Filmy Iran

Najlepszy na świecie płatny zabójca, zwany Golgo 13 zostaje wynajęty do wyeliminowania gangstera Maxa Boa.

Dramat Bahmana Ghobadiego był pierwszym filmem wyprodukowanym w Iraku po upadku reżimu Saddama Husajna. Jego akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim zamieszkałym przez społeczność kurdyjską. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie spod irackiego reżimu. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Pod jego kierownictwem dzieci z narażeniem życia oczyszczają okolicę z min lądowych. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym mieszkańcy mogą dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej niepełnosprawny brat Henkov. Chłopiec zdaje się posiadać dar jasnowidzenia.

Kandahar opowiada historię młodej dziennikarki, Nafas, aktualnie mieszkającej w Kanadzie, która jako dziecko wyemigrowała z Afganistanu. Teraz jedzie do swojej ojczyzny. Jej siostra chce popełnić samobójstwo podczas najbliższego zaćmienia Słońca. Nafas postanawia odwieść ją od tego zamiaru. Ścigając się ze Słońcem, przemierza kraj ogarnięty wojną z talibami.

Dziesięć osób przybywa do odosobnionego miejsca na irańskiej pustyni, ponad 200 mil od najbliższego miasta. Zostali zaproszeni przez tajemniczego nieznajomego pod różnymi pretekstami. Po przybyciu na miejsce goście nie spotykają pana domu, lecz słyszą jego głos, który oskarża ich wszystkich o zbrodnię, za którą teraz będą musieli zapłacić własnym życiem.

Rodzeństwo Zahed i Gol Ghoti dnie spędza na ulicach Kabulu, a noce w więzieniu, gdzie karę odbywa ich matka. Wkrótce jednak bezdomne dzieciaki dostają zakaz wstępu na teren więzienia. Razem z uratowanym z rąk bandy wyrostków psem ruszają na ulice miasta, aby dokonać jakiegoś przestępstwa i dać się zaaresztować. Wydaje im się, że to jedyny sposób, by ponownie mogli spotkać się z matką. Okazuje się jednak, że nie jest to wcale takie proste.

Pierwszy fabularny film zrealizowany po upadku Talibów. Samira Makhmalbaf, reżyserka tego obrazu pokazuje światu pragnienia afgańskich kobiet, które próbują się odnaleźć w nowym porządku. Nogreh ma wielkie ambicje, by zostać pierwszą kobietą prezydentem. Na razie musi wymykać się chyłkiem do nowej szkoły, zrzucając po drodze burkę. Siłą tego filmu nie jest uproszczona psychologia, ale obraz, muzyka i osobliwy humor.

Stary były kapitan cierpiący na zespół stresu pourazowego mieszka z córką w skromnym domu nad morzem. Żyją w samotności i zmagają się z ciężkim życiem. Stary kapitan chce być troskliwym i kochającym ojcem, ale nie potrafi. Pewnego ranka dzieje się coś nieoczekiwanego. To wydarzenie może być albo nowym kłopotem albo szczęściem w nieszczęściu.

Irański Kurdystan, blisko granicy z Irakiem. Pięcioro rodzeństwa, 2 bracia i 3 siostry, żyje na granicy egzystencji. Młodszy chłopiec poważnie choruje, jest kaleką. Lekarstwo, które przyjmuje, jest drogie, a lekarz twierdzi, że chłopiec powinien jak najszybciej poddać się operacji, inaczej wkrótce umrze. Operacja jednak wcale nie daje gwarancji, że chłopiec przeżyje po niej nawet rok. Najstarszy brat robi wszystko, żeby mu pomóc i utrzymać rodzinę. Rezygnuje ze szkoły i podejmuje się pracy przemytnika, która jest bardzo ciężka i niebezpieczna. Chłopiec nie ma swojego muła, musi więc towary nieść na plecach. Nie zawsze dostaje za to zapłatę od dorosłych. Góry są zaminowane, żołnierze irańscy urządzają na Kurdów zasadzki. Konie, pojone przez przemytników alkoholem, żeby mogły znieść trudne warunki przeprawy, nie zawsze są w stanie podnieść się po upadku. Cierpią podobnie jak ludzie, a ludzie reagują podobnie jak zwierzęta. Pomimo wysiłków najstarszego brata, rodzina nie jest jednak w stanie zapłacić za operację. Starsza siostra decyduje się więc przyjąć oświadczyny ze strony Irakijczyka, który obiecuje finansową pomoc i operację dla chłopca w Iraku. Zabiera kalekiego brata w drogę do Iraku. Rodzina pana młodego nie pozwala mu jednak przekroczyć granicy i nie zgadza się na rozwód dziewczyny. Daje tylko najstarszemu bratu konia. Najstarszy brat wraca z chorym chłopcem do Iraku. Czasu na operację jest coraz mniej. Decyduje się jeszcze raz przekroczyć granicę, aby w Iraku sprzedać konia, bo tam dostanie za niego więcej pieniędzy. Przemytnicy pozwalają mu iść ze sobą i zabrać chorego pod warunkiem, że obciąży swojego konia przemycanymi towarami i zrobi to za darmo. Jest bardzo zimny dzień, przemytnicy dolewają więc do wody dla koni podwójną dawkę alkoholu. W górach żołnierze urządzają na nich zasadzkę. Wszyscy uciekają, ale koń chłopca nie może się podnieść....

Nastolatek Motu mieszka w wiosce rybackiej na południu Iranu. Ponieważ w morzu nie ma już ryb, cała wioska utrzymuje się z przemytu towarów, a czasem także ludzi. Od czasu do czasu na brzegu zjawiają się duże, tajemnicze paczki. Mieszkańcy ukrywają je, by następnie puścić w dalszy obrót. Ojciec Motu kilka dni wcześniej wyjechał z wioski, ale jak dotąd nie dał znaku życia. W oczekiwaniu na powrót ojca Motu zarabia na utrzymanie i opiekuje się matką i siostrą. Sporo czasu poświęca też na piłkę nożną, marząc o tym, by być równie bogatym i sławnym jak Ronaldinho. Film nakręcony w czystej, realistycznej stylistyce, przypominającej dzieła dawnych irańskich mistrzów kina. Refleksja nad przemianami, jakie czekają rybacką wioskę, która musi odejść od tradycyjnego stylu życia i dostosować się do współczesnego świata konsumpcji.

Amir kocha Narges, a Narges kocha Amira. Jednak ich marzenia o wspólnym życiu zderzają się z tradycjami, korupcją i hierarchią społeczną w Iranie.