Filmy Gruzja

Jesień – ulubiona pora roku poetów i melancholików – to też czas, w którym w jednych z sadów w Abchazji dojrzewają mandarynki. Od morza wieje jeszcze ciepły wiatr, lasy na wzgórzach pokrywają się złotymi liśćmi. Jest rok 1992, więc ciszę przerywają odgłosy toczącej się wokół wojny. Mało kto je słyszy, bo okolica zagrożona wojenną pożogą jest już praktycznie wyludniona. Swoich domów nie opuścili tylko bezstronni Estończycy – Markus (Elmo Nüganen) i jego sąsiad Ivo (Lembit Ulfsak). Córka Iva wróciła do Estonii, uciekła przed wojną. Mężczyzna nie ma w sobie siły, by zerwać więź z przeszłością i opuścić miejsce, w którym została pochowana jego żona. Markus pielęgnuje sad mandarynkowych drzew, Ivo wyplata kosze, w których obaj plantatorzy sprzedają owoce regularnie pojawiającym się w okolicy żołnierzom. Konflikt zbrojny w okolicy nabiera jednak na sile. Po jednej z bitew Ivo znajduje ocalałego z potyczki, rannego Czeczena Ahmeda (Giorgi Nakashidze). Nie zważając na niebezpieczeństwo zabiera go do swojego domu. Grzebiący zmarłych Gruzinów Markus znajduje tymczasem młodego rannego Gruzina o imieniu Niko (Mikheil Meskhi). Bezstronni plantatorzy mają teraz pod swoim dachem żołnierzy wrogich sobie armii. Czy mężczyźni będą potrafili się porozumieć i w małej abchaskiej wiosce nie rozleje się więcej krwi?

W wyniku rosyjskiej inwazji na Czeczenię 9-letni Hadji traci rodziców. Osierocony, wspólnie ze swoim malutkim bratem, ucieka z rodzinnych stron i dołącza do tłumu uchodźców. W trakcie tułaczki Hadji poznaje Carole (Bérénice Bejo) – pracownicę komisji praw człowieka w Unii Europejskiej. Z jej pomocą chłopiec powoli otrząsa się z wojennych doświadczeń i wraca do normalnego życia. Nie wie, że poszukuje go starsza siostra, której cudem udało się ocaleć z rzezi.

Merab od najmłodszych lat trenuje ze swoją taneczną partnerką Mary w National Georgian Ensemble. Zgodnie z gruzińskim zwyczajem, kiedy mężczyzna tańczy, nie może pokazywać słabości. Taniec mężczyzny to emanacja siły, pokaz totalnej kontroli nad emocjami. Miękkość w tańcu to brak siły, brak męskości. Trzeba być twardym, zwartym i gotowym. Tymczasem do zespołu dołącza charyzmatyczny i jednocześnie beztroski Irakli, który zdaje się przeczyć tym zasadom. Poukładany świat Meraba wywraca się do góry nogami. Irakli staje się jego największym rywalem, ale nieoczekiwanie także obiektem pożądania. W konserwatywnym otoczeniu, jeśli Merab będzie chciał podążać za swoimi pragnieniami, musi dużo zaryzykować. Być może wszystko.

Lia (Mzia Arabuli) to emerytowana nauczycielka, która złożyła obietnicę: pozna prawdę o tym, co stało się z jej dawno zaginioną siostrzenicą Teklą. Pewnego dnia dowiaduje się od sąsiada Achiego (Lucas Kankava), że dziewczyna mogła wyjechać z Gruzji do Turcji. Lia i mężczyzna postanawiają wyruszyć w podróż – aby odnaleźć dziewczynę. Stambuł przytłacza ich swoją wielkością; znalezienie tam kogokolwiek wydaje się niemożliwe, a szczególnie kogoś, kto nie chce być znaleziony. Bohaterom z pomocą przychodzi Evrim (Deniz Dumanli), którą pochłania walka o prawa osób transseksualnych. Lia i Achi kontynuują swoje poszukiwania, przeczesując kolejne zaułki miasta. Liczą na to, że w końcu odnajdą jakiś ślad Tekli.

Nierozłączne, Eka (Lika Babluani) i Natia (Mariam Bokeria) mieszkają w Tbilisi. Gruzja, po upadku Związku Radzieckiego, to kraj wojny w Osetii i Abchazji. Jednak sen z powiek spędzają im nie ruchy wojsk, a domowe konflikty. W wieku 14 lat żyją jak wiele młodych dziewczyn. Ich losy, związki rodzinne, sposób zachowania doskonale wyjaśniają naturę Gruzji. W obliczu męskiej dominacji, walczą o swoją wolność z energią i siłą młodości.

Leila (Arienne Mandi), gwiazda irańskiego judo, ma szansę zdobyć pierwszy złoty medal dla swojego kraju na mistrzostwach świata. Za jej sukcesami stoi trenerka i była zawodniczka Maryam (Zar Amir Ebrahimi). Wśród rywalek jest reprezentantka Izraela i to z nią być może Leila zmierzy się w końcowej rozgrywce. Politycznie taka konfrontacja byłaby nie do przyjęcia dla irańskich władz. Leila musi więc dokonać wyboru. Czy ugiąć się pod presją wysłanników reżimu, o co błaga ją Maryam? Czy też samotnie walczyć – nie tylko o mistrzowski tytuł, lecz o godność, honor i wolność osobistą? Surowe represje za nieposłuszeństwo grożą zarówno Leili i Maryam, jak i ich rodzinom. Podczas zawodów ważą się losy obu kobiet.

Krawcowa Nutsa poślubia Goga, ojca swoich dzieci. Ceremonia jest krótka, ponieważ Goga jest w więzieniu, w którym będzie przebywał przez kolejne sześć lat. Poślubiając go, Nutsa uzyskuje prawo do widzenia z mężem raz w miesiącu. Jej dzieci nie chcą jej towarzyszyć w comiesięcznych wizytach, ponieważ ojciec stał się im całkowicie obcy. Pewnego dnia w pracy, Nutsa spotyka innego mężczyznę.

Czterdziestolatek wciąż mieszka w domu z rodzicami. On i jego najlepszy przyjaciel wydają się nie mieć szczęścia w znalezieniu prawdziwej miłości. Przyjaciel angażuje go w umówioną przez internet randkę w ciemno.

W zwykłym społeczeństwie patriarchalnym w Gruzji trzy pokolenia żyją pod jednym dachem. Wszyscy są wstrząśnięci, gdy 52-letnia Manana (Ia Shugliashvili) postanawia wyjechać z domu rodziców i żyć samotnie. Bez rodziny i męża zaczyna podróż w nieznane.

Życie, marzenia i losy niezwykłych postaci rozgrywają się wśród ruin na wpół opuszczonego górniczego miasteczka. Nauczyciel muzyki pragnie zbudować nowe życie dla siebie i swojej rodziny; górnik-aktor żyje w zawieszeniu, nie mogąc podjąć decyzji między swoją pasją (teatr) a pieniędzmi (praca w kopalni); a dwóch mistrzów sportu musi uciekać, by przeżyć.