Filmy 1999

11-letnia Sophia (Martje Ceulemans) jest samotna i niepokojona przez grupę dzieciaków, które przejęły pustkowie, na którym mieszka jej jedyny przyjaciel, bezpański pies Mingus. Dowiaduje się, że na działce będzie trwała budowa i psu grozi pogryzienie. Następnie spotyka Cygankę, która daje jej balon o tajemniczych mocach.

Pierrette (Catherine Frot) to kobieta, która opisuje siebie jako osobę, która „zdecydowała się na pracę tymczasową na stałe”. Po 15 latach dobrego życia w Szwajcarii Pierrette pewnego dnia pakuje torby pełne modnych strojów i wraca do rodzinnego Paryża, nie mając pojęcia, co będzie robić. Natychmiast wiedzie czarujące życie; podczas gdy jej syn jest zmuszony do pracy na cmentarnej zmianie w fabryce ze względu na złe perspektywy na pracę, ona może od razu znaleźć pracę w szkole średniej. Pierrette wkrótce ponownie przedstawia się swojej 23-letniej córce Nathalie (Barbara Schulz) i niegdyś najlepszej przyjaciółce, próbując wykorzystać swój urok do jazdy na łyżwach po latach zaniedbań. Równie nagle znajduje nowego kochanka, Ackermana (Bernard Verley), i zaczyna mu pomagać w jego biznesie z antykami. Jednak to, co wydawałoby się prostą sprawą – kupienie zegara od starszej kobiety – szybko okazuje się bardzo skomplikowane i brzemienne w konsekwencje.

Po zgodzie na wywiad z dziennikarzami, Prétextat Tach (Jean Yanne), laureat literackiej Nagrody Nobla, żyjący od kilku lat w odosobnieniu, śmiertelnie chory na nowotwór, zostaje znaleziony martwy, zamordowany. W trakcie śledztwa policja odkrywa dziwne rzeczy z przeszłości pisarza. Czy wystarczy podejrzewać Ninę (Barbara Schulz), młodą dziennikarkę i ostatnią osobę, która widziała Prétextata Tacha żywego? Nina spędziła dużo czasu na badaniu przeszłości noblisty, a zwłaszcza jego pierwszego romansu z kobietą o imieniu Leopoldine (Simone D'Aillencourt), która zniknęła bez śladu.

Libero Burro (Sergio Castellitto) jest mroczny, delikatny i nieokrzesany. Jest byłym chłopem ze środkowych Włoch, który stwarza wrażenie wielkiego północnego przedsiębiorcy. Przekonany, że za pieniądze można wszystko, podejmuje ryzykowne i nie zawsze pozytywne działania. Libero jest również żywy, przyjazny i obdarzony wyobraźnią, ale to nie pomoże uniknąć przykrych spotkań i niebezpiecznych wrogów, którzy ukrywają się za fałszywym szacunkiem. W ten sposób kłopoty, które go prześladują, przypominają mu dawną nędzę. Ale w końcu Caterina (Margaret Mazzantini) i samotny chłopak go uratują, jak we wszystkich szanowanych komediach.

Francis i Blake są bliźniętami syjamskimi. Dzieląc się narządami, Blake jest zdrowy, a Francis często choruje. Do ich życia wkracza kobieta, która od odwróci ich życie do góry nogami. Zaczyna ona interesować się Blakiemi sugeruje rodzeństwu pójście na halloweenową imprezę. W efekcie Francis ulega poważnemu zachorowaniu i bliźnięta muszą zostać oddzielone...

Film i telewizja odgrywają istotną rolę w twórczości Demirkubuza. Jego bohaterowie często bywają uzależnieni od ruchomych obrazów. Szukają w nich ucieczki od rzeczywistości albo wzorców potrzebnych do jej kształtowania. İsa jest w tej twórczości przypadkiem szczególnym – dorabia jako statysta przy produkcji tanich seriali. W życiu codziennym jest nieudacznikiem, który żyje w obskurnej norze, zalega z czynszem, a w dodatku ma niejasne porachunki z mafią. Rozdygotany, niezdolny do świadomego działania, rozpaczliwie chciałby coś znaczyć. Z pistoletem w dłoni i głową pełną scenariuszy filmowych próbuje odgrywać rozmaite role. Pewnego dnia na jego drodze staje Meryem – piękna, maltretowana przez męża sąsiadka. W galerii przegranych bohaterów Demirkubuza İsa to jeden z typów najbardziej żałosnych, to bezwolna ofiara manipulacji. W Üçüncü sayfa oglądamy ludzi na samym dnie ich człowieczeństwa, gnanych instynktem przetrwania. Na ile jesteśmy w stanie zrozumieć człowieka poprzez jego miejsce w strukturze społecznej? – zastanawiał się reżyser, zachęcając do możliwie obiektywnej, pozbawionej etykietowania oceny bohaterów.

47-letni Thomas (Romain Goupil) biegnie od szpitali na cmentarze, aby niektórych pocieszyć, a innych pochować. Śmierć wciąż ma wyobraźnię i energię: AIDS, przedawkowanie, samobójstwo. To spada na to pokolenie. Thomas jednak uważa, że ​​życie to bezlitosna suka, ale pozostaje źródłem przyjemności. Tomasz kłamie, oszukuje, okłamuje siebie, oszukuje siebie, szczęśliwie przy współudziale wszystkich wokół.