Filmy 1995

Jean-Louis (Frédéric Gélard) naiwny młody człowiek wspina się po drabinie społecznej działając w fast foodzie, a jego jedynym celem jest odnalezienie swojej pierwszej miłości: dziewczyny o żółtych włosach jak frytki (Karin Viard).

Jeśli Jean (Jean-Jacques Benhamou) pije, dzieje się tak dlatego, że stracił wzrok z powodu wypadku. On i jego brat Charles (Christian Baltauss) pracują dla Minota (Jacques De la Bruneliere), menedżera kabaretu o nazwie „New Rêve”. Jean rozpoczyna romans z Lucie (Sarah Haxaire), nową striptizerką, która właśnie dołączyła do składu. Te dwa stworzenia, zagubione i zdezorientowane, przyciągają się do siebie i wygląda na to, że między tymi dwoma odmieńcami rodzi się bogata relacja emocjonalna.

Kochająca się para pogrąża się, od nieporozumień do bezwzględnego i systematycznego samozniszczenia.

Rok 1995. Jest piękny majowy niedzielny wieczór. Słońce właśnie zaszło za wzgórze. Dziś wieczorem mieszkańcy jednostki mieszkaniowej Le Corbusier doświadczą niewielkiej zmiany programu. Wszyscy siedzą przed telewizorami, a za dwanaście minut na ekranie pojawi się twarz nowego prezydenta Republiki. Rzeczywiście, telewizor jest włączony w każdym domu. Niestety, tego wieczoru nic nie idzie dobrze. Cały budynek jest pod wpływem czegoś złego co się wydarzy, reakcje łańcuchowe zachodzą szybko w siedmiu mieszkaniach: w rodzinie bezrobotnego, na źle urządzonym przyjęciu weselnym, u emeryta i nastolatki, nauczyciela-amatora śpiewu i jego żony, u uwodzicielskiej sąsiadki.

Troje dzieci, brat i siostry, postanawiają zabić kochanka matki. Jest wiejskim fryzjerem. Na wielką letnią imprezę ćwiczy z ich matką „Don Juana” Molière'a. On będzie Don Juanem, a ona Elvirą, w porze letniej nocy, przy dźwiękach, światłach i fajerwerkach. Rodzi się romans. Ojciec dzieci, lekarz zawsze się spieszy, nic nie widzi. Dzieci czują, że ich życie rodzinne jest zagrożone. Muszą działać szybko. Postanawiają otruć Don Juana...

Moussa (Hakim Sarahoui) i jego przyjaciel Jean-Luc (Frédéric Diefenthal) mieszkają w Saint-Denis na przedmieściach Paryża. Są świadkami włamania do sklepu jubilerskiego, a następnie aresztowania rabusia, który pozbył się łupu. Odzyskują przedmiot kradzieży, a dzięki pieniądzom spadającym z nieba dwaj przyjaciele mają nadzieję zrealizować swoje marzenia.

To był wrzesień w Lizbonie. Młoda Elsa (Fanny Cottençon) przyjeżdża z ojcem i Teresą (Inês de Medeiros), przyjaciółką, do hotelowego pokoju. Pewnej nocy dwie kobiety wychodzą na spotkanie z Raulem (Philippe Léotard), żeglarzem. Ich trójkąt przybiera formę. Kończą noc na łodzi o nazwie Pandora. Ale rano Raul odpływa samotnie.

Anna urodziła się w Estonii, ale w czasie wojny wyemigrowała z ojcem do Anglii. Po jego śmierci zaczęły ją trapić wspomnienia przerażającego dzieciństwa. Jednocześnie odkrywa, że jej matka, wcześniej uznana za zmarłą, prawdopodobnie mieszka w Estonii. Podejmuje więc decyzję o wyruszeniu na wschód.

Po powrocie z podróży poślubnej Carlo (Maurizio Crozza) i Anna (Carla Signoris) omyłkowo zabierają niewłaściwą walizkę na lotnisku i znajdują w niej pół miliarda lirów. Postanawiają zatrzymać pieniądze i kupić mieszkanie. Ale podczas imprezy inauguracyjnej w nowym domu, dwóch bezwzględnych gangsterów, pojawia się i żąda zwrotu pieniędzy...

Po dramacie rodzinnym, 25-letni Ismaël (Sami Bouajila), za który się obwinia, w towarzystwie 14-letniego brata Moulouda (Ouassini Embarek) ucieka z Paryża, by dołączyć do rodziny wuja w Marsylii, gdzie jest bardzo mile widziany. W rzeczywistości Ismaël musi zwrócić Moulouda swoim rodzicom, którzy niedawno wrócili do Tunezji. Ale kategorycznie odmawia. Aby uniknąć tego, ucieka z pomocą swojej kuzynki Rhidy i zaprzyjaźnia się z Renardem (Moussa Maaskri), niebezpiecznym lokalnym dilerem.