Filmy strajk, solidarność

Stan wojenny. Mecenas Antoni Zyro, doświadczony prawnik, podejmuje się obrony młodego robotnika aresztowanego za kierowanie strajkiem. Nagła śmierć adwokata jest zaskoczeniem dla jego kolegów z palestry, żony oraz Dariusza Stacha, którego miał bronić. Mimo że Antoni Zyro „opuścił” ziemski padół, w dniu śmierci wraca do swojego mieszkania, aby opiekować się zrozpaczoną żoną. Urszula, chociaż nie widzi swego męża, a racjonalizm jej mówi, że go już nie ma, wyraźnie na każdym kroku odczuwa jego obecność. Dzięki jego opiece udaje jej się uniknąć wypadku drogowego, z którego prawdopodobnie nie uszłaby z życiem. Ale czy życie bez ukochanego mężczyzny, za którym bardzo tęskni ma dla niej sens? Czy w chwili rozpaczy poważy się na krok ostateczny?...

Film opowiada o kilku młodych ludziach. Janek (Mateusz Kościukiewicz) zakochuje się w Basi (Olga Frycz). Jest trochę nieśmiały, ale dziewczyna to zmienia. Razem z bratem i dwoma przyjaciółmi zakładają zespół punkrockowy. Po udanym występie na festiwalu ich zapał rośnie. Następny koncert mają zagrać w szkole, ale wszystko się komplikuje. Jednak grają koncert sprzeciwiając się wszystkim i nie zważając na to jakie będą mieć problemy. Razem wiedzą, że robią wszystko co kochają i nikt im w tym nie przeszkodzi.

W czasie wydarzeń sierpniowych w 1980 roku autor scenariusza Aleksander Ścibor-Rylski przebywał za granicą. W ciągu sześciu dni na podstawie dokumentów, relacji świadków, zapisów magnetofonowych napisał scenariusz Człowieka z żelaza. Wyjaśniając tytuł filmu powiedział: Birkut przyjechał ze wsi na budowę Nowej Huty twardy i takim pozostał. Narasta w nim świadomość, ale jako charakter pozostaje monolitem od początku do końca. Jego syn najpierw prezentuje się jako młody człowiek, dość nieufny i zamknięty w sobie. Jest dopiero takim kawałkiem żelaza, który trzeba wykuć. I wykuwa go życie - śmierć ojca, rok 1976, działalność w wolnych związkach zawodowych i wreszcie sam strajk. Fabuła filmu jest kontynuacją losów rodziny Birkutów. Syn Mateusza Birkuta, Maciek Tomczyk, jest robotnikiem w stoczni gdańskiej. Jest także aktywnym działaczem komitetu strajkowego. Dziennikarz radiowy Winkel otrzymuje polecenie zrealizowania reportażu kompromitującego Tomczyka. Winkel przyjeżdża do Trójmiasta, składa wizytę Badeckiemu, przedstawicielowi lokalnych władz.

Animacja ukazuje krótką opowieść o historii Polski przygotowaną na Światową Wystawę Expo 2010 w Szanghaju.

Katowice, noc z 12 na 13 grudnia 1981 roku. Jednostki wojskowe zajmują strategiczne punkty miasta. Niebawem generał Jaruzelski ogłosi w telewizji wprowadzenie stanu wojennego. Grupa zomowców, rozbijając związkową ochronę, wyciąga z mieszkania przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność w kopalni "Wujek". Wieść o tym szybko przedostaje się do górników. Początkowo zaskoczeni, wkrótce reagują spontanicznym protestem.

Akcja filmu rozgrywa się w ciągu kilku dni listopada 1981 roku, na trzy tygodnie przed wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego. Kilkunastoosobowa załoga fabryki „Metalpol” w jednym z polskich miast jest świadkiem i uczestnikiem ostrego konfliktu społeczno-politycznego. W kraju lawinowo narastają zjawiska kryzysowe. Trwa napór na partię, administrację i tzw. związki branżowe ze strony „Solidarności”, bezwzględnie umacniającej swoją władzę. Konflikt dzieli nie tylko załogę, ale wdziera się również do rodzin. Jednią z nich jest kilku pokoleniowa rodzina Szostaków, pracująca od wielu lat w „Metalpolu”.