Adrien (Thomas Langmann) ma dziewiętnaście lat. Po sześciu miesiącach od opuszczenia domu, przybywa z powrotem do Paryża, do ojca Clémenta (Jean-Pierre Léaud). Ale tak na prawdę nie widzieli się cztery lata. Clement mieszka z Louise (Judith Godrèche), dwudziestoletnią dziewczyną, która marzy o niezależności i osiągnięciu sukcesu w telewizji. Po kłótni Adrien, pozostawiając Louise i Clémenta, przenosi się do przyjaciół.
Alice (Anicée Alvina) zostaje zamknięta w więzieniu dla nieletnich prowadzonym przez zakonnice. Jest oskarżona o zabicie Nory (Olga Georges-Picot), swojej przyjaciółki. Znaleziono ją martwą, związaną w łóżku, z sercem przebitym nożyczkami. Przesłuchanie rozpoczyna się w jej celi, której sześcienna architektura i światło przypominają mieszkanie zbrodni. Wyznanie Alice miesza rzeczywistość, fantazje, kłamstwa i samozadowolenie urojeniowej wyobraźni. Do celi Alice wchodzi młoda prawniczka. Jej rysy przypominają Norę. Daje się zwieść werbalnym fantazjom. Alice, oddaje się lesbijskim zabawom i zna los nieszczęsnej Nory. Ale Alice, morderczyni prawniczki, była niewinna...