Filmy 1973

Jak daleko może posunąć się stróż prawa w sytuacji, gdy zawodzą legalne metody walki z przestępstwem? Bohater filmu, młody komisarz policji, skutecznie, aczkolwiek nie zawsze zgodnie z procedurą zwalczający bandytyzm, musi pewnego dnia rozpocząć grę o życie własnego syna.

Tylko jedna rzecz mogła sprowadzić Ange'a (Yves Montand), korsykańskiego szefa, który wyemigrował do Nowego Jorku, z powrotem do kraju: jego umierająca matka. Tak zaczyna się dla niego i dla nas podróż w przeszłość. Wspaniała Korsyka niewiele się zmieniła. Ange odnajduje tam zapach swojej młodości i smak spokojnego życia, które mógł wybrać. Ale nie może stłumić tego, czym się stał, i nawet jeśli podczas agonii jego matki czas nieco się zatrzymał, „sprawy” odciskają tło pilnej konieczności. Za zabicie bossa odpowiadają dwie osoby. Czekają na to do śmierci matki Ange'a. I nic nie odwraca uwagi od tych oczekiwań, nawet ewentualna zemsta, jakiej Ange może dokonać na mordercy swojego ojca. Ostatnie chwile matki to także chwile syna, zestrzelonego na białych skałach górujących nad zatoką.

W jugosłowiańskiej wojnie narodowowyzwoleńczej (II Wojna Światowa), dowodzona przez marszałka Tito, partyzantka nie dysponowała ani ciężką artylerią, ani armatami dalekiego zasięgu. Dlatego kiedy sytuacja wymagała zniszczenia umocnionych fortyfikacji, do akcji wkraczali „bombaši” (bombowcy) – szczególna, nie znana w innych armiach formacja, składająca się z szaleńczo odważnych, gardzących śmiercią żołnierzy. Film jest opowieścią o dwóch z nich – wielkich przyjaciołach Đoce i Kovaču, którzy w tych trudnych, wojennych czasach mieli szczególny stosunek do innych ludzi i do śmierci.

Bohaterami opowieści jest dwoje całkowicie odmiennych ludzi. Alain jest nauczycielem i ojcem rodziny, Julia wiedzie beztroski żywot uprawiając najstarszy zawód świata. Alain, zafrapowany jej pozornie fascynującym i szczęśliwym światem, porzuca swą dotychczasową, nudnawą egzystencję. Z czasem jednak wszystko zaczyna się komplikować. Julia zachodzi w ciążę. Kończą się pieniądze. Alain, nie mogąc znaleźć pracy, popada w alkoholizm. Julia zaczyna zastanawiać się nad swoją przyszłością i swoim życiem. Znajduje pracę jako ekspedientka, zrywa z dawnymi przyjaciółmi i również z Alainem.

W Polsce w getcie warszawskim w 1942 r. Katolicki arystokrata sprzedaje część swoich skarbów, aby stworzyć ruch oporu przeciwko nazistom i chronić społeczność żydowską podzieloną na dwa ruchy: pierwszy odmawia uzbrajania się, aby nie zachowywać się jak tyran, a drugi chce chwycić za broń i walczyć. Dzięki bezlitosnym polowaniom i potędze militarnej nazistów są świadomi, że w obliczu tych dwóch wyborów ich szanse na przeżycie są prawie daremne. Jednak jeden dramat przeszkadza drugiemu: niektórzy partyzanci hrabiego są wrogo nastawieni do tej wyciągniętej dłoni, ponieważ ich opór doprowadził do ocalenia Polski, a nie przeciwko determinacji Adolfa Hitlera do zdziesiątkowania Żydów…

Kronika wielodzietnej rodziny zagubionej na farmie, gdzie babcia Antoinette i ostatni urodzony Emmanuel symbolizują związek między przeszłością a przyszłością za pomocą bolesnej teraźniejszości: śmierci początkującego poety i zamieszanie wśród jego braci i sióstr.

Akcja filmu rozgrywa się w zimowym raju Kitzbühel. Uczniowie szkoły gastronomicznej zamieniają swoją salę edukacyjną w hotel dla bogatych i sławnych. Oferują różnorodne rozrywki i spektakularne pokazy. Kiedy milioner, uciekając przed presją i możliwymi zawałami serca miejskiego życia, przybywa ze swoją świtą, zaczynają się dziać różne zabawne rzeczy.

W starej, opuszczonej chacie, zagubionej na wsi, pisarz Mathieu Grégoire (Jean-Luc Bideau) spotyka młodą cudzoziemkę, której języka nie rozumie. Nazywa ją „Belle” (Adriana Bogdan), zakochuje się w niej. Jego życie rodzinne i publiczne wywraca się do góry nogami.

Wdowiec dr Matt Younger (Sidney Poitier) razem z córką Stefanie, przyjeżdża do Londynu. Tam przypadkowo poznaje Catherine (Ester Anderson), córkę afrykańskiego ambasadora Georgea Oswandu. Między dwójką znajomych rodzi się romans...

Z pomocą swojej asystentki Anji (Janine Weill), Ottocaro Weiss (François Simon) zamierza wystawić pchły na scenie. Jednak okoliczności od niego niezależne i „brak świeżego talentu” zmusiły go do zamknięcia pchlego cyrku. Gdy Weiss ma na celu teatralne przedstawienie zarazy, na świecie pojawia się naukowa rzeczywistość plagi przenoszonej przez szczury. Dla Johannesa Wagnera (Paul Gogel) dżuma jest „zasadą organizacyjną”. Wagner wierzy, że oddaje przysługę super-cywilizowanej ludzkości, rozpętując epidemię. Weiss potrzebuje ocalenia własnej wiarygodności i odzyskania utraconego wymiaru politycznego. W końcu wolność, którą daje scena, jest tylko iluzją i nie wystarcza.