Filmy artysta

Portret Larsa Vilksa, sekretarza stanu Ladonii, rzeźbiarza i skandalisty (jako formy sztuki), profesora teorii sztuki. Jest jedynym Szwedem i jedynym Łotyszem (z racji swojego pochodzenia), za którego głowę wyznaczono nagrodę 150 000 dolarów amerykańskich. Ale może został wyceniony zbyt nisko.

Film prezentujący sylwetkę znakomitego lutnika, Józefa Świrka (1899-1978). Był on nie tylko utalentowanym rzemieślnikiem, ale wręcz artystą rozmiłowanym w swojej pracy. Już w dzieciństwie własnoręcznie budował instrumenty muzyczne. Jako dorosły lutnik osiągał międzynarodowe sukcesy.

Artysta malarz-konserwator Aleksiej (Sergey Shakurov), udając się na urodziny do swojej ukochanej Marii, nawet przez chwilę nie przypuszczał w jakie popadnie tarapaty. Winną wszystkiego stanie się małoletnia złodziejka, o imieniu Szuroczka, która kradnie mu z samochodu ikonę...

Jednoaktówka Sławomira Mrożka pt. „Męczeństwo Piotra Oheya” to klasyczny przykład groteski. Tragizm łączy się tu z komizmem, elementy wzniosłe sąsiadują z absurdem. Fabuła to ciąg absurdalnych zdarzeń, przesyconych czarnym humorem. Mrożek buduje świat na opak. W jednoaktówce odnajdujemy refleksję na temat egzystencji współczesnego człowieka, relacji państwo – obywatel. Męczeństwo głównego bohatera, bezrobotnego artysty Piotra Oheya, nie jest efektem jego czynów heroicznych. Wynika z poddawania się biegowi wydarzeń i oczekiwania – bezpodstawnego – na szczęśliwe zakończenie.

Dokument biograficzny o Krzysztofie Zanussim, nakręcony przez ukraińskich filmowców, którym reżyser pomaga odnaleźć filmową drogę. Mnóstwo w nim subtelnych kadrów przedstawiających atmosferę domu reżysera, ale też ukraińskie i włoskie pejzaże. To także filmowy zapis rozmów uczeń-mistrz o sztuce, wartościach i życiu.

Film dokumentalny o Stanisławie Łapińskim, znakomitym aktorze komediowym, który z wielką determinacją był czynny zawodowo niemal do ostatnich chwil życia.

Film jest portretem Witolda Sobocińskiego, wybitnego operatora, współautora wielu dzieł Andrzeja Wajdy, Wojciecha Jerzego Hasa i Romana Polańskiego. Przedstawia artystę nie tylko jako geniusza sztuki operatorskiej i mistrza światła, ale i pogodnego, niezwykle wrażliwego człowieka. Dokument stanowi zapis aktywności artysty, rejestrowany na przestrzeni dwóch ostatnich lat przed śmiercią. Sobociński dzieli się wspomnieniami z planów zdjęciowych, a kamera towarzyszy mu podczas pracy i spotkań z bliskimi. Operator zdradza też tajniki warsztatu filmowego. Równolegle pokazane i omówione są najważniejsze dla bohatera fragmenty filmów. O Ziemi obiecanej czy Sanatorium pod klepsydrą opowiadają Daniel Olbrychski, Jan Nowicki, Maja Komorowska, Franciszek Pieczka, Krzysztof Zanussi i inni.

Opowieść o życiu Jonasza Kofty w PRL-u. O tym, jak w tym systemie znajdował sobie enklawy wolności i jaką cenę za to płacił. O jego wiecznej wędrówce, o sukcesach i dramatach, o chwilach buntu wobec zniewolenia i momentach godzenia się z losem, o chorobie, którą przewalczył i o śmierci, która przyszła niespodziewanie i za wcześnie. Ale i o radości życia, dowcipie i pogodzie ducha. Film nie jest wyliczanką piosenek autorstwa bohatera. Niektóre utwory Jonasza Kofty stały się wręcz komentarzem do kolejnych epizodów z życia poety. Film wzbogacają materiały archiwalne, które odtworzą atmosferę PRL-u w latach 60. , '70. i 80. Kontrapunkt stanowi piosenka Kofty „Radość o poranku”. Z tego okresu pojawi się pięć obszarów działalności Jonasza: Kabaret pod Egidą, Klub Studencki Hybrydy, Polskie Radio, knajpa Estrada. Jonasza Koftę wspominają jego najbliżsi: żona Jaga i syn Piotr oraz aktorzy, kompozytorzy, wykonawcy jego tekstów, koledzy po piórze, m.in.: Jan Pietrzak, Stefan Friedmann, Wojciech Młynarski, Andrzej Dudziński, Ewa Dałkowska, Irena Karel, Hanna Banaszak, Allan Starski, Feliks Falk, Janusz Kapusta, Józef Soszyński, Jerzy Stuhr, Juliusz Loranc, Krzysztof Baumiller, a także inni koledzy, towarzysze biesiad i wędrówek Jonasza po mieście. Współcześnie realizowane sceny (wspomnienia) zostały zilustrowane licznymi materiałami archiwalnymi.