Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje minimalizm.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Bohaterką filmu jest Grace, która uciekając przed gangsterami, przybywa do odciętego od świata miasteczka Dogville. Za namową samozwańczego przewodniczącego miasta, Toma, mała społeczność zgadza się ukryć ją, w zamian za co Grace zgadza się dla nich pracować. Ale szybko przekonuje się boleśnie, że w Dogville dobroć można różnie rozumieć.
Sprawca napadu Pope Cody ukrywa się, uciekając przed grupą sprzedajnych detektywów, chcących go zabić. Jego wspólnik i najlepszy przyjaciel, Barry "Baz" Brown, chce skończyć z przestępstwami widząc, że dni dawnej gangsterki już minęły. Młodszy brat Pope'a, uzależniony od prędkości, wybuchowy Craig Cody, zarabia na handlu nielegalnymi substancjami - w branży, która dla współczesnego świata przestępczego jest żyłą złota. Tymczasem najmłodszy z braci Cody - Darren - naiwnie szuka drogi w świecie zbrodni. Jedynym świecie, jaki zna jego rodzina.
Tytuł filmu nawiązuje do słynnego aforyzmu "mniej znaczy więcej", spopularyzowanego przez architekta Ludwiga Miesa van der Rohe (1886–1969), który używał tej maksymy do opisania estetyki swoich projektów – aranżował on niezbędne elementy budynku w taki sposób, by całość tworzyła wrażenie niebywałej prostoty. Minimaliści zmodyfikowali tę sentencję, aby zmobilizować do działania dzisiejsze społeczeństwo konsumpcyjne: czas na mniej.
Grupa przyjaciół wybiera się na rejs jachtem po wyspach koło Włoch. Wśród nich jest Anna, jej chłopak Sandro i jej najlepsza przyjaciółka Claudia. Na jednej z wysp Anna znika w tajemniczych okolicznościach. Wszyscy zaczynają jej szukać, jednak bezskutecznie. Nie pomagają działania policji i ogłoszenia w gazetach. Wszystkie tropy są błędne. W czasie poszukiwań Claudia i Sandro zakochują się w sobie.
Scenerią filmu jest utopijne państwo totalitarne Timoka, leżące gdzieś w Europie. Posiada ono własny, dziwny język, starannie izoluje się od przybyszy, a po jego ulicach jeżdżą czołgi. Docierają tu dwie siostry, którym towarzyszy syn jednej z nich - Johan. Bohaterki bardzo się od siebie różnią: Anna jest hedonistyczna i zmysłowa, Ester intelektualna i opanowana. Te różnice są głównym powodem konfliktu, jaki się między nimi rozgrywa. Jego świadkiem jest mały Johan.
Film opowiada o grupie ludzi z Teheranu, którzy przyjeżdżają do maleńkiej irańskiej wioski. Przybysze kręcą się wokół starego cmentarza, co niepokoi mieszkańców. Sądzą oni bowiem, że ludzie ci szukają tam skarbu. Prawda jest taka, że przybysze czekają na śmierć stuletniej staruszki, mieszkanki Siah Dareh.
Jeanne ma 45 lat, od 10 lat jest wdową i mieszka z synem Sylvainem, który ma 16 lat. Wtorek: Jeanne przyjmuje „klienta”, zanim Sylvain wróci ze szkoły. Jak co dzień, jej czynności następują jedna po drugiej, zawsze takie same: sprzątanie pokoju, kąpiel, czyszczenie wanny, przygotowywanie posiłku. Kiedy Sylvain przybywa, jego matka całuje go bez słowa. Jedzą w ciszy, jak co wieczór. Środa: jak co rano Jeanne czyści buty, przygotowuje śniadanie, zmywa naczynia, potem robi zakupy, opiekuje się dzieckiem sąsiadki, pije kawę, wychodzi, idzie do brasserie i wraca po środowego „klienta”. Jednak tego wieczoru coś poszła nie tak. Zwykła sekwencja zostaje zerwana: Jeanne jest pobudzona, rozgotowała ziemniaki, zapomniała włączyć radio... Czwartek: Upór Jeanne w pragnieniu powtarzania tych samych czynności wpędza ją w obsesyjną paranoję. Zabija swojego czwartkowego "klienta"...
Miasteczko rozpoczyna nieformalną trylogię o prowincji i prowincjonalności, z której bez skutku próbują się wyrwać niektóre postaci. Głównymi bohaterami filmu są brat i siostra, doświadczający po raz pierwszy kontroli systemu (hymn i czytanki w szkole), gier z otoczeniem (spotkania z głupkiem, osłem i żółwiem) czy odpowiedzialności za własne życie (słuchanie rodzinnej dyskusji). Pierwsza szkolna sekwencja, w której dzieci rozpraszają dziesiątki bodźców, jest prawdziwym mistrzostwem reżyserii dźwięku i obrazu. Drugą połowę filmu zajmuje nieśpieszna rozmowa rodziny przy dogasającym ognisku, pełna życiowych, czasem banalnych, mądrości, miłości i buntu.