Zabo to przeciętny nastolatek w Buenos Aires, który spędza życie między szkołą i wieczornymi imprezami. Jego świat się wali, kiedy dowiaduje się o samobójstwie swojego najlepszego przyjaciela. Dopiero wtedy uzmysławia sobie, że łączyło ich znacznie więcej, niż przyjaźń. Teraz próbuje odkrywać swoją seksualność, jednak podejmuje wiele pochopnych decyzji, które mogą mieć poważne konsekwencje.
Młody ksiądz wyrusza w drogę do Buenos Aires, by tam pomóc zarażonym na żółtą febrę. Po drodze zatrzymuje się jednak w swej rodzinnej posiadłości, gdzie dochodzi do wielu ludzkich cierpień oraz fantastycznych ale też i niepokojących zjawisk.
Eks-żona, córka, nowa narzeczona, rodzinna restauracja… Rafael ma na głowie stanowczo zbyt dużo. Mało czasu, dużo kłopotów – tak w skrócie wygląda jego życie. Pewnego dnia okaże się jednak, że wystarczy zająć się wyłącznie rzeczami najważniejszymi, a wróci zadowolenie z życia. "Syn panny młodej" to największy sukces komercyjny kinematografii argentyńskiej ostatnich lat. Opowieść o zagubionym pracoholiku, który dzięki pomocy rodziny odnajduje sens życia, wzrusza i rozśmiesza widzów na całym świecie.
Dowodząc niewielką, przygraniczną placówką garnizonową w Argentynie przełomu wieków, zdominowaną przez groźnych Indian i grasujące bandy, kapitan Martín znajduje się pod ścianą. Z jednej strony lokalne plemiona indiańskie wkraczają na wojenną ścieżkę, z drugiej - jego śmiertelny wróg, Padrón, kusi ludzi Martína tym, czego im brakuje najbardziej: towarzystwem kobiet. Aby odwrócić sytuację na niekorzyść Padróna, kapitan Martín podejmuje decyzję podnoszącą morale i angażuje garstkę prostytutek, by spędzały czas z żołnierzami.
Dwie rodziny z wyższej klasy średniej spędzają upalne lato na prowincji. Stroniąc od wielkomiejskiego blichtru, kamera zanurza się w bujności krajobrazu, w peryferyjnym środowisku szukając cech uniwersalnych. Degrengolada przybyszów z Buenos Aires, podlany alkoholem letarg, w jakim bezustannie trwają, zdolni jedynie do pokonywania narcystycznej drogi między łóżkiem a lustrem, stanowi pretekst dla ukazania niepokojących, wzajemnych relacji między bohaterami oraz ich otoczeniem.
Helena jest utalentowaną śpiewaczką w Buenos Aires. W tym samym czasie kiedy otrzymuje zaproszenie do występu w prestiżowym teatrze w mieście, jej kochanek chłodno oznajmia koniec ich związku. Akcenty w filmie dyktuje intensywne tempo tanga. Każda pieśń napędza narrację, dając wgląd w duszę postaci i odkrywając przed widzami uczucia głównej bohaterki, kolejno: nostalgię, pasję, smutek i radość. Liryczne i muzyczne bogactwo tanga, wspaniale wykonywanego przez Eugenię Ramírez Miori, scala dwie historie, przeszłą i przyszłą. „La cantante de tango” to pełen zadumy autorski film o kobiecie, która próbuje stanąć na nogi po druzgoczącym rozstaniu.
Juan Pablo ma 16 lat i spędza wakacje ze swoim wujem, skorumpowanym bankierem, jego żoną i dziećmi. Wyobcowany wśród własnej rodziny chłopak poznaje nieco starszego, pochodzącego z niższej warstwy społecznej Juano. Tajemniczy, żyjący według własnej filozofii fan metalu pokazuje nastolatkowi świat z zupełnie innej perspektywy.
Wakacje to nagradzany na latynoamerykańskich festiwalach film o młodym chłopaku, który dopiero zaczyna zadawać sobie pytania na temat własnych poglądów i oczekiwań względem życia. Spotkanie z bardziej świadomym, inspirującym człowiekiem staje się dla niego impulsem do odkrywania samego siebie na różnych poziomach. Tłem dla historii o szukaniu własnej tożsamości jest rozdarty społecznie Ekwador u progu wielkiego finansowego kryzysu.