Komedia 1980

Bohaterami opisywanego filmu są czterej młodzi ludzie, którzy z różnych powodów trafiają do szkoły wojskowej imienia Sheldona R. Weinberga. Niestety, nad naukę przedkładają dobrą zabawę, co staje się początkiem serii przezabawnych perypetii.

Dzielny marynarz Popeye przybywa do miasteczka Sweet Haven. Szuka tam swojego ojca, który zostawił go wiele lat temu. Na miejscu zostaje chłodno przyjęty przez mieszkańców miasteczka, chociaż bardzo stara się być przyjacielski. Wynajmuje pokój w domu rodziców Oliwii, w które się zakochuje. Na dodatek, ktoś podrzucił im małego chłopca, którym będą się musieli opiekować. To nie spodoba się narzeczonemu Oliwii, marynarzowi Bluto, który będzie się chciał zemścić.

Bezrobotny urzędnik pocztowy z prowincji wyrusza do Warszawy w poszukiwaniu pracy. Przez przypadek znajduje na ulicy zaproszenie na rządowy raut. Awantura urządzona dyrektorowi gabinetu premiera sprawia, że staje się bohaterem wieczoru. Tak rozpoczyna się zawrotna kariera Nikodema Dyzmy.

Stary Harpagon to straszny skąpiec. Codziennie nosi ten sam czarny kaftan, pomimo, że jest zniszczony. A jego niechęć do dawania datków na biednych, czy kościół jest wręcz legendarna. Jego jedyną troską jest codzienne oglądanie zakopanych w ogrodzie 10.000 skudów. Jednakże sądzi, że to za mało. Postanawia więc powydawać bogato swe dzieci. Nie liczy się zupełnie z ich własnymi planami życiowymi.

Bandyta i Cledus przewożą ciężarną słonicę z Florydy do Teksasu, mając na to zaledwie 3 dni. W pościg za nimi ponownie rusza szeryf Justice.

Błyskotliwy, surrealistyczny, zabawny - zachwycali się krytycy. Dzieło Felliniego nie każdego jednak zachwyci. Ale też nikogo nie pozostawi obojętnym wobec tego filmu. Oto poznajemy Snaporaza - kobieciarza, który nie marnuje żadnej okazji do podboju. Jedna z tychże okazji powoduje, że nasz bohater podążając za nią trafi wprost do miasta, które od początku wydaje się być inne niż zwykłe miasta - jest to bowiem miasto kobiet, w którym na dodatek akurat trwa kongres feministek. Snaporaz trafia więc prosto w środek agresywnych, pożądających i kipiących nieskrywanym seksapilem kobiet, które w połączeniu z męskimi fantazjami głównego bohatera, kreowanego przez Marcello Mastroianniego, są kanwą opowieści Felliniego.

Śląsk, lato 1939. Aktorska trupa wystawia na podwórku spektakl. Jeden z nich, Francik zaczyna opowieść o swym życiu. Od czasów powstań śląskich, dnia narodzin, poprzez strajki w kopalni ojca, uliczne demonstracje, śmierć ojca, dojrzewanie. Później przychodzi praca w kopalni, więzienie jako działacz komunistyczny. Ciągła bieda. Zbliża się wojna...

Wypadek, jakiemu uległ podczas patrolu policjant Dave Speed, przyniósł nieoczekiwany efekt. Niemal magiczna moc organizmu bohatera pozwala mu rozwiązywać wiele skomplikowanych sytuacji, ale także jeszcze bardziej gmatwać te najprostsze, co powoduje totalne zamieszanie.

Młody aktor chcąc pomóc uciśnionym ludziom, przebiera się za mnicha z klasztoru Shaolin. Początkowo przestraszeni napastnicy uciekają przed nim, jednak ich szef nie bojąc się umiejętności rzekomego mnicha wyzywa go do walki. Pobity i upokorzony Chao Yen-Cheh postanawia udać się do klasztoru Shaolin, by tam nauczyć się walczyć i tym razem naprawdę pomóc ludziom. Niestety mnisi zamiast szkolenia karzą mu budować i rozbierać rusztowania. Po kilku latach okazuje się jednak, że praca była doskonałym treningiem, a Chao nadył mistrzowskie umiejętności.

Producent filmowy po latach zastanawia się nad swoją karierą, nad tym czego dokonał. Ile z tego naprawdę było dobre, a ile to tylko pochwały otaczających go ludzi. Niemal stale są przy nim trzy kobiety - aktorka, śliczna francuska rozwódka i skrzypaczka - lesbijka. Gorzkie spojrzenie na sławę, popularność i sukces...