Filmy gitara

Serial komediowy o przeciętnej rodzinie należącej do klasy średniej.

Jest to historia Emmeta Raya, którego gwiazda świeciła krótko na scenach jazzowych lat 30. Emmet Ray był najlepszym po Djangu Reinhardtcie gitarzystą jazzowym. Woody Allen - występujący tym razem pod własnym nazwiskiem, jako ekspert od spraw jazzu - wyjaśnia, dlaczego zainteresował się postacią Emmeta Raya. Głównie dlatego, że Ray był wspaniałym muzykiem i miał fascynującą osobowość.

Po śmierci ukochanej żony, Danny Parker pozwala, aby porwał go świat, w którym wszystko jest pozorne, a nic nie jest takie, na jakie wygląda. Zostaje wplątany w wir wydarzeń, nad którymi nie jest w stanie zapanować. Staje pomiędzy agentami z wydziału antynarkotykowego a sadystycznym dealerem.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Komedia pomyłek, której akcja rozgrywa się w koedukacyjnym domu studenckim, tuż przed rozpoczęciem przerwy świątecznej. Jeden z mieszkańców wynajmuje prostytutkę o imieniu Dominique, dzięki której jego nieśmiały brat ma stracić dziewictwo. Wszystko jednak zaczyna się gmatwać, kiedy okazuje się, że w tym samym czasie w akademiku pojawia się studentka z Francji, która niezbyt dobrze włada językiem angielskim, a na imię ma... Dominique.

Kilkoro różnych, młodych ludzi spotyka się na obozie religijnym. Każdy jest inny i trafia tu z innego powodu. Alisa to pewna siebie, stroniąca od innych, niewierząca 15-latka, która traci swój pragmatyzm kiedy się zakochuje i zaczyna się przekonywać, że inni też mogą być interesujący, nawet jak mają inne zdanie. Jenna jest królową pszczół, która jest pewna, że obóz będzie jej królestwem. Zamiast bycia królową balu przyjdzie jej jednak się zmierzyć z kryzysem egzystencjalnym spowodowanym obawą o to, że poza szkołą może wcale nie będzie tak popularna i podziwiana. Panu to zamknięty w sobie 15-latek, który musi się przełamać i otworzyć na innych. Koledzy w końcu go poznają, a Panu odkryje kim jest naprawdę.

Opowieść o miłości i kłamstwach czwórki dwudziestoparolatków, którzy próbują odnaleźć siebie na ulicach Nowego Jorku. Para najlepszych przyjaciół oraz pozornie idealna życiowa para spotyka się w irlandzkim pubie schowanym w krętych uliczkach West Village. Spotkanie to zaowocuje dla każdego wybuchową i niespodziewaną mieszanką: miłości, zdrady i złamanych serc.

W faszystowskich Włoszech w 1935 roku malarz, z wykształcenia lekarz, zostaje wysłany do odległego regionu w pobliżu Eboli. W czasie pobytu na prowincji dowiaduje się, że należy doceniać piękno i mądrość chłopów a także jak przezwyciężać izolację...

„Bobry” to nazwa nieistniejącego już punkowego zespołu. Wydali jedno demo, po czym rozpadli się, a każdy z członków zapomniał o muzyce, marzeniach i wielkiej karierze. Marcin (Wojciech Solarz) wraca właśnie z Irlandii i z poczuciem porażki postanawia zakończyć swoje życie. Przed samobójstwem powstrzymuje go przypadkowe zdarzenie – ogłoszenie o sprzedaży jego starej gitary. Postanawia ją odzyskać oraz reaktywować zespół. Odszukuje kumpli z zespołu: Klocka (Marcin Kabaj), którego sposobem na życie stało się handlowanie psychotropami wprost ze szpitala psychiatrycznego oraz Smroda (Sebastian Stankiewicz), który przejął rodzinny interes i prowadzi miejski szalet…

Sonia (Suzana Pires) i Hugo (Marcello Novaes) są przedstawicielami wyższej klasy i prowadzą dość wygodne życie. Rodzina stopniowo bankrutuje, ale nikt nie wie o ich problemach finansowych, nawet ich syn Jean (Thales Cavalcanti), który robi wszystko, aby oderwać się od nadopiekuńczych rodziców.