Filmy 2014

Leni i Lazar znają się od piaskownicy. Lazar odnosi sukcesy zagranicą, Leni znakomicie wyszło dojrzewanie. Spotkanie po latach przy smutnej okazji pogrzebu ojca Lazara otworzy przed niegdysiejszymi przyjaciółmi drogę do odbudowania więzi nadszarpniętych zębem czasu. Lazar to wulkan energii, kipiący od lawy zwariowanych pomysłów. Leni, niczym księżniczka na wieży, opędza się od konkurentów, licznie ustawiających się po jej rękę. Wyruszają w podróż, gdzie szczęście może okazać się niczym żar z przygasającego nad jeziorem ogniska. Może też być ukryte niczym kleszcz w intymności Leni. Lazarowi na pewno nie braknie energii do jego poszukiwań. Czy jednak to wystarczy, by rycerz uszczęśliwił księżniczkę?

Kick to historia trojga „ludzi z przeszłością”, których losy krzyżują się w stolicy europejskiego kraju, w Warszawie. Shaina (Jaqueline Fernandes) – piękna i inteligentna pani psychiatra, Devil (Salman Khan) – niedojrzały emocjonalnie przestępca i złodziej oraz ścigający go ambitny i przenikliwy Himanshu (Randeep Hooda) są bohaterami niespodziewanych wypadków, które nadadzą ich przeszłości nowego znaczenia. Shaina mieszka w Warszawie z rodzicami. Jej ojciec Brijesh Trivedi jest Ambasadorem Indii w Polsce. Postanawia on zaaranżować związek z synem swojego najlepszego przyjaciela, Himanshu. Podczas spotkania z Himanshu, Shaina opowiada o swoim ekschłopaku Devim, który jest trzydziestopięcioletnim, niefrasobliwym i nieustatkowanym mężczyzną. Jego głównym życiowym zajęciem jest poszukanie wrażeń, gwarantujących wysoki poziom adrenaliny – tytułowego Kicka. Z kolei Himanshu opowiada dziewczynie o swojej nienawiści do pewnego złodzieja, o przydomku Devil. Zadaniem Himashu jest uniemożliwienie mu wykonania ostatniego brawurowego zadania. Tymczasem Devi wdaje się w Indiach w konflikt z lokalnym gangsterem (Nawazuddin Siddiqui). Z jego powodu przyjeżdża do Warszawy. Tutaj spotyka Shainę i staje oko w oko z jej nowym narzeczonym – Himanshu. Kto ostatecznie posiądzie Shainę? Dlaczego Devil zyskał przydomek Diabeł? Na czym naprawdę polega jego zadanie? Na te pytania odpowie dopiero zaskakujący wielki finał.

Dwie przyjaciółki, osiemnastolatki Kaśka i Magda, kończą liceum filmowe. Między zabawą, a korzystaniem z życia muszą jeszcze znaleźć czas na przygotowanie się do czekającego je egzaminu końcowego. Mają za zadanie przygotować etiudę filmową. Gdy nauczyciel podsuwa im temat, w pierwszej chwili buntują się. Chciały kręcić film o ważnych społecznie sprawach, o współczesnych problemach, chciały zmieniać świat, a tu trafia się im historia jakiejś wiejskiej dziewczyny sprzed 100 lat, która w bezsensowny sposób dała się zabić. Chcąc nie chcąc, wyruszają w drogę do Zabawy, gdzie żyła i zginęła ich bohaterka - Karolina Kózkówna. Na początku nie potrafią się odnaleźć w historii Karoliny. Nie mogą jej zrozumieć. Po co młoda dziewczyna dała się zabić? Dla jakich wartości? Co nią kierowało? Skąd czerpała siłę? I dlaczego Bóg na to pozwolił? Poszukiwanie odpowiedzi na wszystkie te pytania sprawia, że ich szkolne zadanie stopniowo przeradza się w fascynującą przygodę, a historia Karoliny nagle zaczyna mieć wpływ na życie ich i innych bohaterów filmu.

Młody, przystojny, osiemnastolatek Cayden Richards (Lucas Till) wyrusza w podróż po zamordowaniu rodziców. Wędruje zagubiony bez celu. Na swojej drodze spotyka szaleńca Wilda Joe (John Pyper-Ferguson), który kieruje go do złowieszczego, odizolowanego, wilczego miasta Ridge, gdzie dwa wrogie klany wilków prowadzą między sobą wojnę. Ale w końcu, kto tak naprawdę poluje na kogo?

