Filmy artysta

Świat Brunona Schulza, pisarza i grafika z przedwojennego Drohobycza, zaklęty w jego grafikach z lat 30., a po latach ożywiony środkami filmowymi: animacją, kolażem, zdjęciami żywej akcji. Podstawę stanowiły rysunki Schulza przedstawiające mieszkańców rodzinnego miasteczka, jego uliczki, zaułki, postaci fantastyczne, autoportrety oraz kobiece akty. Grafiki Schulza prezentuje wyniosła kobieta o miodowych włosach (w tej roli Ewa Frykowska, modelka Domu Mody Telimena), ta sama gra rolę obiektu erotycznej fascynacji bohatera.

Dokumentalna rekonstrukcja życia i twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza, znanego pod pseudonimem Witkacy – został wyprodukowany specjalnie z okazji setnej rocznicy urodzin artysty.

Film krótkometrażowy, w którym ścieżką dźwiękową są nagrania Czesława Niemena z albumu „Niemen Enigmatic”. Artysta z zespołami Enigmatic i Alibabki niezwykle ekspresyjnie przedstawia tzw. poezję śpiewaną: „Jednego serca”, „Mów do mnie jeszcze” i „Kwiaty ojczyste”.

W 1941 roku, grupa najwybitniejszych rosyjskich pisarzy i artystów pochodzenia żydowskiego, w tym Salomon Mikhoels, Perets Markish i Siergiej Eisenstein, podpisała apel do Żydów na całym świecie, prosząc, żeby dołączyli do obywateli radzieckich w walce przeciw faszyzmowi.

Gertrude Stein należy do tych pisarek, których się nie czyta, natomiast często cytuje. To ona jest autorką tajemniczego zdania "Róża jest różą, jest różą, jest różą". Stworzyła nowy, protokubistyczny styl w literaturze. Zerwała z interpunkcją jeszcze przed Joycem, dadaizmem i surrealizmem, a słów używała dla ich dźwięku i skojarzeń. Prowadziła w Paryżu salon, przez który przewinęła się cała ówczesna śmietanka artystyczna. Jej znajomymi byli: Picasso, Cézanne, Matisse, Pound i Hemingway. Jako jedna z pierwszych zrobiła coming out, publicznie pokazując się ze swoją partnerką Alice B. Toklas. Philippe Mora bezpardonowo i radykalnie rozprawia się z czcigodną ikoną modernizmu. Wciela się w postać detektywa badającego poszlaki, wskazujące na to, że Gertruda Stein wcale nie umarła w 1946 roku. Wzorem innych popkulturowych celebrytów prowadziła ukryte „życie po życiu”, o czym świadczy materiał filmowy nakręcony przez Hitchcocka, Dalego, Duchampa, Godarda, Warhola i innych prominentnych artystów dwudziestego wieku. Pełen aluzji i absurdalnego humoru rodem z Monty Pythona fałszywy dokument Mory jest purnonsensowym majstersztykiem.

Portret Larsa Vilksa, sekretarza stanu Ladonii, rzeźbiarza i skandalisty (jako formy sztuki), profesora teorii sztuki. Jest jedynym Szwedem i jedynym Łotyszem (z racji swojego pochodzenia), za którego głowę wyznaczono nagrodę 150 000 dolarów amerykańskich. Ale może został wyceniony zbyt nisko.

Film prezentujący sylwetkę znakomitego lutnika, Józefa Świrka (1899-1978). Był on nie tylko utalentowanym rzemieślnikiem, ale wręcz artystą rozmiłowanym w swojej pracy. Już w dzieciństwie własnoręcznie budował instrumenty muzyczne. Jako dorosły lutnik osiągał międzynarodowe sukcesy.

Artysta malarz-konserwator Aleksiej (Sergey Shakurov), udając się na urodziny do swojej ukochanej Marii, nawet przez chwilę nie przypuszczał w jakie popadnie tarapaty. Winną wszystkiego stanie się małoletnia złodziejka, o imieniu Szuroczka, która kradnie mu z samochodu ikonę...

Dokument biograficzny o Krzysztofie Zanussim, nakręcony przez ukraińskich filmowców, którym reżyser pomaga odnaleźć filmową drogę. Mnóstwo w nim subtelnych kadrów przedstawiających atmosferę domu reżysera, ale też ukraińskie i włoskie pejzaże. To także filmowy zapis rozmów uczeń-mistrz o sztuce, wartościach i życiu.

Film dokumentalny o Stanisławie Łapińskim, znakomitym aktorze komediowym, który z wielką determinacją był czynny zawodowo niemal do ostatnich chwil życia.