzystają z przywilejów i praw nowoczesnej dziewczyny. Życie w akademiku toczy się w rytmie trzech pór: w ciągu dnia świeci pustkami, wypełnia się gwarem po południu, a wieczorem cichą nauką. Dziewczęta dyskutują nad zmianą regulaminu, zwłaszcza zwiększeniem dni i godzin odwiedzin. Radiowęzeł nadaje popołudniami: muzykę, ogłoszenia drobne, zawiadomienia o wykładach i zabawach tanecznych. Dziś odczyt prof. Marcina Czerwińskiego, socjologa o rodzinie, a potem zabawa taneczna ze studentami „Żaka”. Po odczycie toczy się dyskusja wokół koncepcji małżeństwa z miłości i małżeństwa z rozsądku.

W więziennej celi wyrok dożywocia odbywa były więzień obozu koncentracyjnego Auschwitz, sądzony za gorliwe wypełnianie funkcji kapo. Z monologu do kamery poznajemy historię przeciętnego człowieka zniszczonego w potwornych czasach.

Grupa dzieci bawi się na plaży. Wskakują wspólnie do ledwo co zacumowanej łódki. Niespodziewanie woda znosi ich coraz głębiej i dalej od brzegu. Mają szczęście, że wierny pies, Aza, popłynął z nimi.

Hodowcy gołębi to szczególna odmiana pasjonatów, w większości mężczyzn. Do swojego hobby włączają element rywalizacji w formie konkursów długodystansowych lotów gołębi pocztowych. Każdy ptak posiada obrączkę rodową. Podstawą oceny lotu jest suma zdobytych punktów oceniających długość lotu ptaka. Podaje się ją w godzinach i minutach, a odczytuje z uruchomionych komisyjnie i zaplombowanych zegarów. W filmie Ptaki gołębie pokonały odcinek około 500 km w blisko 10 godzin, zapewne w mniej lub bardziej sprzyjających warunkach pogodowych, ryzykując spotkanie z drapieżnikami. Hodowcy oczekiwali ich powrotu, obserwując niebo. Z kolei kamera z zaciekawieniem zaglądała im w twarze zwrócone ku górze, jakby na czas konkursu oderwane od przyziemnych spraw. Ich postawa, jak i sposób obserwacji realizuje idée fixe kina Kazimierza Karabasza, klasyka polskiej szkoły dokumentu, czyli „cierpliwe oko”.