Filmy 1970

Wiosna 1944 roku. W lesie Woevre kryją się młodzi maquisards. Grupa Saint-Brice'a (Richard Leduc) obejmuje tuzin chłopaków i Lise, 19-letnią dziewczynę (Marie-France Pisier), oficera łącznikowego. Pewnego wieczoru pojawiają się przed nimi czterej niemieccy dezerterzy. Po niechęci zostają przyjęci do grupy, w której są stopniowo przyjmowani za towarzyszy. Lise zakochuje się w jednym z nich, Wernerze (Siegfried Rauch), którego zostaje kochanką. a jednocześnie aktywnie uczestniczy w akcji. Na misji z Lucienem (François Marthouret) wpada na patrol S.S. Ten zostaje aresztowany i zastrzlony. Zdenerwowana wraca do obozu. Tylko Werner może ją pocieszyć. Wiadomość o okrążeniu lasu przez oddziały wroga sugeruje Saint-Brice'owi, że zostali zdradzeni. Rozkazuje rozproszenie swoich ludzi. Słychać strzały. Werner i jego przyjaciele zostali zamordowani, a Saint-Brice rozumie, że podejrzany Werner nie jest zdrajcą...

Samotny, młody mężczyzna z zaburzeniami prześladowczymi próbuje uchronić się przed złodziejami. Zastawia pułapki w swoim domu. Aby przetestować swoje urządzenia, przyciąga do swojego domu kilka dziewczyn, kleptomanek.

Dwie siostry, wyjeżdżają na wakacje. Wracając autostopem do Paryża, jedna spotyka kilku mężczyzn.

Koniec lat sześćdziesiątych. Gość z blizną przybywa do skąpanego w słońcu Ejlatu. Nigdy nie dowiemy się, kim on jest i jak ma na imię. Właściciel gospody, w której pojawia się „gość”, jest pewien, że go zna. Obecność gościa podważa spokojne życie karczmarza i jego żony. Gospodarz jest pewien, że spotkali się w zimnej, bolesnej przeszłości II wojny światowej. Karczmarz, był dowódcą obozu koncentracyjnego w Lyonie, a gość był tam więźniem, i byli razem w "komnacie tortur".

Opowieść o poruczniku Georgesie Dormondzie (Jacques Brel), który uwodzi Germaine de Boismesnil (Françoise Prévost), a następnie zostaje wydalony z armii przez jednego z przyjaciół Germaine, który jest pułkownikiem.

Anton jest kapitanem Albatrosa, łodzi, która pod pozorem transportu towarów przemyca i handluje białymi ludźmi. Porucznik Antona, Simon, myśli tylko o pieniądzach, które może zarobić na handlu kobietami. Pewnej nocy w kabarecie, w porcie, Simon poznaje dwoje amerykańskich turystów. Zaprasza ich do picia i udaje się ich odurzyć. Następnie zostają zabrani na łódź i zasypiają w kabinie kapitana. Kiedy się budzą, Albatros jest na pełnym morzu...

Kilku przyjaciół nie mających zielonego pojęcia o kosmosie decyduje się wysłać jednego z nich na Księżyc, nie wysilając się przy tym zbytnio i nie ponosząc żadnych kosztów.

Kobieta wychodzi za mąż i wchodzi do rodziny, szalonych psychopatów.

Filmowy esej o walce klasowej. Eksperymentalny film rewolucyjny, bez fabuły.

Odnajdujemy Claude'a Langmanna (Guy Bedos), bohatera „Starego człowieka i dziecka”, który dorósł i jest wystarczająco dorosły, by pełnić służbę wojskową. Przyjaciel ojca, który jest w lotnictwie, widzi go tutaj, aby pozostał przy nim w Paryżu. Ale jego mapa życia wskazuje inne miejsce docelowe. Nasz bohater Claude zostaje wezwany przez urzędnika z Ministerstwa, który awansował go do pułku w Vincennes i zostaje wysłany do Maroka.