Filmy kościół, dusza

Stary pasterz dożywa ostatnich dni w wiosce osadzonej w górach Kalabrii. Jest chory, szuka lekarstwa w pyle zbieranym z podłogi kościoła, który wypija codziennie ze szklanką wody. Film balansuje pomiędzy etnograficznym dokumentem o spokojnym życiu małej miejscowości, której rytm wyznacza praca i religijne rytuały, a filozoficznym esejem o relacji człowieka z naturą, cyklach życia i śmierci.

Malcolm Crowe (Bruce Willis) jest dobrym i cenionym psychiatrą. Pewnego wieczoru do mieszkania Malcolma włamuje się nieznany mężczyzna, który twierdzi, że jako dziecko był jego pacjentem, któremu Malcolm nie zdołał pomóc, po czym strzela do niego i sam popełnia samobójstwo… Mija rok od tego zdarzenia. Malcolm spotyka małego chłopca, który ma problemy z rówieśnikami i w szkole. Kiedy po kilku spotkaniach Cole wyznaje mu, że widzi duchy, Malcolm postanawia mu pomóc…

Rose i Christopher Da Silva szczęśliwie wychowują adoptowaną córkę Sharon do czasu, gdy ta zaczyna miewać koszmary senne i wykrzykiwać nazwę miasteczka Silent Hill. Zdesperowana żona, wbrew mężowi, zabiera córkę do owego miasta z nadzieją wyleczenia jej z dziwnej choroby. Nie podejrzewa nawet, że wyjazd ten odmieni na zawsze jej życie, bowiem wszystko to, co spotka i zobaczy jest jakby żywcem wyjęte z ludzkiego koszmaru.

Chris Nielsen (Robin Williams) i Annie (Annabella Sciorra) są szczęśliwym małżeństwem, mieszkającym w pięknym domu wraz z córką i synem. W pewnym momencie życiem pary wstrząsa tragiczny wypadek samochodowy, w którym giną ich dzieci. Mężczyzna robi wszystko aby pomóc żonie zapomnieć o tym wydarzeniu. Pewnego dnia dochodzi jednak do kolejnej katastrofy. Chris wracając z pracy jest świadkiem wypadku i ginie próbując pomóc jego ofiarom. Trafia on do nieba skąd może obserwować jak kobieta, którą kocha popada w coraz głębszą depresję. Annie nie mogąc znieść samotności popełnia samobójstwo i trafia do piekła. Tam będzie skazana na potępienie i wieczne męki. Chris postanawia udać się w długą podróż aby odnaleźć żonę i uratować jej duszę...

Baraka to rodzaj niewerbalnej filmowej refleksji, próba pokazania naszej planety odkrywająca naturalne piękno różnych miejsc świata, ukazująca stan ludzkiej duchowości. Baraka pokazuje cud narodzin, życia i śmierci, a także skłonność ludzi do samodestrukcji.

Aby dopełniła się przepowiednia w Apokalipsie o nadejściu końca świata, nienarodzone dziecko głównej bohaterki, Abby, musi przyjść na świat martwe. Oczekująca dziecko kobieta jest coraz bardziej udręczona lękiem o bliskie spełnienie apokaliptycznych wizji zagłady. Jej mąż, Russell, na próżno usiłuje jej pomóc.

Ksiądz z wiejskiej parafii odnajduje sens życia w pomocy kobiecie oskarżonej o morderstwo.

Nowela pierwsza, wprowadzająca w klimat filmu, rozgrywa się w skąpanej we mgle Ferrarze, rodzinnym mieście Antonionioego. Druga - zrealizowana w Portofino - opowiada o tajemniczej dziewczynie, która wyznaje: zabiłam własnego ojca. W noweli paryskiej spotykamy znany z poprzednich filmów reżysera świat "śmierci i uczuć", zimnego luksusu i rozpaczliwego poszukiwania miłości. W noweli czwartej Antonioni przekonuje: to samo serce może kochać Boga i mężczyzn.