Życie Maríi José to trochę monotonne zajęcia na uniwersytecie, treningi rugby, skupieni na sobie, zdystansowani rodzice, i spotkania z przyjacielem gejem. Dziewczyna sprawia wrażenie emocjonalnie odłączonej od otaczającego ją świata. Kiedy spotyka Javiera, chce nawiązać z nim relację. Jednak wszystkie jej próby, by żyć „normalnie” się nie udają. Od kilku miesięcy María jest w ciąży, ale nikt tego nie zauważa. Jak mówi reżyserka: "Chciałam stworzyć postać kobiety, która żyje w ciele nie należącym do niej. Dlatego też to, co się w tym ciele dzieje nie ma na nią wpływu, ani jej specjalnie nie zajmuje. Zagłębiając się w ten temat, przekroczyłam linię, która zazwyczaj przekraczana nie jest."
Zabawna historia niezdarnego taksówkarza (Boris Quercia) nieustannie oszukiwanego przez klientów, których wozi. Pewnego dnia klient zostawia w taksówce dużą ilość gotówki, Anselmo oddaje wszystko policji przez co uzyskuje przydomek "Króla Głupców". Parę dni później do jego auta wsiada piękna kobieta Eva. Przez nią oraz jego naiwność i dobroduszność zostaje zaangażowany w niebezpieczną sytuację.
Podobnie jak Ismael z Moby Dicka, marynarz wsiada na statek i płynie z Antarktydy do Hiszpanii, w podróż, która ma na celu przetransportować górę lodową do Sewilli na Targi Światowe w 1992 roku. Podczas tej podróży wydarzą się tajemnicze rzeczy, które uczynią go ofiarą ukrytych sił gór lodowych.
W 1910 roku. Gdzieś w Chile, u stóp skalistych gór, hacjenda Fundo Sescosse. Czekają na syna pana domu, który wraca z Francji. Rzeczywiście, po dziesięciu latach nieobecności Julien Sescosse (Robert Darène) wraca do swojej starej matki (Nora Gregor) i przyjaciółki z dzieciństwa, sieroty Françoise, obiecaną garbusowi Edgarowi (José Squinquel), który ją znalazł. Młody mężczyzna zakochuje się w małej damie, co jest bardzo niefortunne dla matki młodzieńca, która widzi dla niego znacznie bardziej ekskluzywną żonę. Aby zerwać ten związek, matka chce ponowić stary romans jej syna z Antoinette Pasquier.
Sześć osób różnych narodowości, które się nie znają, jednocześnie otrzymuje zaszyfrowaną wiadomość zapraszającą do wyjazdu na Wyspę Wielkanocną. Norma, brazylijska astronom, Alexandra, córka hodowcy koni Helvio, chilijski entomolog, Irenio, ksiądz Macumba, Françoise, etnolog i Maurice, specjalista od energii słonecznej, trafiają na wyspę, gdzie są świadkami kosmicznej manifestacji słońca, istoty z głębi kosmosu. Alain, towarzyszący im francuski psychiatra, będzie katalizatorem tego spotkania i pozostanie na wyspie, by być świadkiem tej dziwnej wizji.
Nagroda FIPRESCI, którą film otrzymał na MFF w Rotterdamie, to najważniejsza nagroda filmowa dla filmu chilijskiego w ciągu ostatnich 15 lat.
Ta prosta historia opowiada o czwórce samotnych osób, które wiodą ciche, spokojne, pełne rutyny życie – spotykają się na posiłkach, by pospacerować po plaży, popłynąć promem czy po prostu po przebywać ze sobą, ale bez potrzeby mówienia czegokolwiek. W ten milczący i skryty sposób starają się przetrwać wbrew swoim słabościom. Szukają miłości, seksu, uczuć, zagubionych więzi rodzinnych, by zdystansować się od własnej samotności i rozpocząć życie na nowo.
Alejandro ma 17 lat i pochodzi z klasy średniej. Razem ze swoją dziewczyną, piękną, ale zagubioną 18-letnią Aurorą, jadą do dawnego domu jej ojca, który zmarł niespełna rok temu. W chłopaku narasta frustracja i niepokój, ponieważ wciąż nie wie, co zrobić ze swoim życiem. Aurora z kolei przeżywa głęboki kryzys swojej tożsamości seksualnej. Kiedy wydaje się, że z trudnej sytuacji nie ma wyjścia, zdarza się coś co naznaczy ich na całe życie. Aurora i Alejandro znajdują w domu intruzkę. Alicia, drobna dziewczyna mająca zaledwie 15 lat, właśnie uciekła z domu.
Przy zaimprowizowanej choince cała trójka powoli zaczyna się poznawać. Aurora i Alejandro zaczynają odczuwać narastającą fascynację enigmatyczną i dziecięcą jeszcze Alicią, która stopniowo staje się ucieleśnieniem ich marzeń. Podczas gdy w sąsiednich domach rodziny spędzają tę noc wspólnie, ta trójka „sierot” znajdzie szczególną i być może kontrowersyjną formę miłości, zdolną do przezwyciężenia wyalienowania i samotności. Prosty akt miłości da im siłę niezbędną do tego, by odciąć się od wszystkiego czego nienawidzili i by w końcu stać się panami swego życia i przeznaczenia.
Dziesiątego grudnia 2006 roku umiera chilijski dyktator, generał Pinochet. Jego śmierć wywołuje 24-godzinne odrodzenie politycznych podziałów w Chile, które cechowała przemoc i śmierć wielu obywateli. W tym ważnym dla historii kraju dniu, reżyserzy oddają głos grupie Chilijczyków. Widzimy jak reagują na wiadomość o śmierci Pinocheta. Reakcje są zadziwiające, przesadne. Ludzie wypowiadają się otwarcie, także krzyczą, plują. Reżyserzy uchwycili ten moment rzeczywistości i pokazali go w najsurowszy ze sposobów. Film w innowacyjny i ekscytujący sposób opowiada o zakończeniu kluczowego rozdziału w historii Chile.