Opowieść skupia się na znajomości Trumana Copote′a z Dickiem Hickockiem i Perrym Smithem, dwoma recydywistami, którzy włamali się do domu farmera w Kansas i brutalnie zamordowali wszystkich jego mieszkańców. Capote poznał ich, kiedy obaj czekali na egzekucję w celi śmierci.
Alex to świeżo upieczona studentka. Pragnie zostać mistrzynią w uniwersyteckiej drużynie wioślarzy. Jej cel wiąże się jednak z długimi, wyczerpującymi treningami, porzuceniem życia towarzyskiego i dawaniem z siebie 110% na każdym kroku. Nowicjuszka to poruszający obraz walki jednostki z własnymi słabościami, utrzymany w dusznym, lepkim klimacie, który przywodzi na myśl rozwiązania stosowane przez Darrena Aronofsky’ego w Czarnym łabędziu i Zapaśniku. Dynamiczny montaż oraz wybitna praca kamery z dużą liczbą zbliżeń sprawiają, że widz nie tylko współodczuwa bolączki Alex, ale również, tak jak ona, chwilami nie może złapać tchu.
Jest rok 1974, Stany Zjednoczone przechodzą jeden z najtrudniejszych momentów w swojej demokratycznej historii: afera Watergate, która doprowadziła do odsunięcia od władzy ówczesnego prezydenta Richarda Nixona. Film oparty na prawdziwych wydarzeniach wciąga nas z niezwykłą siłą w historię biznesmena, który aby zrealizować swój amerykański sen sięga po radykalne środki. Z bronią ukrytą w nogawce spodni postanawia dokonać zamachu na prezydenta Richarda Nixona.
Moretti przeplata trzy historie – jedną o zagubieniu i tęsknocie matki wychowującej samotnie córkę; drugą o obsesji podejrzeń i wybaczeniu, której bohaterem jest ojciec podejrzewający sędziwego sąsiada o molestowanie swojego dziecka; i trzecią o błędach rodzicielskich i przyznaniu się do własnych słabości (prowadzący pod wpływem alkoholu syn surowego sędziego powoduje śmiertelny wypadek). Trzy piętra to również wzruszająca, uniwersalna opowieść o murach, które skrywają tajemnice, są niemym świadkiem chwil pięknych i tragicznych.
Profesor Ostermana i Dr. Francis Clay opiekują się wyczerpanymi nerwowo kobietami, które mieszkają w ich luksusowym hotelu. W budynku jednak zaczyna dochodzić do serii morderstw, dokonanych na pensjonariuszkach.
Grubasy to komediodramat. Pięć opowiadań o nadwadze członków grupy terapeutycznej. Ludzie nie spodziewają się schudnąć, ale raczej znaleźć przyczynę tycia. Szukają powodów niechęci do własnego ciała. Nie chodzi tu jednak o kilogramy, ani o ciało. Nadwaga jest tylko metaforą rzeczy, które łykamy dzień po dniu i które rozwijają się wewnątrz nas. Rzeczy, które są tak trudne do wyrażenia, do stawienia im czoła, a nawet do zaakceptowania.
Anne (Darryl Hannah) i Jack (Bruce Greenwood) bardzo pragną zostać rodzicami. Mimo wielu prób, nie udaje się im to. W podobnej sytuacji są Helen (Jennifer Tilly) i Frank (Vincent Gallo). W końcu Anne decyduje się na zapłodnienie in-vitro. Helen i Frank postanawiają porwać Anne i przetrzymać ją w piwnicy dopóki nie urodzi dziecka...
Asa (Askhat Kuchinchirekov), młody marynarz, po ukończonej służbie wojskowej wraca w rodzinne strony. Mieszka kątem u siostry Samal (Samal Yeslyamova), choć jej mąż, milczący pasterz Ondas (Ondasyn Besikbasov) z trudemakceptuje obecność chłopaka. Asa chce wiele: chce samodzielności, własnego domu, stada owiec, wielbłądów, ale także – komfortowego życia, jakie zna z kolorowych magazynów, baterii słonecznych na jurcie, motocykla, którym objeżdżałby codziennie swoje „ranczo”. Tymczasem, aby zdobyć stado i móc zapewnić sobie byt, Asa musi najpierw znaleźć żonę. A to nie jest wcale takie proste. Jedyną szansą Asy jest dziewczyna o rzadkim imieniu Tulpan. Jak się okazuje, nie tylko Asa ma marzenia. Tajemnicza Tulpan odtrąca zaloty, za pretekst podając odstające uszy marynarza.