Czasy Vana Wildera bezpowrotnie minęły, ale schedę po nim przejął jego uczeń Taj. Chłopak wyjeżdża do Anglii na prestiżowy uniwersytet Oxford, by w murach tej uczelni doskonalić swoją wiedzę i umiejętności. Na miejscu okazuje się, że uczelni pełna jest kujonów, nie potrafiących skorzystać z uroków studiowania. Wiele nie myśląc Taj postanawia coś z tym zrobić.
Vivian - młoda kobieta, która mieszka w Bukareszcie, przez całe życie ucieka przed prawdą i tajemnicą swojego rodu. Kiedy spotyka młodego Amerykanina Aidana, zakochuje się w nim, co spotyka się ze sprzeciwem rodziny. Vivian musi wybrać między miłością, a lojalnością wobec tych, którzy ją wychowali. Między Aidanem a Gabrielem (Olivier Martinez), który ma zostać jej mężem zgodnie z przepowiednią i życzeniem klanu. Aidan jest na drodze do odkrycia tajemnicy Gabriela, który żeby chronić siebie i najbliższych urządza rytualne polowanie na Aidana. Czy Vivian potrafi ochronić ukochanego, czy więzy krwi będą silniejsze?
Dwie przyjaciółki, studentki Marie (Cecile De France) i Alex (Maiween Le Besco), postanawiają spędzić weekend w położonym na odludziu domu rodziców Alex. Mają zamiar przygotowywać się do egzaminu, a przy okazji odpocząć. Plany biorą w łeb, kiedy do drzwi niespodziewanie puka nieznajomy. Pierwsze cięcie brzytwą rozpoczyna niewyobrażalny koszmar. Zamiast weekendowej idylli dziewczyny mają przed sobą wielogodzinną bitwę z sadystycznym psychopatą, którego krwiożerczość wydaje się być nieograniczona. Kiedy Alex dostaje się w łapy mordercy i zostaje przez niego uwięziona, już tylko od Marie zależy, czy w tej nierównej walce zdoła ocalić życie swoje i przyjaciółki...
Rose i Lissa mają takie same problemy jak wszystkie nastolatki, tyle że uczą się w Akademii wampirów – tajemnej szkole z internatem. Tu uczniowie dzielą się na morojów (śmiertelne, pokojowo nastawione wampiry) i dampiry (w ich żyłach płynie krew wampirów i ludzi, są opiekunami morojów). Choć nieśmiała Lissa jest księżniczką morojów, a buntownicza i żywiołowa Rose – dampirką, są połączone telepatyczną więzią i wierzą, że ich przyjaźń będzie trwać wiecznie. Pod warunkiem jednak, że przetrwają do końca roku szkolnego. A nie będzie to proste zadanie, bo szybko zorientują się, że to właśnie w Akademii grozi im największe niebezpieczeństwo. Dodatkowo wbrew wszelkim regułom Lissa zakocha się w tajemniczym Christianie, a Rose w kimś, w kim nigdy nie powinna – czyli w szkolącym ją mentorze.
Dwa gigantyczne węże uciekają z tajnego laboratorium genetycznego. Naukowcy wiedząc, że trzeba je szybko złapać, wysyłają za nimi oddział myśliwych. Ci nie wiedząc w co się pakują odnajdują kryjówkę węży. Ale odszukać je to nie to samo co zabić. Już wkrótce się o tym przekonają.
W Wigilię świąt Bożego Narodzenia w 1914 r. w okopach żołnierzy niemieckich, francuskich i angielskich doszło do spontanicznego zawieszenia broni. Przyczyniła się do tego głośno śpiewana kolęda. Duńska śpiewaczka Anna Sorensen (Diane Kruger) zostaje zaproszona blisko linii frontu, by zaśpiewać dla niemieckich oficerów. Kiedy rozbrzmiewa kolęda "Cicha noc", żołnierze z przeciwnych stron wychodzą z okopów i razem uczestniczą we mszy. Nazajutrz dzielą się jedzeniem, odbywa się nawet mecz piłki nożnej. Ale przecież zawieszenie broni nie może trwać wiecznie...
Dwójka pasażerów (Leelee Sobieski i Steve Zahn) i konduktor (Danny Glover) odkrywają ciało martwego mężczyzny w jednym z przedziałów nocnego pociągu. Przy zwłokach znajdują cenne diamenty i po chwili wahania postanawiają zachować je dla siebie. Muszą jednak pozbyć się ciała, tak, by nikt nie dowiedział się prawdy. Chcą ukryć je w kufrze i wyrzucić z pociągu, gdy ten będzie mijał rzekę. Z pozoru prosty plan zaczyna się komplikować, kiedy okazuje się, że zwłoki nie zmieszczą się w za małym kufrze – przynajmniej w całości... Obcy sobie ludzie, którzy przypadkowo zostali wspólnikami, zaczynają wpadać w paranoję. Każdy po cichu spiskuje przeciw któremuś z partnerów. Nikt nie jest bezpieczny. Nikomu nie można ufać.
Noworosja – państwo-widmo, rządzone przez watażków, istniejące tylko dzięki wsparciu mitycznej matki – Rosji. Tu propaganda uchodzi za prawdę, wojna za pokój, a nienawiść deklarowana jest jako miłość. Łoźnica zrobił film na wskroś nowoczesny. Odwołuje się do tego, jak dziś postrzegamy świat - często pokawałkowany na dziesiątki filmików, które scrollujemy z rosnącą obojętnością. Film, podzielony na 13 segmentów, będący galerią osobliwych postaci, zmierza ku szokującemu finałowi.
Touch Me Not to oda do ludzkiego ciała i związanych z nim pragnień, ale przede wszystkim ― wezwanie do akceptacji odmienności. Adina Pintilie testuje w swoim filmie terapeutyczny potencjał dotyku, obnażenia ciała i emocji, a towarzyszy jej w tym trójka bohaterów. Wszyscy mierzą się przed kamerą z tym, co ich blokuje, ogranicza, przeraża. Obserwując relacje między nimi, Pintilie stawia pytania o to, jak rozumiemy „intymność”, „piękno”, „związki” czy „pożądanie”. W czasach, w których ciało może stać się polem ideologicznej bitwy, nagość okazuje się manifestacją wolności.
Piękna, wielorasowa suczka Marona trafia w ręce coraz to nowych właścicieli. Świat ludzi bywa jednak skomplikowany, czasem aż za bardzo dla małego psa, który nie chce niczego oprócz kochającego ją człowieka. Każdy z napotkanych przez kundelkę ludzi nadaje jej nowe imię: akrobata Manole nazywa ją Aną, robotnik Istvan – Sarą, dziewczynka Solange – Maroną. Niestety żaden z domów nie jest na tyle odpowiedzialny, by suczka mogła zagościć w nim na stałe. A gdyby ludzie byli tak samo zależni od zwierząt, jak one od nich?