Austria, 1750 rok. Głęboko religijna kobieta o imieniu Agnes właśnie poślubiła swojego ukochanego, ale jej umysł i serce wkrótce stają się ciężkie, gdy jej życie staje się długą listą obowiązków i oczekiwań. Dzień po dniu jest coraz bardziej uwięziona w mrocznej i samotnej ścieżce prowadzącej do złych myśli - aż do momentu, gdy możliwość popełnienia szokującego aktu przemocy wydaje się jedynym wyjściem z jej wewnętrznego więzienia.
Czy jesteśmy gotowi na spotkanie z obcymi istotami? Czy mają one w naszym świecie takie same prawa, jak my sami? Co im powiemy, gdy ich spotkamy? I w jaki sposób będziemy się z nimi komunikować? Wiedeński UNO-city to kompleks budynków stanowiący dziś jedno z czterech głównych miejsc na świecie. Jego eksterytorialny status, a także architektura, przypominająca późne lata 70. ubiegłego wieku, powodują, że przypomina on statek kosmiczny, który wylądował w środku cywilizowanego świata. Wewnątrz tej imponującej instytucji, która reprezentować ma wiarę w ludzkość, znajduje się OOSA, czyli Biuro Unii Europejskiej do Spraw Kontaktu z Obcymi Cywilizacjami. To tutaj naukowcy z różnych dziedzin opracowują procedury kontaktu z obcymi. Ludzkość marzy o tym od ponad wieku.
Madison (Felice Ahrens) to 13-letnia ambitna kolarka. Daje z siebie wszystko, aby dorównać swojemu ojcu, mistrzowi sportu. Życie dziewczyny kręci się wokół osi jej rowerowych kół - wyczerpujące treningi, brak przyjaciół i wolnego czasu. Ale na wakacje Madison jedzie do swojej matki mieszkającej w górach. Po raz pierwszy w życiu może cieszyć się jazdą na rowerze bez żadnej presji. Coraz chętniej zamiast wyścigu wybiera spokojną jazdę ze znajomymi po okolicznych górach. Czy Madison odnajdzie w sobie siłę aby poszukać własnej drogi, innej niż ta, która została dla niej z góry wyznaczona?
Znany krytyk muzyczny Georg, na skutek cięcia kosztów w wydawnictwie, zostaje zwolniony z pracy. Utrata etatu jest dla niego tak upokarzająca, że nie jest w stanie przyznać się do porażki swojej dużo młodszej żonie Johannie. Tego samego wieczora Johanna stawia pod znakiem zapytania męskość męża, nieopatrznie sugerując, że jego plemniki się starzeją, co może być powodem, dla którego od trzech lat nie może zajść w ciążę. Co jeszcze gorszego może się wydarzyć? Zdesperowany Georg poprzysięga zemstę byłemu pracodawcy...
Niemcy - koniec lat dwudziestych. Młody aktor o lewicowych poglądach Hendrik Hofgen (Klaus Maria Brandauer) marzy o życiowym sukcesie. Pierwszym etapem jego planu jest małżeństwo z bogatą Barbarą Bruckner (Krystyna Janda). Wkrótce dzięki protekcji teścia otrzymuje angaż do Teatru Narodowego i wymarzoną rolę Mefista w "Fauście" Goethego.
„Kwiat szczęścia” to eksperymentalna, genetycznie zmodyfikowana roślina, która według pomysłowej biotechnolożki Alice (nagrodzona w Cannes Emily Beecham) ma wydzielać oksytocynę i tym samym wprowadzać opiekujących się nią ludzi w stan błogiego szczęścia. Laboratoryjna uprawa szybko jednak wymyka się spod kontroli, a Joe – syn Alice – zaczyna otaczać podarowany mu kwiat nadzwyczajną troską.
Kochający syn, lojalny przyjaciel, błyskotliwy kompan na wieczorne wyjście, najfajniejszy tata – Matthias sprawdzi się w każdej roli. Nic dziwnego, że ów przystojny, obyty, szarmancki pracownik jest podporą firmy wynajmującej na godziny dobrych synów, fajnych tatusiów, najlepszych przyjaciół. Paw zwyczajny, czyli nadzwyczajny debiut Austriaka Bernharda Wengera, przebój weneckiego Tygodnia Krytyki, to film, który zapewni doborowe towarzystwo, humor z najwyższej półki, błyskotliwy społeczny komentarz i dawkę – taką w sam raz – refleksji o zagubionej tożsamości. Nie dość, że jest ujmujący, inteligentny i dowcipny, to jeszcze świetnie wygląda – Paw… po prostu jest jak Matthias!
Cesarzowa Elżbieta, skandalistka wiedeńskiego dworu, robi wszystko, by współtworzyć swój mit. U progu 40. urodzin, które według opinii publicznej są ostatecznym końcem jej młodości, Sisi za wszelką cenę chce zadbać o swój wizerunek.