Filmy nastolatek, matura

Maturzysta Kamil organizuje melanż życia w nadmorskiej posiadłości swego ojca, milionera. Na imprezę przybywa grono jego znajomych, podobnie jak on chcących wyszaleć się po lockdownie spowodowanym pandemią. Z początku wszystko idzie dobrze: młodzi ludzie korzystają z uroków plaży, piją, tańczą, uprawiają seks, przeżywają uczuciowe uniesienia i rozterki. Tylko natura wysyła niepokojące sygnały: mnożą się dziwne zakażenia, stężenie sinic w Bałtyku przybiera duże rozmiary. Z biegiem czasu zabawa wymyka się spod kontroli. Nie to jednak będzie najgorsze. To pierwszy polski film o zombie, będący po trosze horrorem, ale w głównej mierze wizjonerskim obrazem obyczajowym, z odniesieniami do ekologii i sporą dawką humoru. "Jest to film rozrywkowy, psychodeliczno-przygodowy, o młodych, ale nie tylko dla młodych" powiedział reżyser Apokawixy Xawery Żuławski.

Agata (Marta Dąbrowa) jest w czwartej klasie liceum. Nigdy nie miała kłopotów z nauką, dlatego zbliżająca się szybko matura nie stanowi dla niej problemu. O wiele bardziej przeżywa swe zauroczenie Widelcem (Rafał Cieszyński), najprzystojniejszym chłopakiem w klasie. Szaleją za nim wszystkie dziewczyny, przy których Agata - jak się jej przynajmniej wydaje - nie ma żadnych szans. Ojciec Widelca (Bronisław Wrocławski) jest burmistrzem. Spełnia wszelkie zachcianki syna - telefon komórkowy, samochód, niecodzienne hobby, wspinaczka. W zamian oczekuje tylko jednego - dobrych wyników w nauce i zdanej matury. Nie trudno się domyślić, że dla Widelca spełnienie życzeń ojca leży w sferze marzeń. Trzeba się jednak zabrać do pracy, bo gra jest warta świeczki. Jeśli nie przyniesie do domu świadectwa dojrzałości, natychmiast zostanie powołany do wojska. A że Widelcowi wydaje się, że nie jest stworzony do ślęczenia nad podręcznikami, musi uciec się do podstępu...

Bohaterowie tego serialu to młodzi ludzie, którzy już osiągnęli pierwszy stopień dojrzałości - maturę, ale naprawdę dopiero stanęli u progu dojrzałości życiowej.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.

Film opowiada o maturzystkach z 1964 roku, które skończyły jeden etap w życiu młodych kobiet, a teraz czeka je dorosłość. Dziewczyny odbierają świadectwa dojrzałości, spędzają czas na tańcach i na basenie, są fankami włoskiego piosenkarza. Przed kamerą snują plany na przyszłość.