Filmy Ukraina

Księcia i jego domowników męczą złe duchy, które zamieszkały w ich zamku pod Lwowem. Ostatnią nadzieją rodziny jest wnuk starego ekonoma. Okoliczni mieszkańcy nazywają go Leżin, ponieważ nie ma z niego, żadnego pożytku. Bohater nie wychodzi z domu, nie rozmawia się z innymi, uwielbia pierogi i książki. Książę zatem obiecał młodemu chłopakowi za żonę swoją córkę, która doskonale potrafi ugotować jego ulubione danie. Fabuła tego krótkometrażowego filmu animowanego oparta jest na utworze ze zbioru „Lwowskie opowieści”, napisanego przez ukraińskiego autora Jurija Wynnyczuka. Animacja została wyprodukowana w studiu Ukrainimafilm, a jej powstanie wsparła Państwowa Agencja Filmowa Ukrainy.

Nigdy nie wkładaj ciemnych okularów! Nie nasuwaj kapelusza na czoło! Nie podnoś kołnierza płaszcza! Agenci radzieckiego wywiadu wojskowego niczym ani ubiorem, zachowaniem, gestem, nawet odruchem nie przypominali Jamesa Bonda. Wtapiali się w szary, anonimowy tłum. Także działalność GRU, organizacji równie potężnej jak KGB, długo znana była tylko fachowcom. Opinia publiczna zwróciła uwagę na tę złowrogą strukturę dzięki rewelacjom ujawnionym przez wieloletniego funkcjonariusza wywiadu, potem uciekiniera na Zachód, ukrywającego się pod pseudonimem Wiktora Suworowa. Zrealizowany na podstawie jego książki psychologiczny, szpiegowski film ukazuje mroczny świat zbrodni, kłamstwa i wszechobecnej zdrady, czyhającej ze strony przełożonych, podwładnych i przyjaciół.

Rok 1946. II wojna światowa już się skończyła, ale na terenie Ukrainy Sowieci wciąż tropią niedobitki UPA. Jeden z oddziałów przebywa w leśnej kryjówce, jednak NKWD znajduje trop. Dla radzieckiego dowódcy to nie tylko wypełnienie rozkazów, lecz osobista sprawa.

Ukraiński serial kryminalny zatytułowany pt. Zabawa w chowanego opowiada o bardzo skomplikowanym śledztwie, które dotyczy tragicznych wydarzeń. Giną dzieci, nikt nie potrafi wskazać, co może być powodem tej dramatycznej serii. Pierwsza znika mała dziewczynka. Była w zamkniętym od wewnątrz mieszkaniu, czekała na rodziców. Śledztwo prowadzi para policjantów Warta Naumowa i Maksym Szumow. Pierwszym tropem jest nagranie, które pojawia się w mediach. Jest na nim zaginiona dziewczynka, która trzyma w rękach tablicę z tajemniczymi liczbami. Dokąd zaprowadzi śledztwo? Jak szybko uda się rozwiązać tajemnicę i zapobiec kolejnym cierpieniom i tragediom? Jedno jest od początku pewne, nic tu nie jest takim, jakim może wydawać się na początku.

Gladiatorem nazwali znajomi adwokata Mirskiego za jego skłonność do ryzykownych spraw. Pewnego dnia przyszła do niego efektowna kobieta, która pogwałciła wierność małżeńską. Jej potrzebna była pomoc adwokata, żeby zazdrosny mąż nie dowiedział się o zdradzie, fakt której został utrwalony na filmie. Sprawa skomplikowała się tym, że w czasie niefortunnego spotkania kobieta stała się świadkiem morderstwa...

„Wojna nigdy nie jest daleko”, pisał Młynarski. Mieszkańcy wyzwolonej spod rosyjskiej okupacji wioski Szestowicy starają się żyć swoim dawnym życiem. Ale trudno jest żyć w spokoju, kiedy niebezpieczeństwo czai się za rogiem. Domy zamieniły się w ruiny, rolnicy odnajdują na polach pociski, a cmentarze powiększyły się o kolejne groby. Z radia i telewizji nieustannie płyną komunikaty o kolejnych ruchach agresora. Przerażająco aktualny portret ludzi, którzy starają się zachować normalność w nienormalnych czasach. Wojna na zawsze zmieniła oblicze ich ziemi.

Karolina, młoda Polka, wyrusza na wędrówkę przez Wołyń, skąd pochodzi jej rodzina. Jej krewni zostali zamordowani podczas tzw. rzezi wołyńskiej w 1943 roku. Ta trauma ciągle boli. Karolina wędruje pieszo, towarzyszy jej z kamerą ukraiński operator Oleksandr. Rozmawiają z mieszkańcami Wołynia o przeszłych wydarzeniach. To film o okruchach dobra, o pamięci i godzeniu się z własną przeszłością. To głos młodego pokolenia w procesie pojednania polsko-ukraińskiego.

Dokument biograficzny o Krzysztofie Zanussim, nakręcony przez ukraińskich filmowców, którym reżyser pomaga odnaleźć filmową drogę. Mnóstwo w nim subtelnych kadrów przedstawiających atmosferę domu reżysera, ale też ukraińskie i włoskie pejzaże. To także filmowy zapis rozmów uczeń-mistrz o sztuce, wartościach i życiu.

Ojciec i syn. Ojciec był przez wiele lat szefem kijowskiego studia filmów popularnonaukowych. Syn opuścił Związek Radziecki, emigrując do Nowego Jorku, gdzie został reżyserem. To on jest autorem tego osobistego, wielowymiarowego dokumentu, w którym rodzinne relacje stają się tłem do zarysowania społeczno-politycznej historii komunistycznej Ukrainy. Rarytasy kronik filmowych z epoki zostały tu skonfrontowane z materiałami z archiwum reżysera.

Groby fascynowały go od dziecka. Dziś ekscentryczny Siergiej jest twórcą ponad stu samowolnie zbudowanych pomników, którymi chciałby oddać cześć poległym na ukraińskiej ziemi. W lokalnej wioskowej społeczności działa trochę jak prowokator: swą obsesyjną działalnością przypomina ludziom nie tylko o tych, o których chcieliby pamiętać. Wznosząc kolejne chciane i niechciane pomniki pragnie wypełnić swoją życiową misję, jaką jest pojednanie ludzi różnych wyznań, narodowości i poglądów.