W środku afrykańskiej pustyni psuje się autobus z kilkunastoma pasażerami. Kierowca pomylił trasy, benzyna się skończyła, a do najbliższych osad ludzkich jest kilka dni drogi na piechotę. Jeden z uczestników „wycieczki” zaprawiony w wędrówkach przez pustynię postanawia wyruszyć po pomoc. Reszta zostaje w autobusie czekając na ratunek. Początkowo pasażerowie zabijają nudę alkoholem i bezsensownymi rozmowami. Po jakimś czasie dochodzą oni jednak do wniosku, że w ramach rozrywki wystawią w tych niesprzyjających „okolicznościach przyrody” „Króla Leara”. Podczas pracy nad „adaptacją” ujawniają się różnice między podróżnikami.
Gdy zrzędliwy wujek Sofus z Australii bierze udział w konkursie dojenia krów, Far i jego dzieci pomagają mu zdobyć główną nagrodę - i zrozumieć, że warto być dobrym.
Helene nigdy nie poznała swojego ojca, ale jest przekonana, że jest nim dyrektor pewnego teatru. Chce się do niego zbliżyć, a pomaga jej w tym ukochany pies matki.
Szanowany profesor psychologii dziecięcej, znany jako wujek Erik, może sprawdzić swoje kompetencje i przetestować teorie, gdy piątka dzieci jego siostry pomaga mu w otwarciu nowego, integracyjnego centrum dla rodzin w kryzysie. Niestety plany nie idą zgodnie z oczekiwaniami wujka Erika i jego siostrzeńców i siostrzenic. Potężne siły działają przeciwko powstaniu centrum dla rodzin w trudnej sytuacji, którym psycholog wraz z dzieciakami musi stawić czoła.