Głównym motywem jest przeprowadzka obrazów i sztandarów – dzieł Władysława Hasiora – ze starej pracowni do nowej, oddziału Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. Władysław Hasior mówi o znaczeniu pracowni w jego twórczości.
Antosza zastępuje brakującego aktora frontowej brygady artystów i z powodzeniem odgrywa rolę niemieckiego bombardiera. Nagle rozbrzmiewa sygnał alarmu. Korzystając ze swojego kostiumu, pomysłowy bohater przedostaje się na tyły wroga i wprowadza panikę wśród faszystów. Wróg rzuca się do ucieczki, a Antosza wraca do swoich prostych obowiązków kucharza.
Portret filmowca, autora wielu teatralnych scenografii, wykładowcy PWSFTViT w Łodzi, barwnej postaci łódzkiego środowiska artystycznego. W filmie poznajemy go jako oryginalnego, prowokującego scenografa i kontrowersyjnego nauczyciela Łódzkiej Szkoły Filmowej, odwiedzamy jego rodzinną miejscowość, gdzie zorganizował swoją wystawę projektów scenograficznych i kostiumów w starej stodole odziedziczonej po przodkach.
Współczesna rejestracja kultowego musicalu „Metro”. Grupa młodych wykonawców opowiada o swoich marzeniach, a każda wyśpiewana nuta, każdy wytańczony takt jest tych marzeń spełnieniem. Jest tam miłość, szaleństwo i młodość. Inscenizacja powstała w katowickim Spodku. Gdzieś między fikcją a rzeczywistością uliczni grajkowie, śpiewacy i tancerze wystawiają na podziemnych peronach metra spektakl dla pasażerów. Jego twórcą i animatorem jest Jan, dla którego metro jest domem, a underground sposobem na życie. Spektakl budzi sensację, a młodzi artyści otrzymują propozycję pracy w komercyjnym teatrze. To opowieść o marzeniach i rozczarowaniach, o pasji i zdradzie, o młodzieńczych ideałach i władzy pieniądza, a przede wszystkim to historia romantycznej miłości.
Film opowiada o dziewięcioletnim artyście-agitatorze Kotii Mgiebrowie-Czekanie, który zginął podczas jednego ze swoich wystąpień w Petersburgu w 1922 roku. Został zabity przez jednego z kontrrewolucjonistów i pochowany na Marsowym Polu, obok bohaterów rewolucji...