Romans 2020

Za kulisami starannie przygotowywanego, wystawnego ślubu polityka z Bostonu dochodzi do szeregu miłosnych perypetii. W wielowątkowej i pełnej humoru opowieści spotkają się ze sobą: nadąsany cateringowiec celebrytów (Jeremy Irons), który nawiązuje relację z niedowidzącą kobietą (Diane Keaton), początkująca organizatorka wesel (Maggie Grace) i zakochany w jednej z pasażerek przewodnik miejskich wycieczek (Andrew Bachelor). Emocjonujące przygody odmienią życie każdego z nich, udowadniając, że miłość potrafi być nieprzewidywalna.

W dynamicznej scenerii współczesnego miasta rozgrywa się historia Lei (Heart Evangelista) i Erika (Paulo Avelino), którzy stają się nietypową parą mentor-uczeń. Lea, zmagająca się z miłosnymi niepowodzeniami, postanawia zmienić swoje podejście do związków. Zwraca się o pomoc do Erika, znanego podrywacza o nieprzeciętnym uroku. Mężczyzna podejmuje się roli nauczyciela, wprowadzając ją w świat randkowych sztuczek i zasad. Ich relacja szybko ewoluuje, budząc pytania o granice między nauką a prawdziwymi uczuciami. Czy wspólna droga przyniesie im odpowiedzi na temat miłości?

Natalie Simmons (Bethany Joy Lenz) pracuje w stacji telewizyjnej w San Francisco, ale pewnego dnia zostaje zwolniona z pracy i wraca do swojego rodzinnego miasta w Oregonie, żeby pomóc mamie (Mary-Margaret Humes) w organizacji dorocznego festynu walentynkowego. Natalie jest oficjalnie zaręczona, ale widok szarmanckiego i przystojnego Zacha Williamsa (Luke Macfarlane), faceta, który dziesięć lat wcześniej złamał jej serce i zerwał zaręczyny, kompletnie wytrąca ją z równowagi.

Po zakończeniu stanu wojennego na Tajwanie w 1987 roku zakochani Jia-han i Ptasiek doświadczają homofobii, stygmatyzacji społecznej i nacisków ze strony swoich rodzin.

Suzanne, imienniczka bohaterki filmu Za naszą miłość Maurice'a Pialata, którego plakat wisi w jej pokoju, jest szesnastolatką mieszkającą w Paryżu. Wydaje się bardziej dojrzała od swoich rówieśników, nieco zagubiona i przede wszystkim znudzona licealnym życiem – nie pociąga jej ani plotkowanie z koleżankami, ani picie piwa na imprezach. Pewnego dnia poznaje starszego od siebie mężczyznę, który zaczyna ją fascynować i szybko staje się odskocznią od nastoletniego świata. Oboje bohaterów zdaje się wiele dzielić, ale niewątpliwie łączy jedno: rodzaj romantycznego ennui, poczucie nieobecności i egzystencjalnego zawieszenia. Szesnaście mgnień wiosny to niepozbawiona melancholii opowieść o pierwszej miłości, dojrzewaniu i nastoletnich niepokojach. Eleganckie kadry rozsadza jednocześnie smutek i młodzieńcza energia, którą wspaniale oddaje Suzanne Lindon – reżyserka i jednocześnie odtwórczyni głównej roli.

Borykająca się z trudami codzienności wdowa spotyka optymistycznego nieznajomego, który ma dla niej wiadomość mogącą zmienić jej życie.

Student pierwszego roku przeżywa ciężkie chwile. Wszystko powoli się zmienia, kiedy na szalonej imprezie w bractwie poznaje pewną dziewczynę.

Plan Hayley, aby spędzić Boże Narodzenie z nowymi teściami swojej siostry, bierze w łeb, gdy niespodziewanie pojawia się mężczyzna, przez którego zerwała z chłopakiem.

Po śmierci żony Dawidowi coraz trudniej porozumieć się z nastoletnią córką. Jules czuje się osaczona i nierozumiana, a on coraz bardziej bezsilny i osamotniony. By znaleźć tacie nową partnerkę, a sobie bratnią duszę, Jules postanawia założyć mu profile na portalach randkowych. Sprawy nieoczekiwanie przybierają komiczny obrót, bo choć kandydatek nie brakuje, wszystkie zdecydowanie odbiegają od oczekiwań Dawida… i Jules. Czy w gwiazdkowy wieczór wszystko się odmieni?

Sophie ucieka z miejskiego zgiełku i wynajmuje domek od wdowca i jego córki. Dziewczynka zauważa natychmiast, że między Sophie a jej ojcem, Michaelem, rodzi się nić porozumienia.