„Jaką chcesz herbatę? Mamy miętową” – mamrocze starsza kobieta do apatycznego męża, z którym mieszka w zagraconym mieszkaniu. Następnie wstaje i idzie na dach bloku, skąd patrzy na wieczorne niebo nad Budapesztem. A potem skacze. W miarę jak spada, na mgnienie oka spoglądamy w kolejne okna do innych mieszkań. Potem do nich wrócimy. Siedem pięter, siedem identycznie zaprojektowanych mieszkań, ale zupełnie inne światy. Siedem sytuacji, siedem różnych historii, które mimo wszystko łączą tysiące powiązań. To jakby absurdalne, trochę tajemnicze obrazy współczesnej rzeczywistości widzianej w krzywym zwierciadle.

Akcja filmu dzieje się w tytułowym mieście Timbuktu w Mali, nad rzeką Niger, w którym władze przejęli dżihadyści i narzucają mieszkańcom islamistyczny reżim. Nie wolno palić papierosów, tańczyć, śpiewać, ani słuchać muzyki. Zakazana jest nawet piłka nożna. Najbardziej poszkodowane są jednak kobiety, które zostają niemal całkowicie wyłączone z życia społecznego i narzuca się im przestrzeganie absurdalnych nakazów. Kisane i jego rodzina jako nieliczni zostali oszczędzeni z chaosu zaprowadzonego przez nową władzę. Sytuacja zmienia się jednak drastycznie, kiedy mężczyzna nieumyślnie zabija sąsiada. Teraz musi stawić czoła konsekwencjom, które wyciągną od niego przedstawiciele nowego reżimu.

Jestem Femen, nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Nyonie, dotyka fenomenu ukraińskiego kobiecego ugrupowania, tytułowego Femen. Jego aktywistki znane są w całej Europie, walczące o wolność słowa i demokrację, protestujące półnago, z hasłami wypisanymi na obnażanych piersiach. Bohaterką filmu Alaina Margota jest Oksana Shachko, współzałożycielka ruchu, którą namiętność do ikonografii mało nie zaprowadziła do klasztoru. Jednak zamiast zakonnicą, Oxana została aktywistką i inicjatorką półnagich protestów na wielkich placach Europy. Dokument szwajcarskiego reżysera analizuje organizację Femenu, ujawnia sekrety tworzenia protestów, slogany, taktykę i strategię „sextremizmu”. Pozwala widzowi poznać myśli i doświadczenia działaczek żyjących w świecie nieustannych prowokacji.

Pozbawiony zasad moralnych sędzia Pernell Harris (Ron Perlman) doznaje nagłego nawrócenia wskutek załamania nerwowego. Kilka miesięcy temu jego synowa została zgwałcona na oczach swojego męża. Teraz syn sędziego leży w śpiączce po próbie popełnienia samobójstwa. Pernell wierzy, że Bóg zaczął do niego przemawiać, aby mu pomóc w odnalezieniu i ukaraniu ludzi odpowiedzialnych za ten gwałt.

Film o ludziach bez perspektyw, bez szans, zmagających się z biedą, mieszkających w łódzkiej kamienicy. Ci prości ludzie skłonni są poświecić nawet siebie i swoje życie w imię miłości.

Ten mur jest prawie niewidzialny. Zwłaszcza dla tych, którzy odgradzają nim swoje strzeżone osiedla od tych wszystkich, z którymi nie chcą mieć nic do czynienia. Po drugiej stronie muru, w ciasnym mieszkaniu, z chorą na depresję matką mieszka Mariusz. Na życie zarabia remontowaniem mieszkań w tych „lepszych” dzielnicach. Marzy, że kiedyś zamieszka w jednym z nich. Plan się udaje – odłożone pieniądze wystarczają na wynajem dobrego mieszkania. Z czystą klatką schodową, błyszczącą windą i atrakcyjną sąsiadką. Wieczór przy winie dobrze rokuje – ona, córka dewelopera, samotna matka wydaje się nie widzieć żadnego muru. Ale on powróci – już zaraz. Przy spotkaniu z jej rodzicami, pierwszej selekcji do warszawskiego klubu, telefonie w sprawie matki, która po wylewie wymaga stałej opieki.