Filmy broń, karzeł

Kilka arystokratycznych rodzin walczy o kontrolę nad krainą o nazwie Westeros.

Rytm życia Willy'ego i Marcusa wyznaczają kolejne święta Bożego Narodzenia. Jest to czas kiedy tłumy ludzi robi świąteczne zakupy i zostawia całą swoją gotówkę w kasach sklepów. Willy i Marcus pracują więc w dzień jako Św. Mikołaj i jego mały pomocnik elf, a wieczorem obrabiają sklepy. Kiedy jednak podczas pewnych świąt Willy poznaje małego chłopca, który mieszka razem z babcią i kelnerkę, która uwielbia kochać się z mężczyznami w stroju Mikołaja, jego pozbawione sensu życie zacznie nabierać rozpędu.

Paryż, rok 1899. W słynnym Moulin Rouge króluje piękna Satine. Śpiewaczka i luksusowa kurtyzana marzy o karierze aktorki dramatycznej. W realizacji tych planów chętnie pomógłby oczarowany jej urodą, bogaty, hrabia Worcester. Ale serce nie sługa - Satine zakochuje się w ubogim, choć zdolnym i młodym pisarzu - Christianie. Hrabia czuje się oszukany i szuka zemsty...

Kobieta z plemienia Daikini rodzi córeczkę. Proroctwa głoszą, że dziewczynka pozbawi tronu okrutna władczynię. Ta każe zgładzić wszystkie niemowlęta płci żeńskiej. Dziewczynkę ratują karłowaci mieszkańcy niewielkiej wioski. Najdzielniejszy z nich - Willow, postanawia podjąć walkę z królową - czarodziejką. U jego boku staje Madmartigan - awanturnik i błędny rycerz.

Ziemia staje się celem ataku żądnych krwi zombie. Ostatni żywi ludzie chronią się w ufortyfikowanym mieście, kontrolowanym przez wpływowego biznesmena Kaufmana (Dennis Hopper). Mieszkańcy enklawy, nawet w obliczu niebezpieczeństwa, nie potrafią się zjednoczyć. Bogaci mieszkają w wygodnych willach, biedni natomiast - w slumsach i na ulicach. Wkrótce okazuje się, że bezmyślne dotąd zombie ewoluowały, stając się zagrożeniem większym niż kiedykolwiek wcześniej. Po Nocy żywych trupów, Świcie żywych trupów i Dniu żywych trupów to kolejny film o zombie zrealizowany przez klasyka kina grozy, George’a A. Romero. Tym razem reżyser wzbogacił konwencję horroru o elementy satyry społecznej, osiągając dzięki temu niesztampowy efekt.

Urlik to dość grzeczny facet. Zabił kilka osób, kilka innych okaleczył. Tak to bywa, gdy jesteś gangsterem. A potem idziesz za kratki. Urlik właśnie wychodzi z powrotem na wolność. Dręczą go obawy... Ale już czeka na niego Jensen. To szef mafii, który ma swój honor. Troszczy się o swoich ludzi i lubi, kiedy wszystko jest w porządku. Dla niego najważniejsze jest, żeby Urlik wyrównał rachunki i zabił człowieka, który go wsypał. Urlik jest raczej miłym gościem. Nie ma marzeń i niewiele potrzebuje. Podejmuje pierwszą, lepszą pracę. W zamian za jedzenie i miejsce do spania, zrobi, co mu się każesz. Może pokochać, może też zabić. Podziwia swojego syna, który jest teraz dorosłym mężczyzną. Jest wykształcony, ma dziewczynę, przed nim wspaniała przyszłość. Ale dziewczynie nie podoba się teść, który jest mordercą. Jej rodzina nie akceptuje takich rzeczy, mają zasady. Centrum ich życia stanowią dzieci i kwiaty. Urlik to dość grzeczny facet. Ale jak długo można być grzecznym?

Psychiatra, który ciągle nie może dojść do siebie po śmierci swojej żony otrzymuje zagadkową wiadomość od przyjaciela znajdującego się na stacji międzyplanetarnej obserwującej planetę „Solaris” i fenomeny z nią związane, w której zachęca go do przybycia. Z powodu niewyjaśnionych zdarzeń załoga „Solaris” zaczyna doświadczać zaburzeń pamięci, w których pojawiają się dawno zmarli członkowie rodziny, włączając w to żonę głównego bohatera. Pojawiający się znikąd ludzie nie wiedzą, jak trafili na pokład stacji, nie wiedzą, że są wytworem wyobraźni, uważają się za rzeczywiste istoty.

Zrealizowany przez Terry Gilliama i ekipę Monty Pythona film. Opowieść o młodym technokracie, mogącym tylko we śnie wyrwać się z totalitarnego, zamkniętego kręgu wszechogarniającej biurokracji. Wymarzonym miejscem ucieczki staje się mityczne Brazil - gdzie można przeżyć wszystko: pokonać smoka, latać na własnych skrzydłach i ratować uciśnione dziewice. Jednak prawdziwa okazuje się tylko czarna, ponura rzeczywistość.

Solaris – planeta, która materializuje obraz tych, z kim nie jesteśmy w stanie się rozstać w swoich myślach, uczuciach, życzeniach, bez względu na to, jakiego rodzaju są to uczucia: czy to miłość, żal, czy poczucie winy. Solaris nie więzi, ale i nie wypuszcza swoich gości, wciela jedynie w życie to, z czym nigdy nie będzie się w stanie rozstać. W dużej mierze film stanowi połączenie fantastyki z rozmyślaniami o kosmosie, Ziemi, człowieku, sumieniu, życiu, śmierci i odpowiedzialności przed przyszłością.

Lata siedemdziesiąte. Raoul Duke i Dr Gonzo (w tych rolach Johnny Depp i Benicio Del Toro) podążają do Las Vegas - miasta wiecznego hazardu i zatracanych pieniędzy. Jak się okazuje, są oni uzależnieni od róznego rodzaju używek typu Eter, LSD, Kokaina i wiele innych. Podający się za dziennikarza (R. Duke) oraz Prawnika (Dr. Gonzo) przyczyniają się do całkowitej destrukcji miejsc, w których przebywają. Ich głównymi celami są pokoje hotelowe, gdzie po zameldowaniu traktują je jak typową stajnie, w której przeżywają "odloty" swojego życia. Czarna Komedia mówiąca nam, o tym, jakie są przemyślenia, halucynacje i motywy do czynów po spożyciu środka odurzającego.