Filmy Austria

Michael ma 35 lat. Wraca z pracy, wchodzi do kuchni przez dźwiękoszczelne drzwi, starannie przygotowuje zastawę do kolacji, dba o idealny porządek, zasłania okna, a następnie odsuwa zasuwę do drzwi prowadzących do piwnicy, by wypuścić 10-letniego Wolfganga z którym wspólnie mieszka...

Kobieta porzuca dotychczasowe zamożne życie i rusza w góry. Podczas podróży poznaje kobietę, która również chce zmienić swoja codzienność.

Przez ponad 200 lat Elfinki żyły pod ziemią, ukrywając się przed ludźmi. Ale pewnego dnia elfinka Helvi, nie mogła już dłużej znieść ciasnoty i braku światła dziennego. Wraz z dwoma towarzyszami wyszła na powierzchnię ziemi. Tam spotka ich wiele zabawnych przygód oraz nawiążą przyjaźń z wyjątkową osobą - cukiernikiem Theo. To wszystko przypomni Elfinkom o ich prawdziwym celu w życiu: pomaganiu innym!

Na pierwszy rzut oka Maynardowie wiodą idealne, beztroskie życie miliarderów. Problemy zwykłego człowieka w ogóle ich nie dotyczą, mogą pozwolić sobie na każdą zachciankę, a wszelkie ich zachowania pozostają bez jakichkolwiek konsekwencji. Pławią się w luksusie, dbając jedynie o rodzinę, która - jak przekonuje jedna z bohaterek - jest dla nich wszystkim. Swoje prawdziwe oblicze pokazują dopiero wtedy, gdy ktoś zaczyna kwestionować ich status. Bo świat, do którego weszli w dość kontrowersyjny sposób, dla zwykłego śmiertelnika pozostaje nieosiągalny. A gdy ktoś się już do niego dostał, nie będzie tak łatwo chciał go opuścić. Niezależnie od okoliczności. Maynardów nie da się zatem powstrzymać, bez względu na obciążające ich dowody czy nawet obowiązujące prawo.

Tajemniczy cudzoziemiec w dramatycznych okolicznościach trafia do Austrii, a potem przemierza ją, próbując za wszelką cenę dostać się do Hiszpanii. Rudowłosa konserwatorka zabytków, która dorabia malując ikony, ma już dosyć najść swojego byłego męża, policjanta. Ten zaś szuka odpowiednich słów, by ją odzyskać, a jednocześnie śledzi kilkoro ludzi. Jest jeszcze operator dźwigu, który za pomocą hazardu próbuje podreperować swoją katastrofalną sytuację materialną... Wszyscy ci ludzie mają swoje sekrety i wszyscy poszukują szczęścia. Ale ono też ma swoją cenę.

Specjalista od inwestycji i były bankier w niemieckich bankach opowiada o kulisach pracy w tej branży.

W 1936 roku Stefan Zweig, słynny austriacki, żydowski pisarz, postanawia opuścić Europę. Film przedstawia jego wygnanie kolejno do Rio de Janeiro, Buenos Aires i Nowego Jorku, w poszukiwaniu nowego domu.

Trzynastoletnia Melanie spędza wakacje w austriackich Górach Wechsel na obozie dla otyłych nastolatek. Jej matka Teresa wyjechała do Kenii w poszukiwaniu "beach boysów", a dewocyjnie wierząca ciotka Anna Maria szerzy katolicyzm chodząc z misją po domach. Pod opieką wytatuowanego trenera i smukłego dietetyka Melanie stara się zrzucić zbędne kilogramy. W dzień uprawia sport, pilnuje diety i potajemnie podjada słodycze. W nocy upija się klubie i pali papierosy, a potem do rana plotkuje z koleżanką o seksie. Dbając o ciało, budzi w sobie kobiecość i zakochuje się w starszym o 30 lat przystojnym lekarzu. Za wszelką cenę stara się go uwieść. Naiwne uczucie stopniowo przybiera na sile i staje się obsesją zdesperowanej trzynastolatki. Odkrywając własną seksualność, Melanie rozbudza w sobie pożądanie. Czy uda jej się zdobyć obiekt swoich uczuć?

"Yomeddine" oznacza w języku arabskim "Dzień Sądu". Fragmentem, który najbardziej nawiązuje do tego pojęcia, jest scena wschodu słońca pod mostem, gdzie Rayes mówi Beshayowi, że "na Yomeddine, wszyscy będziemy równi". Wyleczony z trądu kopt Rayes i przygarnięty przez niego sierota Beshay po raz pierwszy opuszczają granicę kolonii trędowatych i ze skromnym dobytkiem przytroczonym do grzbietu osła wyruszają w podróż przez Egipt, by odnaleźć to, co zostało z ich korzeni, z ich rodzin. Konfrontują świat ze wszystkimi jego smutkami, trudnościami i chwilami łaski, w poszukiwaniu rodziny, swojego miejsca na świecie, odrobiny człowieczeństwa.

Czy jesteśmy gotowi na spotkanie z obcymi istotami? Czy mają one w naszym świecie takie same prawa, jak my sami? Co im powiemy, gdy ich spotkamy? I w jaki sposób będziemy się z nimi komunikować? Wiedeński UNO-city to kompleks budynków stanowiący dziś jedno z czterech głównych miejsc na świecie. Jego eksterytorialny status, a także architektura, przypominająca późne lata 70. ubiegłego wieku, powodują, że przypomina on statek kosmiczny, który wylądował w środku cywilizowanego świata. Wewnątrz tej imponującej instytucji, która reprezentować ma wiarę w ludzkość, znajduje się OOSA, czyli Biuro Unii Europejskiej do Spraw Kontaktu z Obcymi Cywilizacjami. To tutaj naukowcy z różnych dziedzin opracowują procedury kontaktu z obcymi. Ludzkość marzy o tym od ponad wieku.