Filmy Iran

Teheran, czerwiec 2009 roku. Opozycja zarzuciła władzy sfałszowanie wyników wyborów prezydenckich. W proteście ludzie wyszli na ulicę. Według nieoficjalnych danych w wyniku kilkudniowych starć ze służbami bezpieczeństwa zginęło ponad 100 osób. Jedno z mieszkań w stolicy staje się miejscem schronienia dla kobiety i mężczyzny, którzy chcą poinformować świat o przebiegu zdarzeń. Zamknięci w czterech ścianach mają tylko telefon komórkowy, komputer i swoje towarzystwo. Z czasem pojawi się też miłość.

Najlepszy na świecie płatny zabójca, zwany Golgo 13 zostaje wynajęty do wyeliminowania gangstera Maxa Boa.

Mamy wolną wolę i teoretycznie możemy zrobić wszystko. Gdy okazuje się, że bohater filmu chce sobie odebrać życie i przygotował już sobie "grób" w postaci dołu w ziemi, zaczyna się problem. Kto go zakopie? Ludzie, których prosi - odmawiają. Na ironię losu prośbę tę chce spełnić mężczyzna, który też chciał się kiedyś targnąć na własne życie, a odwiódł go od tego...

Kandahar opowiada historię młodej dziennikarki, Nafas, aktualnie mieszkającej w Kanadzie, która jako dziecko wyemigrowała z Afganistanu. Teraz jedzie do swojej ojczyzny. Jej siostra chce popełnić samobójstwo podczas najbliższego zaćmienia Słońca. Nafas postanawia odwieść ją od tego zamiaru. Ścigając się ze Słońcem, przemierza kraj ogarnięty wojną z talibami.

Dramat Bahmana Ghobadiego był pierwszym filmem wyprodukowanym w Iraku po upadku reżimu Saddama Husajna. Jego akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim zamieszkałym przez społeczność kurdyjską. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie spod irackiego reżimu. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Pod jego kierownictwem dzieci z narażeniem życia oczyszczają okolicę z min lądowych. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym mieszkańcy mogą dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej niepełnosprawny brat Henkov. Chłopiec zdaje się posiadać dar jasnowidzenia.

Młode rodzeństwo, Gol Ghoti i Zahed, co noc odwiedza swą matkę w więzieniu, by spać z nią w jej celi. Gdy pewnego wieczora tym "nocnym więźniom" zabroniono wstępu na teren więzienia, ruszają na ulice Kabulu, by dokonać jakiegoś przestępstwa i dać się zaaresztować. Wydaje im się, że to jedyny sposób, by ponownie ujrzeć matkę. Z uratowanym przed bandą dzieciaków psem u boku wkraczają w pełen niebezpieczeństw świat dorosłych.

Pierwszy fabularny film zrealizowany po upadku Talibów. Samira Makhmalbaf, reżyserka tego obrazu pokazuje światu pragnienia afgańskich kobiet, które próbują się odnaleźć w nowym porządku. Nogreh ma wielkie ambicje, by zostać pierwszą kobietą prezydentem. Na razie musi wymykać się chyłkiem do nowej szkoły, zrzucając po drodze burkę. Siłą tego filmu nie jest uproszczona psychologia, ale obraz, muzyka i osobliwy humor.

Stary były kapitan cierpiący na zespół stresu pourazowego mieszka z córką w skromnym domu nad morzem. Żyją w samotności i zmagają się z ciężkim życiem. Stary kapitan chce być troskliwym i kochającym ojcem, ale nie potrafi. Pewnego ranka dzieje się coś nieoczekiwanego. To wydarzenie może być albo nowym kłopotem albo szczęściem w nieszczęściu.

Film opowiada o poświęceniu i miłości, które okazują sobie dzieci. Uczucia te są okazywane naturalnie, skromnie, z pokorą, wbrew trudnościom życia, wiele mówią o wielkości człowieka. Surowa rzeczywistość filmowego świata – ostra zima, ośnieżone szczyty gór, ascetyczne, graniczące z nędzą życie, wydobywają moralną wielkość decyzji małych bohaterów filmu. [opis dystrybutora]

Nastolatek Motu mieszka w wiosce rybackiej na południu Iranu. Ponieważ w morzu nie ma już ryb, cała wioska utrzymuje się z przemytu towarów, a czasem także ludzi. Od czasu do czasu na brzegu zjawiają się duże, tajemnicze paczki. Mieszkańcy ukrywają je, by następnie puścić w dalszy obrót. Ojciec Motu kilka dni wcześniej wyjechał z wioski, ale jak dotąd nie dał znaku życia. W oczekiwaniu na powrót ojca Motu zarabia na utrzymanie i opiekuje się matką i siostrą. Sporo czasu poświęca też na piłkę nożną, marząc o tym, by być równie bogatym i sławnym jak Ronaldinho. Film nakręcony w czystej, realistycznej stylistyce, przypominającej dzieła dawnych irańskich mistrzów kina. Refleksja nad przemianami, jakie czekają rybacką wioskę, która musi odejść od tradycyjnego stylu życia i dostosować się do współczesnego świata konsumpcji.