Młoda Finka jedzie pociągiem do Moskwy, aby udać się do stanowiska archeologicznego na Morzu Arktycznym. Jest zmuszona dzielić swój przedział z nieznajomym. To wspólne zamieszkiwanie i nieprawdopodobne spotkanie będą stopniowo sprowadzać te dwie istoty, które są sobie w opozycji.
Sam Dunn i Scot McFadyen wyruszają w podróż, aby sprawdzić jak gatunek muzyczny heavy metal wpłynął na kultury świata poza Europą i Ameryką Północną. Podróżują po Azji, Ameryce Południowej i Bliskim Wschodzie. Odkrywają światową scenę muzyki wychodzącą od indonezyjskiego death metalu przez chiński black metal do irańskiego thrash metalu. Film przedstawia jak muzyka metalowa po przekształceniu tworzy nowe formy wyrazu kulturowego w społeczeństwach zdominowanych przez konflikt, korupcję i masową konsumpcję.
"Widmo wolności" składa się z luźno powiązanych ze sobą scen, które przedstawiają najdziwniejsze sytuacje. Główną ideą filmu, było wywrócenie standardowego pojmowania świata, do góry nogami. Oglądamy więc obiad, przy którym goście siedzą na muszlach klozetowych, a jeść udają się na osobności, do ustronnej kuchni; grupę mnichów grających w pokera o święte medaliki; rodziców, którzy poszukują swojej córeczki, chociaż ta wszędzie chodzi z nimi; parę, która gorszy się na widok zdjęć różnych zabytków; czy wreszcie snajpera, który po zabiciu grupy ludzi, dostaje wyrok śmierci, a jednak wychodzi spokojnie na wolność i rozdaje autografy.
Yvan De Wiel, prywatny bankier z Genewy, jedzie do znajdującej się pod dyktaturą Argentyny. Musi zastąpić partnera, który stał się obiektem niepokojących plotek i z dnia na dzień zniknął. W zacisznych salonach oraz znajdujących się pod obserwacją basenach i ogrodach rozgrywa się pojedynek między dwoma bankierami, którzy mimo różnych strategii, jakie stosują, są współsprawcami dyskretnej i bezlitosnej formy kolonizacji.
Ambicją poprzednich pokoleń młodzieży było zostać: prezydentem, lekarzem, pielęgniarką lub prawnikiem, czy strażakiem. Dziś wszyscy chcą być Gwiazdą. Film pokazuje aspiracje, marzenia i osobiste życie utalentowanej i ambitnej grupy studentów z nowojorskiej High Scholl of the Performing Arts.
Kilkoro różnych, młodych ludzi spotyka się na obozie religijnym. Każdy jest inny i trafia tu z innego powodu. Alisa to pewna siebie, stroniąca od innych, niewierząca 15-latka, która traci swój pragmatyzm kiedy się zakochuje i zaczyna się przekonywać, że inni też mogą być interesujący, nawet jak mają inne zdanie. Jenna jest królową pszczół, która jest pewna, że obóz będzie jej królestwem. Zamiast bycia królową balu przyjdzie jej jednak się zmierzyć z kryzysem egzystencjalnym spowodowanym obawą o to, że poza szkołą może wcale nie będzie tak popularna i podziwiana. Panu to zamknięty w sobie 15-latek, który musi się przełamać i otworzyć na innych. Koledzy w końcu go poznają, a Panu odkryje kim jest naprawdę.
Akcja serialu rozgrywa się w fikcyjnej szkole dla artystów Salanger w Londynie. Do szkoły przybywają nowi studenci i każdy z nich marzył by się tu dostać. Owen śpiewa i gra na gitarze, Kate chce zostać aktorką (bez pomocy sławnego ojca), Joe jest fascynatem połączenia światła z muzyką, a Lila jest niesamowicie wrażliwa, ma problemy z chorą psychicznie matką i pisze wiersze.
Cała fabuła filmu opiera się na luźno połączonych ze sobą rozmowach różnych ludzi, znajomych bądź też nie, na praktycznie każdy temat. Slackerzy rozmawiają o życiu, miłości, książkach, anarchii, świecie, który ich otacza i który, teoretycznie, ich nie potrzebuje. Slacker jest to bowiem amerykańskie określenie na dorosłego człowieka, który nic nie robi, ale zachowuje się jakby wiedział wszystko.
Handlarz starociami na bazarze, Gębala, przypadkowo staje się właścicielem starej gitary. Wrzucił ją do pawlacza i zapomniał. Jakiś czas później, podczas w wycieczkę do Włoch, dowiaduje się, że jego gitara to cenny zabytek, wart milion dolarów. Pierwszym samolotem wraca do domu, ale gitary już tam nie ma. Jego siostrzenica wysłała ją swojemu chłopakowi, który wraz z zespołem wyjechał na festiwal w Bieszczady. Gębala natychmiast rusza na poszukiwania…
Ostatni film Roberta Altmana do którego legendarny reżyser zaangażował bardzo wiele sławnych nazwisk. Jest to zabawne spojrzenie na kulisy radiowych show.
Po 32 latach na antenie radiowa audycja Garrisona Keillora musi się zakończyć, gdyż rozgłośnia WLT zostaje sprzedana. Pewnego deszczowego wieczora w St. Paul w stanie Minnesota odbywa się ostatni odcinek show, nadawany na żywo z udziałem licznych fanów, którzy nie mają pojęcia, że jest to pożegnalny występ ich ulubionych gwiazd, wśród których są między innymi siostry Johnson, Yolanda i Rhonda, śpiewający kowboje Dusty i Lefty, piosenkarka country i inni. Wszyscy przygotowali specjalny program na to pożegnanie najpopularniejszej amerykańskiej audycji.