Dramat 1982

Eve Chandler jest wschodzącą gwiazdą showbusinessu. Pracuje w nocnym lokalu, gdzie tańczy i śpiewa. Właśnie otwiera się przed nią perspektywa błyskotliwej kariery - szansa na sławę, pieniądze, luksusowe życie. Ale droga na szczyt nie jest łatwa, wymaga wielu poświęceń. Dziewczyna staje przed dylematem - urodzenie dziecka czy kariera? Musi dokonać wyboru, nie widzi kompromisowego rozwiązania. Blask sławy okazuje się silniejszy. Decyduje się, wbrew woli mężczyzny, którego bardzo kocha, na usunięcie ciąży.

Film opowiada o ucieczce niesłusznie skazanego więźnia, który znajduje schronienie na pustkowiu, u leśnika. Strach, wzajemna podejrzliwość i powikłane życiorysy obu bohaterów powodują, że uciekinier w obawie o zdradę zabija na wszelki wypadek człowieka, który mu pomógł.

W sierpniu 1980 roku wybitnego pisarza (Z. Zapasiewicz) odwiedza telewizja, prosząc o kilka słów na temat relacji pisarz-naród. Pisarz waha się, czy zabrać głos w państwowej telewizji, czy jechać do Gdańska do strajkujących stoczniowców. Głosem sumienia okazuje się żona, która bez znieczulenia demaskuje jego tchórzostwo, koniunkturalizm, zachowawczość. Bohater drwi ze znajomego, który jest jak tytułowa „choinka strachu”. W październiku tego samego roku pisarz oczekuje pod Sądem Wojewódzkim w Warszawie na rejestrację NSZZ „Solidarność”. W tłumie zauważa funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa (S. Manturzewski), który obserwował go w latach 50. Wspólne oczekiwanie prowadzi do wymiany informacji o prowokacji szykowanej w 1953 roku. Film powstał w 1982 roku, ale okazał się niecenzuralny i na ekrany telewizji trafił dopiero w 1990 roku. Zawiera fragmenty archiwalnych nagrań z rejestracji „Solidarności”.

Opowiadając o dorastaniu starszej siostry jako służącej w zamożnym domu, widziała, jak jej młodsza siostra pracuje na rodzinnej farmie. Kiedy była zmuszona do małżeństwa z wujem z powodów praktycznych, podjęła przełomową decyzję, która zmieniła ich życie na zawsze.

Młoda, przebojowa dziewczyna i wnuk milionera, kierowca samochodowy formuły pierwszej, po wypadku na europejskim torze podejmują pracę w wielkiej firmie kosmetycznej, która jest własnością rodziny chłopaka. Miłość i przyjaźń, lojalność i zdrada, cynizm i bezinteresowne uczucia...

Lata 70. XX w. Dwie dziewczyny uciekają z ponurego angielskiego poprawczaka. Jedna w poszukiwaniu córeczki, druga, by dostać się do zakładu, w którym osadzona jest jej dziewczyna. W Scrubbers, szwedzka reżyserka Mai Zetterling pokazuje feministyczne podejście do gatunku „filmów więziennych”. Przełamuje stereotypy, odrzucając kojarzone z tym gatunkiem podglądactwo i przemoc.

Podczas wojny w Wietnamie, amerykański sanitariusz Brian Anderson zostaje oddelegowany do pracy w wojskowym szpitalu w Sajgonie. W wolnych chwilach dorabia sprzedając narkotyki. Jego życie zmienia się, gdy wraz z lekarką Katherine podejmuje walkę o uratowanie grupy sierot. Narażając życie, kradną oni z wojskowych magazynów żywność, ubrania oraz środki higieniczne, by przekazać je dzieciom.

Trevor to młody skinhed, który jest skłócony z całym światem. Ciągle kradnie, wdaje się w bójki i wciąga klej. Trafia w końcu do zakładu poprawczego. Zostaje mu tam przydzielony opiekun, Harry Parker, który dostrzega, że chłopak jest bardzo inteligentny. Stara się go odwieść od życia, które prowadzi i pokazać mu nową drogę. Trevor jest jednak nieugięty i ucieka z zakładu.

Sierpień 1980. Podczas gdy Stanisław, ważny działacz partyjny, wybiera się na nadzwyczajną naradę, jego syn Darek zaprasza do ich willi znajomych. Wszyscy są pozbawieni jakichkolwiek ideałów i drwią ze swoich rodziców oraz otaczającej ich rzeczywistości. Młodzież spędza czas na piciu whisky i uprawianiu seksu.

Betsy jest modelką. Niestety, jest też dziewczyną niemal trzydziestoletnią, co w tym zawodzie praktycznie oznacza emeryturę. Kobieta zastanawia się, jak może pokierować swoją przyszłością i podejmuje ku temu pewne kroki.