Filmy 2012

Opowieść o życiu Ludwika II, jednej z najbardziej niezwykłych i tajemniczych postaci w historii Niemiec. Miłośnika sztuki, mecenasa Ryszarda Wagnera i podejrzewanego o szaleństwo ekscentryka, z którego inspiracji powstały takie architektoniczne fantazje jak słynny zamek Neuschwanstein. Ludwik fascynował wielu artystów, w tym także kina. Monarcha stał się m.in. bohaterem znanego obrazu Luchina Viscontiego z Helmutem Bergerem w roli głównej. Najnowsza produkcja poświęcona królowi Bawarii jest mniej mroczna i dekadencka niż dzieło włoskiego mistrza. Jej twórcy – ceniony duet reżyserski Marie Noelle i Peter Sehr (Trudna miłość, Żona anarchisty) – skupili się na tym, by z jednej strony pokazać całą złożoność postaci Ludwika, z drugiej, stworzyć barwne historyczne widowisko. Obraz jest przepięknie sfotografowany (nominowany do Oscara Christian Berger – Biała wstążka) i pełen rozmachu – kosztował 16 milionów dolarów, a zdjęcia do niego powstały w oryginalnych lokalizacjach związanych z osobą króla. W swojej pierwszej głównej roli znakomicie zaprezentował się młody aktor Sabin Tambrea (Powrócić w twe ramiona, Popękana skorupa), dając przekonujący, malowany subtelną kreską portret Ludwika. Za tę kreację został uhonorowany Bawarską Nagrodą Filmową i statuetką niemieckiej New Faces Award.

Zapomniany niemiecki eksperyment z czasów drugiej wojny, zostaje uruchomiony gdzieś na terenach wschodniej europy. Przywraca to do życia nazistowskie komando, którego nieśmiertelni członkowie niszczą wszystko co jest w obrębie działania pola maszyny. Obszar ten ciągle się powiększa, a do zniszczenia urządzenia wysyłani zostają amerykańscy komandosi. Do jednego z takich oddziałów dołącza Lena i Wallace.

Po schwytaniu przez żołnierzy Kot w butach zostaje wysłany na misję, by odzyskać bezcenny rubin, skradziony przez złoczyńcę znanego jako Szeptający.

Młodzi mieszkańcy małych miasteczek i wsi poszukują partnerek na całe życie. Są w trudnej sytuacji, bo większość dziewczyn, które znali ze szkół, wyjechały do pracy do większych miast. One już nie wrócą, zostały "miastowe". Chłopcy zostali sami, pracują dorywczo, "bez zarejestrowania". W soboty i niedziele spotykają się przed sklepami na wsiach, krążą po rynku małego miasteczka lub wystają na dworcach autobusowych. Prowincjonalna Polska utkana jest z biedy, nudy i beznadziei. Chłopcy kandydatek na żony poszukują dyskretnie, aby nie narazić się na śmieszność czy wykpienie. Jeżdżą zdezelowanymi samochodami, ubierają się w tanich sklepach lub na targach. Na ogół są bez grosza i nie mają pomysłu na lepsze życie. Czym więc mogą zaimponować dziewczynom? Niektórzy w pełnej dyskrecji piszą do biur matrymonialnych. Trzeba jednak wielkiej odwagi i desperacji, by udać się na takie, zaaranżowane spotkanie.

Leo wprowadza się do domu naszpikowanego technologią. Będzie w nim mieszkał z ojczymem-wynalazcą (Donald Davenport), swoją mama (Tasha) oraz komputerem typu "smart-dom" (Eddy). Leo odkrywa tajne podziemne laboratorium, w nim efekty eksperymentów - trójkę nadludzkich nastolatków: Silnego Adama, Szybką Bree oraz Sprytnego Chase'a.

Na nagiej gałęzi wisi pojedynczy żółty liść. Podmuch wiatru unosi go przez biały zimowy las. Podekscytowany Mały Ptaszek wyrusza w zapierający dech w piersiach lot. Tymczasem w ciemnościach czai się ogniście rudy lis i niecierpliwie oblizuje swoje usta.

Mara (Michelle Page) nie może pogodzić się ze śmiercią swojego ojca. Wydaje się jej, że nie ma kompletnie nikogo, kogo interesowałby jej los. Pewnego dnia postanawia pojechać nad rzekę Rogue, gdzie jako dziecko przyjeżdżała z ojcem co roku na camping. Chce tam rozrzucić prochy ojca. Gdy wraca na parking, okazuje się, że jej samochód zniknął. Pomoc oferuje jej nieznajomy. Mara nie spodziewa się, że na pierwszy rzut oka miły mężczyzna jest tak naprawdę zwyrodnialcem...

W scenerii opuszczonej hali, ukryci pomiędzy zniszczoną maszynerią, Monica i Aldo uprawiają miłość. Małżeństwo żyje w skromnym domu razem z ośmioletnią córką Moniki i jej sparaliżowaną matką, poruszającą się na wózku inwalidzkim. Aldo jest nauczycielem pływania, ale nie może prowadzić zajęć, bo w miejscowym basenie brakuje wody. Monica jest jedną z nielicznych osób, wciąż zatrudnionych w cukrowni. Jej praca polega na codziennym oglądzie maszyn. Ich zarobki nie wystarczają na godziwe utrzymanie ani na dodatkowe wydatki, jak dom, który wynajmują na godziny od zaprzyjaźnionej pary. Kiedy Monica i Aldo kochają się w nim, właściciele wyczekują w parku na możliwość powrotu do siebie.