Guido (Franco Nero) jest dziennikarzem od lat rozwiedzionym z żoną. Jego była żona właśnie popełniła samobójstwo i dlatego dziennikarz zmuszony jest udać się do Szwajcarii, aby zabrać swoją szesnastoletnią córkę Mimminę (Lara Wendel) ze snobistycznej szkoły z internatem, w której przebywała od wielu lat. Zatrzymują się w Hotelu Victoria w Lugano. Relacje Guido z córką są niezwykle trudne. Nie widział jej od wielu lat. Ona z kolei wreszcie jest sam na sam z upragnionym ojcem i przelewa na niego pragnienie bycia kochanym. Robi to z mieszanką niewinności i perwersji nastolatki, która podświadomie czuje, że zamienia się w kobietę. Nie zdaje sobie sprawy z dyskomfortu na jaki naraża ojca.
W Fontcabrette, małej wiosce w Prowansji, życzliwy listonosz, który pragnie dostarczać wyłącznie dobre wieści, stopniowo staje się autorem anonimowych listów, których jedynym celem jest uszczęśliwienie wszystkich.
Młody chłopak z prowincji, tuż po przyjeździe do Rzymu na egzaminy nauczycielskie, zakochuje się z wzajemnością w pięknej dziewczynie, również kandydatce na nauczycielkę.
46-letnia Anna Kramer urodziła dziecko wbrew życzeniom męża i starszych, dorosłych już dzieci. Teraz oboje z małżonkiem muszą zmienić tryb życia, dostosowując się do nowej sytuacji. Anna próbuje być idealną matką, ale czuje się stara i coraz bardziej zamyka się w sobie. Rodzina i przyjaciele pomagają jej przełamać kryzys.
Édouard Choiseul, po pięćdziesiątce, odniósł wielki sukces zawodowy: jako uznany pianista koncertowy cieszy się ogromnym powodzeniem nie tylko we Francji, ale i za granicą. Jego życie prywatne to jednak prawdziwa zagadka: Édouard jest bardzo podatny na kobiecy urok i z trudem wybiera między ustabilizowanym życiem z żoną Marie-France i trójką dzieci a życiem uwodzenia… Édouard dokonuje więc prawdziwego balansu: dość często widuje swoją kochankę, Muriel, wciąż udaje mu się spędzać czas z żoną, od czasu do czasu odnawia kontakt z pierwszą żoną, Lucienne, a co gorsza, stara się również sprostać zawodowym wymaganiom swojej menedżerki.