Dwie kobiety z teherańskiego środowiska artystycznego tworzą oazę wolności i siostrzanej więzi, dopóki ich krąg nie zostaje odkryty, co zmusza je do walki o przetrwanie.
Młody chłopak zapuszcza się każdego dnia na znajdujący się w niebezpiecznej strefie przygranicznej wrak statku. Stworzył tam sobie, swój mały prywatny raj. Łowi ryby i skorupiaki za pomocą prowizorycznych sieci i narzędzi, po czym sprzedaje je lub wymienia na pobliskim straganiku na różne przydatne rzeczy. Sielankę przerywa jednak pojawienie się na statku mówiącego innym językiem, młodego i uzbrojonego w karabin intruza, który dzieli powierzchnię statku na dwie części i żąda nieprzekraczania wyznaczonej linii. Z początku chłopak i intruz grają w przedziwną grę w kotka i myszkę, jednak z czasem znajdują więź porozumienia. W kraju podzielonym naturalnymi i sztucznymi granicami nawet między dwójką ludzi rodzą się niebezpieczne podziały.
Seti kocha muzykę i śpiew i pragnie, by jej głos został usłyszany. Jednak w Iranie prawo zabrania kobietom występowania publicznie, dlatego młoda dziewczyna postanawia zaangażować się w swój własny, osobisty protest. Ulica staje się jej sceną, a przypadkowi przechodnie – entuzjastyczną publicznością. Jej gwiazda rozbłyska. Seti staje się idolką swojego pokolenia, młodych ludzi, którzy nie chcą już żyć pod bezwzględną presją polityczną.
Trzech członków afgańskiej rodziny rozpoczyna nowe życie w Iranie jako uchodźcy. Nie zdają sobie jeszcze sprawy, że czekają ich dziesięciolecia walki o to, by poczuć się „jak w domu”. Mohammad, Leila i Qasem starają się odbudować swoje życie z wielkimi nadziejami, ale są uwięzieni w państwie, w którym ciągłe zagrożenie ze strony policyjnej przemocy, biurokracji i konfliktów zbrojnych dominuje nad wszystkim.
Nour nie ma łatwego życia. Rozstała się z przemocowym mężem i samotnie wychowuje syna. Na życie zarabia ryzykownie. Poznajemy ją, kiedy w czasie kontroli bezpieczeństwa na lotnisku ochrona każe jej zdjąć stylowy płaszcz. Pod nim Nour ukryła setki przemycanych przez siebie nielegalnie stworzeń: jaszczurek, żab i pająków. Bo Nour to współczesna czarownica. Sama w magię nie wierzy, ale przyciśnięta do muru przez okoliczności chce na niej zarabiać. Pracuje właśnie nad aplikacją umożliwiającą zdobycie wsparcia od rozmaitych szamanów i uzdrowicieli. Ale społeczność, w której Nour mieszka źle odbiera jej pomysł na życie. Napięcie zaczyna się od niechęci podszytej rasizmem, a potem płynnie przechodzi w brutalną przemoc.
Skazana za morderstwo męża, Tahereh odbyła karę, a teraz musi zmierzyć się z trwającym krótko terminem negocjacji z teściami, którzy zgodnie z prawem szariatu mają prawo albo ją stracić, albo wybaczyć jej – za odpowiednią opłatą.
Mahnaz, 40-letnia owdowiała pielęgniarka, zmaga się ze swoim zbuntowanym synem Aliyarem, który został zawieszony w szkole. Napięcia rodzinne osiągają szczyt podczas ceremonii zaręczyn z jej nowym chłopakiem Hamidem, a następnie dochodzi do tragicznego wypadku. Po wszystkim Mahnaz będzie zmuszona stawić czoła zdradzie i stracie oraz wyruszyć na poszukiwanie sprawiedliwości.
Sara Shahverdi jest pierwszą radną wybraną przez mieszkańców swojej wsi w Iranie. Jako radna zamierza przełamać długoletnie tradycje patriarchalne, szkoląc nastoletnie dziewczęta w jeździe na motocyklach i powstrzymując małżeństwa dzieci. Kiedy pojawiają się oskarżenia kwestionujące intencje Sary w kwestii wzmocnienia pozycji dziewcząt, jej własna tożsamość zostaje wystawiona na próbę.
Ten film to moja odpowiedź jako filmowca na trwające masakry Palestyńczyków. Cud wydarzył się, gdy znalazłem Fatem Hassounę, którą przedstawił mi palestyński przyjaciel. Od tamtej pory pożyczyła mi swoje oczy, aby zobaczyć Gazę, gdzie stawiała opór, dokumentując wojnę, a ja stałem się łącznikiem między nią a resztą świata, z jej „więzienia w Gazie”, jak to nazywała. Utrzymywaliśmy tę linię życia przez ponad 200 dni. Kawałki pikseli i dźwięków, którymi się wymienialiśmy, stały się filmem, który widzisz. Zabójstwo Fatem 16 kwietnia 2025 r. po izraelskim ataku na jej dom na zawsze zmienia jego znaczenie.
18-letnia Sonita (Sonita Alizadeh), chciałaby, żeby jej rodzicami byli Michael Jackson i Rihanna. Nielegalna Afganka, uchodźczyni w Iranie, żyła przez dziesięć lat w ubogich przedmieściach Teheranu. Sonita marzy o zostaniu artystką, piosenkarką pomimo przeszkód napotykanych w Iranie i ze strony jej rodziny. Ale jej matka dała jej inny los: wyszła za mąż na siłę i została sprzedana za 9000 dolarów. Jednakże Sonita nie zamierza złożyć broni: lekkomyślna i namiętna, chce wyjść z konserwatywnej kultury i postanawia walczyć ze swoim życiem.