Filmy spanie

Nierozłączni Ricky, Bubbles i Julian po kolejnej odsiadce wychodzą na wolność. Powracają do Sunnyvale z planem na Wielki Skok, największy przekręt jaki kiedykolwiek zrobili. Genialny plan polega na okradaniu parkometrów, jako że pieniądz w bilonie jest nienamierzalny. W międzyczasie Ricky próbuje odbudować swój związek z dziewczyną Lucy, która jednak podczas jego nieobecności zdążyła "udoskonalić" swoje ciało i podjąć pracę w Klubie Gentlemanów. Nadchodzi dzień Wielkiego Skoku. Jednak zanim zakończy się on sukcesem chłopaki będą musieli uciec przed pościgiem helikoptera policyjnego, wyjść cało ze strzelaniny i pokonać pijanego dozorcę osiedla Sunnyville - pana Lahey oraz jego uzależnionego od cheeseburgerów pomocnika - Randy'ego w grze Kurczak Sunnyvale.

Tel Awiw, rok 1989. Student lingwistyki Boaz żyje w szczęśliwym związku ze swoją dziewczyną Noą. Jego spokój zakłócają jednak anonimowe listy miłosne od tajemniczego mężczyzny. Z ich powodu do Boaza powracają wspomnienia, które wcześniej próbował w sobie stłumić.

Joleen (Charlize Theron) wraz ze swoją 11-letnią córką Tarą (AnnaSophia Robb) zostaje wyeksmitowana z mieszkania i przenosi się do swojego brata Jamesa (Nick Stahl). Nie potrafiąca udźwignąć ciężaru własnych problemów, Joleen znika pewnego dnia, zostawiając córkę pod opieką Jamesa. Na skutek nieodpowiedzialnego zachowania, James traci pracę i policja odbiera mu prawo do opieki nad dziewczynką. Nie będąc w stanie odzyskać Tary, porywa ją i wyrusza w daleką podróż...

Lee dowiaduje się, że jest chory na raka. Mężczyzna postanawia zmienić swoje dotychczasowe życie.

Diane (Michelle Monaghan) jest kierowcą ciężarówki transportowej. Większość czasu spędza w trasie, zamiast w domu. Dlatego niechętnie podchodzi do wzięcia na pewien czas pod opiekę swojego 11-letniego syna od byłego męża, którego dopadł nowotwór. Kobieta nie potrafi się porozumieć ze swoim dzieckiem, którego nie widziała prawie dekadę.

Tytułowa bohaterka, Helen, to matka, żona, oraz profesorka muzyki. Poznajemy ją w momencie, gdy zaczynają się u niej pojawiać pierwsze symptomy depresji. W tej sytuacji kobieta zbliża się do swej koleżanki po fachu. W międzyczasie depresja się pogłębia, a my widzimy jaki wpływ potrafi wywrzeć choroba psychiczna na członkach rodziny chorego.

Mistrz komedii Jim Carrey występuje w roli gorącokrwistego nastolatka, który mimowolnie staje się ratunkiem dla niezwykle spragnionej wampirzycy (Lauren Hutton). Mark (Carrey), jak typowy nastolatek, ma jedno w głowie. Gdy jednak jego dziewczyna każe mu jeszcze poczekać na spełnienie marzeń, spotyka ponętną hrabinę, która okazuje się być spragnioną wampirzycą, gotową spełnić jego najdziksze fantazje. Mark jest szczęśliwy, że osiągnął "drugą bazę", jednak po jednej nocy spędzonej z namiętną kusicielką, Mark zaczyna być bardziej, niż trochę stuknięty i zdaje sobie sprawę, że musi znaleźć sposób, by przełamać diabelskie zaklęcie swej kochanki, albo już na wieki będzie pracował na nocnej zmianie.

Pierwsza część monumentalnego dzieła Ilji Chrżanowskiego jest wprowadzeniem w skonstruowany z niebywałym rozmachem świat DAU. Wstrząsająca, transowa, chwytająca bohaterów i widzów w pułapki długich ujęć Natasza opowiada o samotnej kierowniczce kantyny w zamkniętym mieście-instytucie. Rzecz rozgrywa się w przeciągu kilku dni w 1952 roku, a Chrżanowski czyni nas świadkami dramatycznego uwikłania tytułowej bohaterki. Kamera (kręcono na taśmie 35 mm!) jest jak szpicel niespuszczający oka z Nataszy, kiedy ta wydaje obiady, flirtuje, prowadzi pijackie rozmowy, uprawia seks czy też pijana szarpie się z młodą pomocnicą. Nieświadoma, że jej banalne marzenia o miłości i drobne oszustwa w pracy stanowią pożywkę dla bezwzględnej totalitarnej władzy. DAU odsłania skrupulatnie jej mechanizmy. Na potrzeby filmu na terenie nieczynnego kompleksu wodnego w Charkowie zostało wybudowane miasto-instytut, w którym twórcy zamknęli na wiele miesięcy ochotników: naturszczyków i aktorów. Całość zaś rozrosła się w radykalny, kontrowersyjny eksperyment z pogranicza kina, sztuk wizualnych, psychodramy i nauk społecznych.

Post Tenebras Lux to pół-autobiograficzny film o uczuciach, wspomnieniach, marzeniach, nadziei i obawach. Juan (Adolfo Jiménez Castro) wraz ze swoją miejską rodziną mieszka na meksykańskich przedmieściach. Rodzina korzysta z tego co daje wieś ale również cierpi. Zastanawiają się czy te dwa światy mogą się uzupełniać czy tylko nawzajem eliminować.

Ojciec i jego piękna córka mieszkają spokojnie w odosobnieniu na kazachskim stepie. Dwaj młodzi mężczyźni, Moskal i Kazach walczą o serce dziewczyny. Trójkąt miłosny prowadzi do nieoczekiwanego obrotu sprawy.