Filmy absurdyzm

Ojciec próbuje połączyć się ponownie ze swoją dorosłą córką.

Protagonistą jest detektyw przybywający na obcą planetę, a motorem jego działań – pragnienie uratowania kobiety, która nie pasuje do dystopicznej rzeczywistości. Detektyw Godarda dostaje się na Alphaville nie tylko z innej planety, ale – jak bohaterowie wielu czarnych filmów – z innej epoki. Świadczy o tym jego pojazd, wybór aktora – Eddiego Constantine’a i podtytuł filmu, będący odniesieniem do serii filmów detektywistycznych z lat 50. Indywidualizm Lemmy’ego oraz jego świadomość historii nie pasują do korporacyjnego etosu Alphaville i obowiązującej na niej idei, że istnieje tylko teraźniejszość. Nic dziwnego, że bohater poświęca się poszukiwaniom śladów przeszłości na planecie. W końcu zaś wraca tam, skąd przybył, oczywiście uwożąc ukochaną kobietę.

Do pewnej tajemniczej kamienicy wprowadza się sympatyczny młody człowiek. Mieszkańcy domu traktują go dość nieufnie, wierząc, że jego dni są już policzone. Kłopoty z żywnością sprawiają, że właściciel kamienicy, z zawodu rzeźnik, morduje nowych lokatorów. Tym razem sytuacja komplikuje się, gdy w nowym mieszkańcu zakochuje się córka rzeźnika.

Surrealistyczna farsa o wydarzeniach poprzedzających bitwę pod Little Bighorn, zrealizowana na obszarach zabudowy miejskiej współczesnego Paryża. W paryskiej kawiarni generał Terry (Philippe Noiret) i amerykańscy politycy rozmawiają o szkodach spowodowanych przez masową obecność Indian z różnych plemion w okolicach Paryża. Postanawiają wezwać na pomoc gen. George'a A. Custera (Marcello Mastroianni).

Louis Aubinard (Bob Hoskins) nieśmiały fotograf, który specjalizuje się w inscenizowaniu scen biblijnych, poszukuje modela dla Jezusa. Robi przysługę dla chorego przyjaciela, który prosi go, by podłożył swój głos do filmu porno z udziałem Sybil (Natasha Richardson). W międzyczasie znajduje swój model Jezusa (Jeff Goldblum). Tylko patrzeć jak ta trójka tworzy romantyczny trójkąt, a model staje się ulubieńcem tłumów wierzących.

W świecie Juliena (Ewen Bremner) mało kto jest "normalny". Jego ojciec (Werner Herzog) słucha bluesa w masce gazowej, poucza i drwi z Juliena, jak również z brata i ciężarnej siostry Juliena (Chloë Sevigny). Babcia (Joyce Korine) zaś zajmuje się tylko swoim psem. Julien jest schizofrenikiem, nosi złote zęby, gra w kręgle, śpiewa, i gawędzi z grupą niepełnosprawnych młodych ludzi. Dziecko jego siostry jest prawdopodobnie jego własnym. Rozmawia przez telefon, wyobrażając sobie, że to jego matka, która zmarła przy porodzie wiele lat wcześniej. Losy tej dziwnej rodziny śledzimy w filmie z perspektywy Juliena.

Palestyński ojciec uwięziony po drugiej stronie izraelskiego muru próbuje dostać się do szpitala do rannego syna.