Kandahar opowiada historię młodej dziennikarki, Nafas, aktualnie mieszkającej w Kanadzie, która jako dziecko wyemigrowała z Afganistanu. Teraz jedzie do swojej ojczyzny. Jej siostra chce popełnić samobójstwo podczas najbliższego zaćmienia Słońca. Nafas postanawia odwieść ją od tego zamiaru. Ścigając się ze Słońcem, przemierza kraj ogarnięty wojną z talibami.
Młode rodzeństwo, Gol Ghoti i Zahed, co noc odwiedza swą matkę w więzieniu, by spać z nią w jej celi. Gdy pewnego wieczora tym "nocnym więźniom" zabroniono wstępu na teren więzienia, ruszają na ulice Kabulu, by dokonać jakiegoś przestępstwa i dać się zaaresztować. Wydaje im się, że to jedyny sposób, by ponownie ujrzeć matkę. Z uratowanym przed bandą dzieciaków psem u boku wkraczają w pełen niebezpieczeństw świat dorosłych.
Pierwszy fabularny film zrealizowany po upadku Talibów. Samira Makhmalbaf, reżyserka tego obrazu pokazuje światu pragnienia afgańskich kobiet, które próbują się odnaleźć w nowym porządku. Nogreh ma wielkie ambicje, by zostać pierwszą kobietą prezydentem. Na razie musi wymykać się chyłkiem do nowej szkoły, zrzucając po drodze burkę. Siłą tego filmu nie jest uproszczona psychologia, ale obraz, muzyka i osobliwy humor.
Stary były kapitan cierpiący na zespół stresu pourazowego mieszka z córką w skromnym domu nad morzem. Żyją w samotności i zmagają się z ciężkim życiem. Stary kapitan chce być troskliwym i kochającym ojcem, ale nie potrafi. Pewnego ranka dzieje się coś nieoczekiwanego. To wydarzenie może być albo nowym kłopotem albo szczęściem w nieszczęściu.
Nastolatek Motu mieszka w wiosce rybackiej na południu Iranu. Ponieważ w morzu nie ma już ryb, cała wioska utrzymuje się z przemytu towarów, a czasem także ludzi. Od czasu do czasu na brzegu zjawiają się duże, tajemnicze paczki. Mieszkańcy ukrywają je, by następnie puścić w dalszy obrót. Ojciec Motu kilka dni wcześniej wyjechał z wioski, ale jak dotąd nie dał znaku życia. W oczekiwaniu na powrót ojca Motu zarabia na utrzymanie i opiekuje się matką i siostrą. Sporo czasu poświęca też na piłkę nożną, marząc o tym, by być równie bogatym i sławnym jak Ronaldinho. Film nakręcony w czystej, realistycznej stylistyce, przypominającej dzieła dawnych irańskich mistrzów kina. Refleksja nad przemianami, jakie czekają rybacką wioskę, która musi odejść od tradycyjnego stylu życia i dostosować się do współczesnego świata konsumpcji.
Film opowiada historię Youssefa, profesora uniwersyteckiego, który wiele lat temu stracił wzrok w wyniku tragicznego wypadku. Poddaje się długotrwałemu leczeniu we Francji, które przynosi upragnione skutki - Youssef odzyskuje wzrok. Ale czy będzie umiał powrócić do normalnego życia w zderzeniu z rzeczywistością, której nie widział przez kilkanaście lat?
Grupa mężczyzn wchodzi na górę niosąc wielkie, czarne tablice. Są to nauczyciele idący szukać uczniów w Kurdystanie na terenie Iranu blisko irańskiej granicy. Film skupia się na losach Saida i Reeboira, których tablice znajdą wiele innych zastosowań niż jedynie podstawowe przekazywanie wiedzy.