Filmy 2000

Ariel wchodzi właśnie w dorosłość, znajduje się u progu daleko idących, życiowych zmian. Po śmierci matki podejmuje swoją pierwszą poważną pracę, zaczyna odkrywać świat poza diasporą. Reżyser obserwuje i opisuje skontrastowane wizje życia - mieszczańską, jednocześnie magiczną, wypełnioną religijnymi rytuałami oraz nowoczesną, chłodną, obfitującą w wyzwania. Ustami swojego bohatera opowiada i wkładając w jego ręce kamerę filmową uczestniczy w wydarzeniach, które granicę pomiędzy dwoma światami czynią elastyczną, a związane z nimi wartości - niejednoznacznymi.

Rankiem 31 grudnia, na jednym z belgradzkich targowisk Špic i Djoša sprzedają prosiaki i świąteczne choinki. Powszechna w całej Europie choroba szalonych krów, ma także wpływ na handel na targu w Belgradzie, pojawiają się bowiem także szalone prosięta. Taką to informację przekazuje dla kawału naszym bohaterom świeżo upieczony bogacz Lister. Wszyscy żegnają XX wiek, śpiewając przy dźwiękach trąbki tytułową piosenkę „A sad adio” (A teraz żegnaj).

Dział Historii Naturalnej BBC z okazji nowego tysiąclecia przygotował serial pokazujący piękno i cuda natury. Przy pomocy obrazów satelitarnych „Najwspanialsze zjawiska przyrody” prowadzi nas drogą, jaką pokonuje słońce w swej dorocznej podróży. Od równika, przez półkulę północną i znów ku południu. David Attenborough pokazuje nam świat tętniący życiem, gdy słońce przynosi w kolejne okolice wiosnę i lato. Z pełną mocą ujawnia się naturalny rytm życia – potrzeba rozmnażania, żerowania i wychowywania młodych. A wszystko to za sprawą Słońca, Księżyca i pór roku, zmieniających się cyklicznie na świecie. Wszędzie tam, gdzie szukające słonecznego ciepła zwierzęta zbierają się w grupach, możemy spodziewać się licznych, często pełnych dramatyzmu, spektakli natury.

Nicolas Lanson (Mathieu Demy), młody makler giełdowy, żyje z prędkością stu mil na godzinę. Jedna z jego ryzykownych inicjatyw powoduje upadek jego banku. Za jego głowę wyznaczono nagrodę, musi uciekać. Spotyka Charlotte (Gwennola Bothorel), która jest w ciąży z mężczyzną, który jej nie chce. Nicolas zupełnie nie jest w jej typie, ale ona postanawia go uwieść...

Lucía (Najwa Nimri) to młoda naciągaczka, która utrzymuje wyjątkowe relacje z dwójką przyjaciół, Chino (Gustavo Salmerón) i Charly (Juan Diego Botto), dwoma drobnymi złodziejami. Początkowo spotyka się z Chino, ale odkąd zapoznaje ją Charly, Lucía czuje do niego pociąg. Wkrótce pojawia się miłość i seks trójstronny. Cała trójka należy do sektora młodzieżowego z niższej klasy średniej i jest rozczarowana sytuacją społeczną, w której żyją. Ich najbliższe plany to okraść Francuza z zapasów narkotyków i sprzedać je, a następnie udać się do Amsterdamu. Ale nie wszystko idzie zgodnie z planem.

W Algierze w 1993 roku, gdy wybuchła wojna domowa, lokatorzy pani Osmane (Carmen Maura) muszą znosić jej napady gniewu. Jej mąż ją porzucił i prześladuje ją strach przed utratą szacunku. Była bojowniczka ruchu oporu z czasów wojny o niepodległość stara się kontrolować poczynania swojej rodziny, zamiast walczyć z własnymi frustracjami. Gdy dowiaduje się, że jej córka się zakochała, wizja samotności doprowadza tę wciąż bardzo pożądaną kobietę do granic wytrzymałości: symboliczny „harem” pani Osmane jest na skraju rozpadu.

Film wnikliwie analizuje amerykańską politykę wobec kampanii czystki etnicznej prowadzonej przeciwko kurdyjskiej mniejszości w południowo-wschodniej Turcji. Jest także oskarżeniem mediów, których milczenie pomogło utrzymać politykę przemocy w tym regionie.

Film o Komisji Prawdy i Pojednania – południowoafrykańskiej próbie zmierzenia się z problemem tzw. "transitional justice", czyli odpowiedzialności za autorytarne reżimy. Problem takiej odpowiedzialności pojawia się w każdym procesie przechodzenia do demokracji. Dokument prezentuje cztery różne przypadki zabójstw na tle rasowym rozpatrywane przez Komisję. Zeznania składają krewni ofiar, eksperci i świadkowie wydarzeń.

Gdzieś w Republice Południowej Afryki. Boesman i Lena, oboje czarni, chodzą po drogach z kilkoma przedmiotami, które wciąż do nich należą. Ich ścieżka zatrzymuje się na środku pustkowia u podnóża gór, gdzie Boesman spieszy się z budową prowizorycznego schronienia. Ich dyskusja szybko zamienia się w kłótnię i pojawiają się wspomnienia z poprzedniego życia. Boesman i Lena żyli szczęśliwie w domu z dzieckiem, które zmarło w szóstym miesiącu życia.

Tomasina "Tommy" Crawford zostaje przyjęta do pracy w hollywoodzkiej sieci telewizyjnej WPX na stanowisku scenarzystki. Poznaje George'a, który jest tu producentem. Obydwoje od razu obdarzają się uczuciem, jednak trudno jest im znaleźć wspólny język. Najgorszym koszmarem z dzieciństwa mężczyzny jest zakaz oglądania telewizji przez miesiąc - kara jaką dostał od mamy.