Filmy Iran

Dramat Bahmana Ghobadiego był pierwszym filmem wyprodukowanym w Iraku po upadku reżimu Saddama Husajna. Jego akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim zamieszkałym przez społeczność kurdyjską. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie spod irackiego reżimu. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Pod jego kierownictwem dzieci z narażeniem życia oczyszczają okolicę z min lądowych. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym mieszkańcy mogą dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej niepełnosprawny brat Henkov. Chłopiec zdaje się posiadać dar jasnowidzenia.

Czy może być coś gorszego niż zgubienie bucików siostry, które mieliśmy odebrać od szewca? NIE! Przekonuje się o tym mały chłopiec. Wie, że ojca nie stać na nowe buciki i postanawiają z siostrą zachować to w tajemnicy. Ale w czymś trzeba chodzić do szkoły, a jedyne buty to te, w których chodzi Ali. Postanawiają nosić je razem - najpierw siostra do szkoły, a później on. Zdarza się jednak, że Ali spóźnia się do szkoły, co grozi mu wyrzuceniem i przyprowadzeniem ojca. Do tego nie może dojść, bo wszystko by się wydało. Jedynym ratunkiem jest zdobycie trzeciego miejsca w zawodach, gdzie nagrodą są buty.

Bahram to 40-letni filmowiec, który poświęcił całą swoją karierę kręceniu filmów, z których żaden nigdy nie został dopuszczony do emisji w Iranie. Jego najnowszy film, na który Ministerstwo Kultury po raz kolejny odmówiło mu pozwolenia, popycha go na skraj buntu. Przy boku swojego ciętego języka, jeżdżącego na skuterze Vespa producentki Sadaf, wyrusza w misję, by zaprezentować swój film irańskiej publiczności – omijając państwową cenzurę, absurdalną biurokrację i własne wątpliwości.

Wiosennego dnia młoda para rozstaje się i znów spotyka: Nima, pogrążony w biurowej rutynie i wieczornej imprezie, i Tara, przemierzająca targowiska w poszukiwaniu zarówno sukienki, jak i miejsca, gdzie mogłaby skryć swoje sekrety. Tymczasem Aban, młoda kobieta uwikłana w dreszcz pierwszej miłości, wyrusza w podróż. Ich ścieżki, jednocześnie zwyczajne i brzemienne w skutki, zaczynają się zazębiać i powtarzać w sposób wykraczający poza granice czasu i przestrzeni.

Dwójka młodych ludzi - dziewczyna i chłopak - po odsiedzeniu wyroku podejmują decyzję o założeniu zespołu. Jadą do Teheranu, aby tam poszukać ludzi do składu. Szans na grę w ojczyźnie nie mają, planują więc wyjazd do Europy, ale do tego potrzebne są paszporty i dużo pieniędzy...

Młody chłopak zapuszcza się każdego dnia na znajdujący się w niebezpiecznej strefie przygranicznej wrak statku. Stworzył tam sobie, swój mały prywatny raj. Łowi ryby i skorupiaki za pomocą prowizorycznych sieci i narzędzi, po czym sprzedaje je lub wymienia na pobliskim straganiku na różne przydatne rzeczy. Sielankę przerywa jednak pojawienie się na statku mówiącego innym językiem, młodego i uzbrojonego w karabin intruza, który dzieli powierzchnię statku na dwie części i żąda nieprzekraczania wyznaczonej linii. Z początku chłopak i intruz grają w przedziwną grę w kotka i myszkę, jednak z czasem znajdują więź porozumienia. W kraju podzielonym naturalnymi i sztucznymi granicami nawet między dwójką ludzi rodzą się niebezpieczne podziały.

Seti kocha muzykę i śpiew i pragnie, by jej głos został usłyszany. Jednak w Iranie prawo zabrania kobietom występowania publicznie, dlatego młoda dziewczyna postanawia zaangażować się w swój własny, osobisty protest. Ulica staje się jej sceną, a przypadkowi przechodnie – entuzjastyczną publicznością. Jej gwiazda rozbłyska. Seti staje się idolką swojego pokolenia, młodych ludzi, którzy nie chcą już żyć pod bezwzględną presją polityczną.

Pewnego dnia głęboko wierzący mężczyzna śni o skrzyni złota ukrytej w jaskini. Przekonany, że sen to znak od Boga, wyrusza na poszukiwania.

Skazana za morderstwo męża, Tahereh odbyła karę, a teraz musi zmierzyć się z trwającym krótko terminem negocjacji z teściami, którzy zgodnie z prawem szariatu mają prawo albo ją stracić, albo wybaczyć jej – za odpowiednią opłatą.

Mahnaz, 40-letnia owdowiała pielęgniarka, zmaga się ze swoim zbuntowanym synem Aliyarem, który został zawieszony w szkole. Napięcia rodzinne osiągają szczyt podczas ceremonii zaręczyn z jej nowym chłopakiem Hamidem, a następnie dochodzi do tragicznego wypadku. Po wszystkim Mahnaz będzie zmuszona stawić czoła zdradzie i stracie oraz wyruszyć na poszukiwanie sprawiedliwości.