Wenecja, rok 1763. Pisarz Lorenzo da Ponte prowadzi rozpustne życie. Kiedyś był księdzem, ale liczne skandale i romanse sprawiły, że został wydalony do Wiednia. Wspierany przez przyjaciela i mentora, Giacomo Casanovę, zostaje przedstawiony ulubionemu kompozytorowi cesarza - Salieriemu i nowoprzybyłemu na dwór Wolfgangowi Amadeuszowi Mozartowi. Próbując zaszkodzić karierze Mozarta, Salieri przekonuje cesarza Józefa II, by ten zatrudnił nieznanego libertyna jako autora libretta do „Wesela Figara”. Stanie się jednak inaczej. Namiętny charakter da Ponte, który znów zakochał się do szaleństwa i jego sentymentalne spacery po Wiedniu posłużą mu także za inspirację do napisania genialnego libretta do jednego z najpiękniejszych i najmocniejszych dzieł Mozarta – „Don Giovanniego".
Po trzydziestu latach bez spotkania, Marianne odwiedza swojego byłego męża, Johana. Trafia jednak w środek wojny jaką prowadzi jej były ukochany, jego syn Henrik i jego córka Karin. Henrik nienawidzi Johana, ale stara się od niego pożyczyć pieniądze. Karin ma iść do konserwatorium w Helsinkach, ale woli studiować w Hamburgu, wbrew woli ojca. Wszystkie stare rany zostaną otwarte i doprowadzą do smutnego finału.
Nietypowe polskie małżeństwo seniorów, które po 66 latach życia w jednym mieszkaniu musi się wyprowadzić. Film o sprawiedliwości i równości – o kryzysie moralności w dawnym i obecnym społeczeństwie – oraz o tym, jak się zestarzeć, zachowując młodość.
Bohaterem filmu jest 15-letni Benny, który cały swój wolny spędza czas przed telewizorem namiętnie oglądając filmy z kaset video. Z wypożyczalni wybiera tylko obrazy pełne krwi, przemocy i brutalności. Najchętniej ogląda jednak własnej roboty wideo przedstawiające zarzynanie świni w rzeźni. Z czasem niezauważalnie dla otoczenia, w jego świadomości zaciera się granica między światem realnym a fikcją filmową. Oglądanie filmów rekompensuje mu nieobecność rodziców, dobrze sytuowanych biznesmenów zarabiających duże pieniądze, ale nie mających ani chwili czasu na zajmowanie się synem. W wypożyczalni zapoznaje się ze swoją rówieśniczką. Zaprasza ją do wspólnego oglądania kaset wideo. Dziewczyna nie wie, że w Bennym powoli dojrzewa okrutny i sadystyczny plan.
Film ten, jest esejem dokumentalnym Wernera Herzoga, opowiadającym o podróży grupy astronautów, w poszukiwaniu idealnego miejsca do osiedlenia się poza Ziemią. Narratorem jest Obcy, który pochodzi z odległej galaktyki, do której lecą astronauci. Obraz pokazuje jak wielkie jest marzenie człowieka o podboju kosmosu, chociaż tak naprawdę nie wie nic o swojej rodzinnej planecie.
Dziesięcioletni syn bogatej pary zostaje porwany i niespodziewanie nawiązuje więź z porywaczem, który w odróżnieniu od chłodnych rodziców okazuje mu zainteresowanie.
Trójka amerykańskich turystów wybiera się do Węgier by zobaczyć zamek Elizabeth Bathory. W trakcie podróży spotykają piękną dziewczynę, która zgadza się pomóc im dotrzeć do zamku i poznać historię hrabiny. Niestety na miejscu okazuje się, że jest ona wampirzycą. Co gorsza na zamku jest jeszcze jeden wampir, znacznie potężniejszy od Elizabeth.
Dokument przedstawiający postać byłego esesmana, Paula Hafnera. W 1945 roku uciekł do Hiszpanii, ale sam opowiada, że do Madrytu przyjechał dlatego, że dostał propozycję pracy. A że zawsze marzył o słonecznym południu, to został tu do dziś. Hafner tak samo chętnie opowiada o przeszłości, co snuje plany na przyszłość - m.in. chce napisać książkę o Adolfie Hitlerze, którego nie dość, że uważa za autorytet, to jeszcze neguje cały Holokaust. Ale na najtrudniejsze pytania albo unika odpowiedzi, zasłaniając się niepamięcią, albo odpowiada używając mało przekonujących argumentów. Najciekawsze są jednak konsekwencje dla jednego z jego dawnych kompanów (również esesmana, skazanemu przed wielu laty w Austrii), po wyświetleniu filmu szerokiej publiczności.