Filmy ławka

Emerytowany tajny agent Robert McCall (Denzel Washington) powraca, by w wyszukany, charakterystyczny dla siebie sposób, walczyć o sprawiedliwość. Jest nieustraszony, diablo inteligentny, a jego sprawność fizyczna sprawia, że dostaje to, czego chce. A chce sprawiedliwości.

Tom jest niepoprawnym romantykiem. Wierzy, że nawet w obecnych cynicznych czasach prawdziwa miłość zdarza się tylko raz. Niestety Summer nie podziela jego zdania. To nie przeszkadza Tomowi walczyć o uczucia dziewczyny. Jest jak współczesny Don Kichote – marzyciel próbujący osiągnąć nierealne cele. Po jakimś czasie nie jest zakochany w Summer, tylko w idealizowanym obrazie dziewczyny, który sam stworzył. Historia zaczyna się w dniu gdy piszący teksty na kartki z życzeniami Tom (Joseph Gordon-Levitt) poznaje nową sekretarkę swojego szefa, Summer (Zooey Deschanel). Dziewczyna wydaje się być poza jego zasięgiem, ale okazuje się, że mają ze sobą dużo wspólnego. Oboje uwielbiają The Smiths i surrealistyczne obrazy Magritte’a. Do tego Tom kiedyś mieszkał w Jersey, a Summer ma kota o imieniu Bruce. Pasują do siebie jak dwie połówki jabłka… Po trzydziestu jeden dniach akcja powoli się rozwija. Trzydziestego drugiego dnia Tom jest już zakochany na zabój. Summer jawi mu się jako ideał. Sto osiemdziesiątego piątego dnia przychodzi lekkie zawirowanie, ale Tom wciąż ma nadzieję. Jego relacja z Summer jest raz lepsza, raz gorsza – spotykają się, po chwili przestają do siebie odzywać. W filmie pojawiają się skoki w czasie, sceny na dzielonym ekranie, karaoke. Wszystko to składa się na kalejdoskop przeżyć i skłania do refleksji na temat tego, czemu próbujemy zrozumieć czym jest miłość.

Narciarka po dramatycznej kontuzji rozpoczyna prowadzenie ekskluzywnych gier pokerowych przez co staje się obiektem zainteresowania FBI.

Kate mieszka w Londynie, czkawką odbijają się jej konsekwencje złych wyborów, jakich dokonała w życiu. Na co dzień pracuje jako elf w jednym ze sklepów z artykułami świątecznymi. Kiedy w jej życie wkracza Tom, wydaje się, że mężczyzna jest ideałem, może nawet więcej niż ideałem. Ale kiedy do Londynu puka „most wonderful time of the year”, wszystko zaczyna się psuć. A czasem powinno się po prostu pozwolić śniegowi padać, a sercu bić swoim rytmem. No, i wierzyć…

Ginie żona Pietro. Mężczyzna musi zająć się swoją córeczką. Co dzień odprowadza ją do szkoły, zasiada na ławeczce i czeka, aż skończą się lekcje. Ławeczka i pobliska kafejka stają się centrum jego świata. Tu odwiedzają go bliscy, tu przeprowadza rozmowy ze współpracownikami, staje się też częścią lokalnej społeczności, którą stanowią matki odprowadzające dzieci do szkoły, spacerowicze, właściciel kafejki i mieszkańcy okolicznych kamienic.

William Thacker jest skromnym antykwariuszem w londyńskiej dzielnicy Notting Hill. Pewnego dnia jego sklep odwiedza wielka hollywoodzka gwiazda filmowa, Anna Scott, szukając przewodnika turystycznego. Czy ich znajomość przetrwa po rozlaniu soku pomarańczowego przez Williama na bluzkę Anny?

Historia pokazuje konflikt pokoleń na przykładzie surowego, prostolinijnego farmera - ojca, a jednym z jego synów - urodzonym buntownikiem, który rozpaczliwie chce poznać swoją matkę, właścicielkę domu publicznego w pobliskim Monterey.

Raimunda mieszka z córką i mężem w Madrycie. Musi ciężko pracować, aby związać koniec z końcem i napewno nie jest to życie jakie sobie wymarzyła. Kiedy jej mąż, Paco, zaczyna dobierać się do jej córki, ta zabija go. Raimunda postanawia ukryć go w restauracji, którą ma pilnować. W tym samym czasie umiera jej ciotka, a w rodzinnym miasteczku, zaczyna pojawiać się duch jej dawno zmarłej matki.

Bilans nieco ponad 50-letniego życia Bena Kalmena (Michael Douglas) wygląda całkiem nieźle. Mądra żona (Susan Sarandon), która zna go jak nikt inny, dorosła córka, udany wnuczek. No i świetnie prosperująca sieć salonów samochodowych. Ale los płata czasem niespodzianki, a happy end nie jest gwarantowany. Ben podejmuje kilka złych decyzji biznesowych, w wyniku czego traci firmę. Rozwodzi się z żoną, a córka nie chce się z nim widywać. Życie byłego człowieka sukcesu nabiera nowych, nieco dziwnych barw, a jego decyzje są coraz bardziej ryzykowne - jak choćby uwiedzenie młodziutkiej córki swojej nowej dziewczyny, Jordan (Mary-Louise Parker)...

Jak wygląda życie człowieka, który mimo upływu czasu nie umie odróżnić snu od jawy? Czy ten stan rzeczy jest dla niego korzystny czy wolałby, aby tak nie było? Czy normalne jest to, że dorosły mężczyzna ucieka w świat snów ponieważ nie potrafi poradzić sobie ze zwykłymi życiowymi problemami?