Dzisiaj są urodziny Ziby... Dla nastoletniej, pracującej studentki, mieszkającej w akademiku i pozbawionej więzi z rodzicami, przeprowadzka do własnego pokoju jest spełnieniem marzeń. Dziewczyna stara się znaleźć drogę do niezależności, ale wszystko komplikuje się, gdy pojawia się jej ojciec, Khosro. Uciekł on ze szpitala psychiatrycznego, aby świętować ten wyjątkowy dzień z córką...
"Offside" to film o grupie dziewczyn z Iranu, które pewnego dnia przebrane za chłopaków próbują dostać się na Stadion Azadi w Teheranie, aby obejrzeć wielki mecz w piłkę nożną. Muszą jednak uważać, gdyż po ustaleniu Iranu Islamską Republiką, kobietom nie wolno wchodzić na stadiony.
Dwoje nastolatków, którzy właśnie odbyli swój "pierwszy raz", poszukuje w środku nocy pomocy lekarskiej, ale ponieważ rzecz dzieje się w Teheranie, dziewczyna do szpitala powinna zgłosić się z ojcem lub dorosłym bratem.
Czarna, postmodernistyczna satyra na irański show-biznes. Współczesny Teheran oglądamy oczami Hasana - reżysera udręczonego zakazem kręcenia filmów. Przeżywający kryzys wieku średniego mężczyzna stracił zainteresowanie rodziną i zakochał się w wylansowanej przez siebie aktorce, która teraz występuje w filmach jego rywali. Co ciekawe, tych jest coraz mniej, bo po mieście grasuje seryjny morderca dekapitujący największych irańskich reżyserów. Dziwnym trafem nie chce uśmiercić Hasana, co jeszcze bardziej go rozsierdza. Czyżby aż tak niewiele znaczył? A może sam jest w te przestępstwa zamieszany?
Znana aktorka Behnaz Jafari otrzymuje dramatyczną wiadomość od młodej dziewczyny z irańskiej prowincji. Wraz z Jafarem Panahim (reżyser ponownie gra samego siebie) postanawia wyruszyć na północny wschód kraju. Oboje chcą poznać prawdę o nastolatce, która miała popełnić samobójstwo, gdy rodzina nie pozwoliła jej studiować w szkole aktorskiej. Ta filmowa podróż, dyskretnie inspirowana kinem Abbasa Kiarostamiego, jest nie tylko przejmującą opowieścią o trzech pokoleniach kobiet z aktorskimi aspiracjami, na których realizację wpływ miała zmieniająca się polityczno-społeczna rzeczywistość Iranu. Dla Panahiego to także pretekst do skonfrontowania własnego wyobrażenia o społecznej roli artysty z tym, jak sztukę filmową postrzegają zwyczajni ludzie. Irański twórca patrzy i słucha, a gdy może - pomaga i dodaje otuchy, cieszy się szacunkiem i go odwzajemnia, ale do zmian, których on sam pewnie tak pragnie, droga dużo dalsza niż z Teheranu na peryferia.
Opowieść o kobiecie żyjącej w Iranie, kraju w którym kobiety bez mężczyzn traktowane są jak duchy, same nie mogą nawet zameldować się w hotelu, nie mówiąc o czerpaniu przyjemności z życia. Noora się jednak nie poddaje i wciąż stara się walczyć z biurokratycznym reżimem o samorealizację jako kobieta, prawnik, żona bez męża przy boku, gdyż ten musi się ukrywać.
Mniej więcej 1500 lat temu w Bamian zostały wyrzeźbione w skale 30-metrowe posągi Buddy. Wznosiły się one w centrum jaskiń klasztornych, w których niegdyś mieszkało aż 3000 mnichów - wówczas Bamian pełniło rolę duchowej stolicy Afganistanu. W 2001 r. pomniki zostały wysadzone przez Talibów, którzy w ten sposób zniszczyli część światowego dziedzictwa. W jednej z jaskiń dawnego klasztoru mieszka dorastająca Bakhtay wraz z rodziną. W czasie, kiedy chłopcy w jej wieku z trudem uczą się alfabetu, ona musi siedzieć w domu. Bakhtay też chce nauczyć się czytać i pisać, więc marzy o tym, że będzie uczęszczać do nowej szkoły dla dziewcząt po drugiej stronie rzeki.