Filmy Chile

Boże Narodzenie, Santiago. Trójka nastolatków spędza wspólnie święta. Alejandro ma 17 lat i pochodzi z klasy robotniczej. Jest zakochany w osiemnastoletniej Aurorze – pięknej dziewczynie z dobrego domu. Chłopak decyduje się towarzyszyć jej w wyprawie do domu zmarłego niedawno ojca bohaterki. W opuszczonym domu, u podnóża And, kryzys, jaki przeżywa para pogłębia się. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, kiedy bohaterowie znajdują w posiadłości szesnastoletnią, wrażliwą Alicię. Alejandro i Aurora postanawiają zaopiekować się enigmatyczną dziewczyną, a ich niewinne uczucie do niej szybko przeradza się w fascynację…

Dziesiątego grudnia 2006 roku umiera chilijski dyktator, generał Pinochet. Jego śmierć wywołuje 24-godzinne odrodzenie politycznych podziałów w Chile, które cechowała przemoc i śmierć wielu obywateli. W tym ważnym dla historii kraju dniu, reżyserzy oddają głos grupie Chilijczyków. Widzimy jak reagują na wiadomość o śmierci Pinocheta. Reakcje są zadziwiające, przesadne. Ludzie wypowiadają się otwarcie, także krzyczą, plują. Reżyserzy uchwycili ten moment rzeczywistości i pokazali go w najsurowszy ze sposobów. Film w innowacyjny i ekscytujący sposób opowiada o zakończeniu kluczowego rozdziału w historii Chile.

W Chile więzienie dla nieletnich otoczone górami. Angel (Iván Cáceres) i jego młodszy brat Franco (César Herrera) odsiadują wyroki. Pomimo tego trudnego otoczenia zbudowali solidną grupę przyjaciół, która pozwala im wspólnie marzyć o wolności. Wszystko zmienia się wraz z przybyciem Jaima (Andrew Bargsted), podekscytowanego nastolatka, który zaoferuje im możliwość prawdziwej ucieczki, ale jakim kosztem?

Roshell (51) i Liliana (43) prowadzą razem Casa Roshell. To utopijne miejsce jest kryjówką dla tych mężczyzn, którzy żyją stłumieni w pragnieniach transwestytyzmu. Mały pokój ze sceną przyjmuje gości z intymnością, wśród politycznych performance'ów i playbacków. Rozmowy stają się egzystencjalne, gdy na wierzch wychodzą frustracje i marzenia. O dwoistości gatunków i ich rzeczywistości jako biologicznych mężczyzn, ich wrodzonych pragnieniach i ciągłym poszukiwaniu tożsamości.

Dwie kobiety, które dzieliły ze sobą całe życie, stają w obliczu zbliżającej się choroby jednej z nich. Chora kobieta postanawia nie poddawać się leczeniu, a one same przenoszą się do małego domku w lesie, aby przeczekać śmierć w swoim życiu. W ten sposób na nowo podejmą miłość, którą pogrzebał czas i rutyna. Krok po kroku umacniają swój związek, podczas gdy poza domem śmierć czeka na swój moment...

Chile, rok 1986, w środku dyktatury Pinocheta. Rozkwita namiętna relacja między samotnym transwestytą a młodym partyzantem. Transwestyta zgadza się ukryć w swoim domu tajne dokumenty. Oboje angażują się w tajną operację wysokiego ryzyka.

Trzy przyjaciółki – beztroska singielka, zaangażowana mama i zajęta perfekcjonistka – próbują urozmaicić swoje życie łóżkowe.

Piraci. Skarb. Dobro i zło - niczym w bajkach. I opowieść, która jest tu prawdziwym skarbem. Pryncypialny młody mężczyzna, obrońca wolności ducha, czuje się zmuszany przez otoczenie do tego, by za wszelką cenę zbić majątek. Grupka niewidomych dzieci usiłuje otworzyć oczy niewiernych i ukazać im siłę wiary chrześcijańskiej. Emerytowane zakonnice, które otwierają dom publiczny, aby zarobić na utrzymanie zakonu. Te dość ironiczne paradoksy zmieniają tę bajkę niemalże w traktat filozoficzny. Dziwne fizyczne anomalie, sakiewki zawsze pełne pieniędzy, niemożliwe do rozszyfrowania stare księgi, niewidzialne miasta i jednoocy strażnicy: to zaledwie kilka elementów niezbędnych dla opowieści tego typu. Z licznych dyskusji teologicznych i filozoficznych wyłania się atmosfera tajemnicy i napięcia. W tym kostiumowym dramacie Ruiz, zgodnie ze swym stylem, zabiera nas do zagadkowego świata pełnego bystrych intelektualnych spostrzeżeń, w którym nic nie jest takie, jakim się wydaje. Dziewięć niezależnych wątków, zawierających odniesienia do baśni Andersena i braci Grimm, jak również portugalskich, chilijskich i żydowskich baśni ludowych, przecinają się nieustannie z matematyczną niemal precyzją, by w końcu pozostawić tylko jeden. Ruiz stworzył perfekcyjny pod względem stylistycznym film, w którym aktorzy, na czele z Melvilem Poupaud, uderzają bezbłędnie we właściwe tony.

Santiago (Leonardo Sbaraglia) to załamany emocjonalnie mężczyzna, który wydaje się nie mieć żadnego zaczepienia i całkowicie dryfuje w swoim życiu osobistym. Wraz z Lailą (Miranda de la Serna), jego nastoletnią córką, przeżyje coś, co wydaje się być chaotycznym latem w Argentynie i Brazylii, ale kończy się to punktem zwrotnym w ich związku i życiu.

Film opowiada o relacji filmowca z okolicą jego domu. Nowy budynek zakłócił krajobraz, jaką reżyser miał na wzgórze Provincia i pasmo górskie Andów. Sytuacja ta jest opowiedziana w odręcznie pisanych listach do młodego filmowca, który pewnego dnia poszedł dać mu kopię swojego pierwszego filmu.