Dramat 2013

Przypadkowe spotkanie profesjonalnej fotografki, Sary Hanley (Hannah Ware), i Jacka McAllistera (Stuart Townsend), czołowego prawnika, rodzi natychmiastowe zauroczenie. Mąż Sary, Drew Stafford (Chris J. Johnson) jest odnoszącym sukcesy prokuratorem z politycznymi aspiracjami. Para wychowuje 7-letniego Olivera. Sara nie wie, że Jack jest doradcą podejrzanego przedsiębiorcy, Thatchera Karstena (James Cromwell), i mężem jego córki, Elaine (Wendy Moniz). Żona Jacka jest inteligentną kobietą, która z wielką determinacją chce na własnych warunkach rozwijać chicagowską kawiarnię. Stara się także być jak najlepszą matką dla pary 16-letnich bliźniaków, Valerie (Elizabeth McLaughlin) i Victora (Braeden Lemasters). Jednakże Sara i Jack zdają sobie sprawę, że w ich małżeństwach czegoś brakuje, a teraz oboje czują, że spotkali swoje bratnie dusze. Silne uczucie wystawi ich na ciężką próbę, kiedy mąż Sary rozpocznie śledztwo przeciwko firmie, w której doradcą prawnym jest Jack.

Młody Palestyńczyk zgadza się na pracę pod przykrywką, po tym jak zostaje oskarżony o zamordowanie izraelskiego żołnierza.

Urzędnik pogrzebowy poszukuje krewnych znajomego, który umarł w samotności, gdyż nie ma go kto pochować. On też jest samotny. Czy dostanie od losu szansę na zmianę swojej ponurej egzystencji?

Umiejscowiona w górskim Sevier County w stanie Tennessee akcja filmu opowiada historię Lestera Ballarda (Scott Haze), wywłaszczonego wyrzutka społecznego, który rozpaczliwie próbuje przeżyć poza systemem społecznym. Sukcesywnie pozbawiany kolejnych rodzin zastępczych, Ballard schodzi dosłownie i w przenośni do poziomu mieszkańca jaskini, który coraz bardziej pogrąża się w przestępstwie i degradacji.

W dzielnicy La Colina, gdzie gangi walczą o terytorium, miejscu przetrzebionym i kontrolowanym przez handlarzy narkotyków, pojawia się zespół muzyczny Cumbia Ninjas – składający się z pięciu chłopców, których liderem jest Hache (Ricardo Abarca). Z pomocą muzyki, mistrza ninja oraz mitycznego stworzenia, które mieszka w głębinach wzgórza walczyć będą o utrzymanie bezpieczeństwa w swoim sąsiedztwie. Tutaj też schronienia szukać będzie Juana (Brenda Asnicar) po tym, jak nieznani zabójcy wymordują całą jej rodzinę.

Najbardziej oryginalny film tegorocznego festiwalu w Berlinie. W historii byłej więźniarki, która wraz z partnerką zaszywa się w domku na odludziu, Denis Côté znalazł materiał na typową dla siebie opowieść o jednostkach izolujących się od społeczeństwa. Dla kanadyjskiego reżysera bardziej niż fabuła liczy się jednak hipnotyczna atmosfera filmu. Precyzyjnie skomponowane kadry bywają rozsadzane przez gwałtowne emocje, a ekscentrycznemu humorowi towarzyszy egzystencjalny niepokój. Tytułowe bohaterki na przemian kochają się i cierpią przy akompaniamencie przebojowego elektropopu, a w wolnych chwilach rozważają skomplikowane dylematy filozoficzne. Któż byłby bowiem w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na obsesyjnie powracające w filmie pytanie: gdybyś miała wybór, wolałabyś być wodą czy wiatrem?

Alicia (Juno Temple) przybywa do Ameryki Południowej na wakacje, które ma spędzić z kuzynką Sarą (Emily Browning). Gdy Sarah musi ją nagle opuścić, Alicia znajduje się na małej chilijskiej wyspie wraz z trójką przyjaciół Sary, wśród których są Barbara (Catalina Sandino Moreno) i Brink (Michael Cera), Amerykanin na studenckiej wymianie, który ma niepokojące, sadystyczne skłonności. Zdezorientowana i przerażona Alicia nie może spać a rzeczywistość staje się dla niej koszmarem, z którego nie może się obudzić. Starożytne rytuały, niepokojące zwierzęce zachowanie i urzekające hipnotyczne stany dotykające najmroczniejszych zakątków... gdy gra wymyka się spod kontroli, konsekwencje są zadziwiające i śmiertelnie niebezpieczne.

Nowa produkcja Franka Darabonta. Serial opowiadający o trwającej dekady wojnie pomiędzy policją Los Angeles z komendantem Williamem Parkerem (Neal McDonough) na czele a mafijną organizacją pod dowództwem Mickeya Cohena.

Marco Ruiz jest śledczym w wydziale zabójstw w meksykańskim stanie Chihuahua i mieszka w Ciudad Juarez. To oddany swojej rodzinie i jeden z ostatnich porządnych ludzi w szeregach apatycznej i skorumpowanej policji, która jest znacznie gorzej uzbrojona od wpływowych karteli narkotykowych. Jest bystry, czarujący, spostrzegawczy oraz boleśnie świadomy, że jego miasto znajduje się w stanie chaosu. Gdy na moście zostaje porzucone ciało, które ułożono po obu stronach granicy między El Paso i Juarez, Ruiz zmuszony jest do pracy ze swoją amerykańską odpowiedniczką, detektyw Sonyą Cross, zawziętą policjantką, która cierpi na niezdiagnozowane zaburzenia osobowości. Cross jest szokująco szczera i określa świat takim jakim go widzi, co dla jej kolegów bywa odpychające, ale jest przy tym wyjątkowo efektywna w tym, co robi. Tajemniczy seryjny morderca ma swój program działania. W miarę rozwoju wypadków dowiadujemy się, że jego motywację stanowi chęć pokazania innym problemów ludzkich i społecznych, tydzień po tygodniu.

1915 to parszywy rok dla Camille Claudel (spektakularnie udręczona Juliette Binoche), francuskiej rzeźbiarki i kochanki Rodina. Zamknięta w ośrodku dla obłąkanych, miota się między paranoją a apatią, na zmianę wściekła jak zranione zwierzę i uduchowiona jak Joanna d’Arc. Bruno Dumont, bohater retrospektywy na 11. NH, reżyser, który stara się opowiadać o metafizyce ze skrajnie materialistycznej perspektywy, pokazuje tutaj, jak wokół bohaterki wznoszą się kolejne, coraz mniej namacalne mury. Zimne ściany szpitala i szorstkie dłonie pilnujących ją ludzi. Wykrzywiająca jej zmysły nadwrażliwość. Brutalny dyktat rozumu, który skazuje odmienne jednostki na życie w zamknięciu. Wreszcie - obojętność brata Camille, poety, którego od spraw doczesnych odrywa megalomania podsycana przez religijną obsesję.